Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Jeremiaszowe
1Tedy Fassur, syn Emmerów, kapłana, który był postanowion sprawcą domu Pańskiego, usłyszał Jeremiasza, który to prorokował. 2I ubił Fassur Jeremiasza, a dał go do więzienia, które było na wyższej branie Beniamin, niedaleko domu Pańskiego. 3Nazajutrz potym Fassur puścił go z więzienia, a Jeremiasz rzekł do niego: Pan nie nazwał imienia twego Fassur, ale cię nazwał Magor Misabib. 4Abowiem tak mówi Pan: Oto przestraszę cię i wszytki przyjacioły twoje i upadną od miecza nieprzyjaciół twoich tuż przed oczyma twojemi. Ja podam wszytki z Juda w ręce króla babilońskiego, który je przeniesie do Babilonu i pobije je mieczem. 5Dam wszytki bogactwa miasta tego i wszytko zbieranie jego i wszytko, co w nim jest nakosztowniejszego. Padam też wszytki skarby królów judzkich w ręce nieprzyjacielskie i rozerwą je a rozchwytają i zaniosą do Babilonu. 6I ty też Fassurze ze wszytkiemi domowniki twojemi pójdziecie do więzienia, a przyjdziecie aż do Babilonu i tam ty umrzesz i pogrzebion będziesz i wszytcy przyjaciele twoi, którymeś ty kłamstwo prorokował. 7O Panie! Podszedłeś mię, a omylonem jest. Tyś jest możniejszy niż ja i zwyciężyłeś mię. Wydanem był na śmiechowisko przez cały dzień, a każdy mię za błazna ma. 8Jakom począł mówić, wołam na gwałt i na krzywdę moję, ano słowo Pańskie dzieje mi się na pohańbienie i na pośmiewisko przez cały dzień. 9A dlategoż mówię: Już więcej o nim wzmianki czynić nie będę, ani będę dalej mówił w imię jego. Tedy słowo jego stało się w sercu moim jako ogień pałający zamkniony w kościach moich i ustałem cierpiąc, a nie mogłem go strzymać. 10Abowiem słyszał łajanie wiela ich i strach wszędy wokół. Opowiedajcie, mówią, a my toż opowiedać będziem. Wszytcy powinowaci moi czyhają na zginienie moje mówiąc: Spatrzajmy jakoby go podejdź, a przemóżmy go i pomściem się nad nim. 11Ale Pan zemną jest jako możny obrzym, a przetoż którzy mię prześladują, upadną; nie będą zwierzchniejszy, a barzo będą pohańbieni, abowiem omyliła je nadzieja; pohańbienie ich wieczne zostanie i nigdy z pamięci nie wyjdzie. 12Ty sam Panie zastępów doświadczasz sprawiedliwego, a widzisz wnętrzności i serce, niech widzę nad nimi pomstę od ciebie, abowiemem przed tobą przełożył sprawę swą. 13Śpiewajcie Panu, chwalcie Pana, bo wybawił duszę ubogiego z ręki złośników. 14Przeklęty dzień, w którym się urodził, dzień ten, w który mię matka urodziła niech błogosławiony nie będzie. 15Niech będzie przeklęty ten człowiek, który opowiedział ojcu mojemu mówiąc: Syn ci się urodził, a rozweselił go. 16Człowiek on niechaj będzie jako miasta, które Pan poborzył nic ich nie litując; niech słyszy z poranku wołanie, a krzyk w południe. 17Czemużeś mię nie zabił wnet z żywota? A przecz matka moja nie stała się grobem mem? A żywot jej wiecznem poczęciem? 18Czemużem wyszedł z żywota, abych oglądał pracą i boleść, a iżby dni moje strawione były w posromoceniu?
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł Pan do Mojżesza: Nie bój się go, gdyż wydam go w twoje ręce wraz z całym jego ludem oraz jego ziemią. Uczynisz z nim tak, jak uczyniłeś z Sychonem, królem amorejskim, który mieszkał w Cheszbonie.
IV Mojż 21:34
IV Mojż 21:34
W Chrystusie
Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę, i to nie z was: Boży to dar; Nie z uczynków, aby się kto nie chlubił.
Efez 2:8-9
Efez 2:8-9
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Uczniowie Jezusa nosili dwa miecze (Łuk 22:38).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Albowiem Syn Człowieczy przyjdzie w chwale Ojca swego z aniołami swymi, i wtedy odda każdemu według uczynków jego.
Mat 16:27
Mat 16:27
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?