Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Jeremiaszowe
1I stało się słowo Pańskie do mnie w ten sposób: 2Idź, a wołaj w uszy jerozolimskie i mów: Tak mówi Pan: Wspomniałem na cię w dobrotliwości za młodości twojej i za miłości poślubienia twego, gdyś mię naśladował w puszczy i ziemi nie sianej. 3Izrael jest rzecz święta u Pana, to jest pierworodne urodzajów jego; wszytcy, którzy go pożyrają, złościwie czynią. A nieszczęście na nie przyjdzie, mówi Pan. 4O domie Jakubów, słuchajcie słowa Pańskiego i wy wszytki potomstwa domu izraelskiego. 5Pan tak mówi: I cóż za nieprawość ojcowie waszy znaleźli we mnie, iż odstąpili ode mnie, próżności naśladowali i próżnymi się stali? 6Ani rzekli: Gdzież jest Pan, który nas wywiódł z ziemie egiptskiej, który nas wiódł przez puszczą, przez ziemię płoną, a gdzie nie masz drogi przez ziemię suchą, a przez cień śmierci, przez ziemię, gdzie żaden nigdy nie postał, ani tam żaden mieszkał. 7I wywiodłem was do ziemie obfitej, abyście pożywali owoców jej i dóbr jej, a gdyście tam weszli, pomazaliście ziemię moję, a obróciliście dziedzictwo moje w oszkaradzenie. 8Kapłani nie rzekli: Gdzież jest Pan? Ani uczeni w zakonie poznali mię, pastyrze wykraczali przeciwko mnie, a prorocy prorokowali w Baalu i chodzili za rzeczami nieużytecznemi. 9A dlatego jeszcze się zwadzę z wami, mówi Pan, i zwadzę się z syny synów waszych. 10Abowiem przejdźcie przez wyspy Chitim, a obaczcie; poślicie do Kedar, a rozeznajcie pilnie i przypatrujcie się, jeśli się tam co takowego stało. 11Jeśli jest naród, któryby odmienił bogi swoje, którzy iście nie są bogowie. Ale lud mój odmienił chwałę swoję do onego, który mu nic nie pomoże. 12O niebiosa zdumiejcie się nad tym, zedrgnicie się, a zatrwóżcie się srodze, mówi Pan. 13Abowiem lud mój dwojaką złość popełnił. Opuścili mię, którym jest studnicą wód żywych, a wykopali sobie studnie, a studnie dziurawe, co w sobie wód zadzierżeć nie mogą. 14Izrael jest li sługa, abo wychowaniec domowy? Dlaczegoż tedy poddan jest na łup? 15Lwi ryczeli nad nim, a podnieśli głos swój; odwrócili ziemię ich w spustoszenie; miasta ich popalone są, a są bez mieszkających. 16Synowie też Nof i Tafnes wierzch twój zetrą. 17Zażeś tego nie sam sobie sprawił? Iżeś opuścił Pana, Boga twego, gdy cię wiódł drogą. 18A teraz co za sprawę masz na drogach egiptskich, iż pijesz wodę z Nilu? Cóż masz za sprawę na drogach Assyrjanów, iż pijesz wodę z rzeki ich? 19Złość twoja ciebie skarze, a swowoleństwo twoje zgromi cię, abyś wiedział i widział, iż jest rzecz zła a gorzka opuścić Pana, Boga twojego, a nie bać się mnie, mówi Pan, Bóg zastępów. 20Abowiem jużem dawno złamał jarzmo twoje i rozwiązałem związki twoje, abyś rzekł: Nie wykroczę; i owszem biegałeś jako wszetecznica po wszytkich górach wysokich i pod drzewy gałęzistemi. 21A jam był ciebie sam rozsądził, jako winnicę wyborną, której każde nasienie jest prawdziwe. Jakożeś się tedy obrócił w winnicę inszą i płoną? 22Byś się też umywał i saletrą, a tarł się też nabarziej mydłem, a wszakoż jeszcze tym więcej zmazy nieprawości twojej zostaną przede mną, mówi Pan Bóg. 23Jakoż tedy mówisz? Jestem niepomazan i nie naśladowałem Baala? Pojrzy na drogę twoję w dolinie, a poznaj uczynek twój, abowiemeś ty jest jako wielbłądzica prędka, która biega po drogach swoich. 24A jako oślica dzika przyzwyczajona pustyniam, która mając wolny oddech biega wedle wolej swej, a kto ją zawściągnąć może? Wszytcy, którzy jej szukają, nie strudzą się, a miesiąca jej znajdą ją. 25Zawściągni nogi twojej, aby bosa nie była i gardło twe od pragnienia; aleś mówił jako rozpaczający: Nic ci z tego, abowiem umiłowałem obce, a za nimi pójdę. 26Jako złodziej sroma się na złodziejstwie ułapiony, tak się zasromają wszytcy, którzy są z domu izraelskiego; oni sami i królowie ich, książęta, kapłani i prorocy ich. 27Którzy mówią drzewu: Tyś jest ociec mój, a kamieniowi: Tyś mię porodził. A obrócili się do mnie tyłem a nie obliczem i mówią czasu doległości swoich: Powstań ty a wybaw nas. 28A gdzież są bogowie twoi, coś ich naczynił? Niech wstaną, jeśli cię mogą wybawić czasu uciśnienia twego. Abowiem, o Juda, miałeś bogi wedle liczby miast twoich. 29Czemuż ze mną poswarek mieć chcecie, gdyż się wszyscy złościwie ze mną obchodzicie, mówi Pan. 30I próżnom ja syny wasze bił, gdyż nie przyjęli karania. Miecz wasz pożarł proroki wasze, jako lew rozdzierający. 31O ludzie wieku tego obaczcie się na słowa Pańskie. Izalim był pustynią Izraelowi, abo jaką ziemią ciemną? Przeczże tedy mówi lud mój: Mamy państwo, nie pójdziem więcej do ciebie. 32Panienka zapomni-li ubioru swego, abo oblubienica rąbeczka swego? Ale lud mój zapomniał mnie niezliczone dni. 33Czemuż drogę twoję tak zdobisz ku dostaniu przyjaźni i drugich dróg twoich złościwych uczysz? 34Też i pod pachami twoimi naleziona jest krew dusz ubogich i niewinnych, którycheś nie szukał pokątnie, ale wszędy jawnie. 35A przedsię mówisz: Nie winienem zaiste, dlategoż się odwróci gniew jego ode mnie. Oto rozsądzę się z tobą o tym, co powiedasz: Nie zgrzeszyłem. 36Czemuż tak biegasz a tracisz ślad swój? Będziesz pohańbionym od Egiptu, tak jakoś od Assyrjanów był pohańbion. 37I wynidziesz stamtąd załomiwszy nad głową ręce swoje, abowiem Pan wzgardził ufania twoje, a nie będziesz miał żadnego szczęścia w nich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Wszystko mogę w tym, który mnie wzmacnia, w Chrystusie.
Fil 4:13
Fil 4:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
W Biblii znajduje się 12 ksiąg których imiona autorów zaczynają się na literę J.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?