Tytuł oryginalnyProroctwo Jeremiaszowe
1Ty są słowa listu Jeremiasza proroka, który posłał z Jeruzalem do ostatków starszych, którzy byli w zagnaniu i do kapłanów, do proroków i do ludu wszytkiego, które Nabuchodonozor przeniósł do Babilonu z Jeruzalem. 2Gdy Jechoniasz król i królowa, i komornicy, i książęta judzkie i jerozolimskie, rzemieśnicy i kowale z Jeruzalem wyszli. 3Przez Eleasza, syna Safanowego i Gemariasza, syna Helkiaszowego, które Sedekiasz, król judzki, posłał do Nabuchodonozora, króla babilońskiego, do Babilonu. 4Pan zastępów, Bóg izraelski, tak mówi do wszytkich, którem ja przeniósł z Jeruzalem do Babilonu. 5Budujcie domy i mieszkajcie w nich, szczepcie sady, a jedzcie owoce ich. 6Pojmujcie żony, a rozradzajcie syny i córki, dajcie żony synom waszym, a córki wasze za mąż wydajcie, aby rodziły syny i córki, rozmnażajcie się tam i niech was nie ubywa. 7Szukajcie pokoju temu miastu, do któregom was przeniósł, módlcie się Panu za nie, abowiem za jego pokojem w pokoju zostaniecie. 8Abowiem Pan zastępów, Bóg izraelski, tak mówi: Niech was nie zwodzą prorocy waszy, co są miedzy wami, ani waszy guślnicy. Nie wierzcie we sny, które się wam śnią. 9Fałesznieć wam przez imię moje prorokują, gdyżem ich nie posyłał, mówi Pan. 10Abowiem tak mówi Pan: Gdy się wypełni siedmdziesiąt lat w Babilonie, nawiedzę was, a pobudzę łaskawą moję obietnicę nad wami, iż was przywrócę do miejsca tego. 11Bowiem to co myślę o ludu tym, mówi Pan, są myśli pokoju, a nie żadnego nieszczęścia, ku podaniu wam dobrego dokończenia i nadzieje. 12Tedy wzywać mię będziecie, a pójdziecie drogami moimi, modlić mi się będziecie, a wysłucham was. 13Szukać mię będziecie i znajdziecie mię, gdyż mię szukać będziecie ze wszytkim sercem swoim. 14Będę od was nalezion, mówi Pan, a wasze więźnie przywiodę i zgromadzę was ze wszech narodów z ze wszytkich miejsc, do którychem was wygnał, mówi Pan i przeprowadzę was na to miejsce skąd-em was wyniósł. 15Abowiemeście mówili: Pan nam wzbudził proroki w Babilonie. 16Gdyż Pan tym sposobem mówi o królu, który siedzi na stolicy Dawidowej i o ludu, który w tym mieście mieszka, o braciej, którzy nie wyszli z wami do więzienia. 17Pan zastępów tak mówi: Oto posyłam na nie miecz, głód i mor, a uczynię je jako figi zgniłe, których się jeść nie godzi przed złością ich. 18I prześladować je będę mieczem, głodem i morem, a wszędzie je będę nagabał po wszytkich królestwach ziemie i zostaną w złorzeczeniu, w podziwieniu, w poświstaniu i w pohańbieniu u wszytkich narodów, miedzy które je rozpędzę. 19Iż słuchać nie chcieli słów moich, mówi Pan. Gdym do nich słał sługi moje proroki ku ich pilnemu napominaniu, a wyście ich słuchać nie chcieli, mówi Pan. 20Wy tedy wszyscy, com was przeniósł z Jeruzalem do Babilonu, słuchajcie głosu Pana. 21Tak mówi Pan zastępów, Bóg izraelski, o Achabie, synu Kolajego i o Sedekiaszu, synu Semejego, którzy wam fałesznie prorokują w imię moje. Oto je podam w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego, a pobiję je tuż przed waszymi oczyma. 22I wezmą sobie z nich takowe złorzeczenia wszyscy wygnańcy z Judy, którzy są w Babilonie mówiąc: Niechaj cię tak Pan skarze jako Sedekiasza i Achaba, które król babiloński dał upiec. 23Abowiem obrzydłość popełnili w Izraelu, gwałcili cudze żony, a opowiedali słowa fałeszne w imię moje, czegom ja im nie rozkazował, o której rzeczy ja sam wiem i jestem świadkiem jej, mówi Pan. 24A do Semejasza Nehelamity mów takowymi słowy: 25Oto tak mówi Pan zastępów, Bóg izraelski: Iżeś twym imieniem posłał listy do wszego ludu, który jest w Jeruzalem i do Zofoniasza, syna Maasyjego kapłana i do wszytkich kapłanów mówiąc: 26Pan cię zostawił kapłanem na miejscu Jojady kapłana, abyś był stróżem domu Pańskiego, nad każdym zachwyconym w duchu i nad prorokującym, abyś go wsadził w kunę i w pęta. 27A przetoż teraz czemuś nie pohamował Jeremiasza Anatotczyka, który wam prorokuje? 28Abowiem posłał do nas do Babilonu mówiąc: Jeszczeć długo czekać; budujcie domy, a mieszkajcie w nich; szczepcie sady, a pożywajcie owoców z nich. 29Tedy Zofoniasz kapłan czytał ten list przed Jeremiaszem. 30A słowo Pańskie podane było Jeremiaszowi w ten sposób: 31Pośli do wszytkich wygnańców słowa ty: Tak mówi Pan o Semejaszu Nehelamicie. Iż wam Selemjasz prorokował, a jam go nie słał, a przywiódł was w omylne ufanie. 32A dlategoż tak Pan mówi: Oto nawiedzę Semjasza Nehelamitę i potomstwo jego. Żaden z narodu jego nie będzie mieszkał w pośrzodku ludu tego, a nie ogląda dobra, którem obdarzę lud mój, mówi Pan. Abowiem był przyczyną odporności przeciw Panu.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?