Wyszukiwanie
Biblia Brzeska
Księga Jeremiasza 2:1
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Tytuł oryginalnyProroctwo Jeremiaszowe
2:1
I stało się słowo Pańskie do mnie w ten sposób:
2:2
Idź, a wołaj w uszy jerozolimskie i mów: Tak mówi Pan: Wspomniałem na cię w dobrotliwości za młodości twojej i za miłości poślubienia twego, gdyś mię naśladował w puszczy i ziemi nie sianej.
2:3
Izrael jest rzecz święta u Pana, to jest pierworodne urodzajów jego; wszytcy, którzy go pożyrają, złościwie czynią. A nieszczęście na nie przyjdzie, mówi Pan.
2:4
O domie Jakubów, słuchajcie słowa Pańskiego i wy wszytki potomstwa domu izraelskiego.
2:5
Pan tak mówi: I cóż za nieprawość ojcowie waszy znaleźli we mnie, iż odstąpili ode mnie, próżności naśladowali i próżnymi się stali?
2:6
Ani rzekli: Gdzież jest Pan, który nas wywiódł z ziemie egiptskiej, który nas wiódł przez puszczą, przez ziemię płoną, a gdzie nie masz drogi przez ziemię suchą, a przez cień śmierci, przez ziemię, gdzie żaden nigdy nie postał, ani tam żaden mieszkał.
2:7
I wywiodłem was do ziemie obfitej, abyście pożywali owoców jej i dóbr jej, a gdyście tam weszli, pomazaliście ziemię moję, a obróciliście dziedzictwo moje w oszkaradzenie.
2:8
Kapłani nie rzekli: Gdzież jest Pan? Ani uczeni w zakonie poznali mię, pastyrze wykraczali przeciwko mnie, a prorocy prorokowali w Baalu i chodzili za rzeczami nieużytecznemi.
2:9
A dlatego jeszcze się zwadzę z wami, mówi Pan, i zwadzę się z syny synów waszych.
2:10
Abowiem przejdźcie przez wyspy Chitim, a obaczcie; poślicie do Kedar, a rozeznajcie pilnie i przypatrujcie się, jeśli się tam co takowego stało.
2:11
Jeśli jest naród, któryby odmienił bogi swoje, którzy iście nie są bogowie. Ale lud mój odmienił chwałę swoję do onego, który mu nic nie pomoże.
2:12
O niebiosa zdumiejcie się nad tym, zedrgnicie się, a zatrwóżcie się srodze, mówi Pan.
2:13
Abowiem lud mój dwojaką złość popełnił. Opuścili mię, którym jest studnicą wód żywych, a wykopali sobie studnie, a studnie dziurawe, co w sobie wód zadzierżeć nie mogą.
2:14
Izrael jest li sługa, abo wychowaniec domowy? Dlaczegoż tedy poddan jest na łup?
2:15
Lwi ryczeli nad nim, a podnieśli głos swój; odwrócili ziemię ich w spustoszenie; miasta ich popalone są, a są bez mieszkających.
2:16
Synowie też Nof i Tafnes wierzch twój zetrą.
2:17
Zażeś tego nie sam sobie sprawił? Iżeś opuścił Pana, Boga twego, gdy cię wiódł drogą.
2:18
A teraz co za sprawę masz na drogach egiptskich, iż pijesz wodę z Nilu? Cóż masz za sprawę na drogach Assyrjanów, iż pijesz wodę z rzeki ich?
2:19
Złość twoja ciebie skarze, a swowoleństwo twoje zgromi cię, abyś wiedział i widział, iż jest rzecz zła a gorzka opuścić Pana, Boga twojego, a nie bać się mnie, mówi Pan, Bóg zastępów.
2:20
Abowiem jużem dawno złamał jarzmo twoje i rozwiązałem związki twoje, abyś rzekł: Nie wykroczę; i owszem biegałeś jako wszetecznica po wszytkich górach wysokich i pod drzewy gałęzistemi.
2:21
A jam był ciebie sam rozsądził, jako winnicę wyborną, której każde nasienie jest prawdziwe. Jakożeś się tedy obrócił w winnicę inszą i płoną?
2:22
Byś się też umywał i saletrą, a tarł się też nabarziej mydłem, a wszakoż jeszcze tym więcej zmazy nieprawości twojej zostaną przede mną, mówi Pan Bóg.
2:23
Jakoż tedy mówisz? Jestem niepomazan i nie naśladowałem Baala? Pojrzy na drogę twoję w dolinie, a poznaj uczynek twój, abowiemeś ty jest jako wielbłądzica prędka, która biega po drogach swoich.
2:24
A jako oślica dzika przyzwyczajona pustyniam, która mając wolny oddech biega wedle wolej swej, a kto ją zawściągnąć może? Wszytcy, którzy jej szukają, nie strudzą się, a miesiąca jej znajdą ją.
2:25
Zawściągni nogi twojej, aby bosa nie była i gardło twe od pragnienia; aleś mówił jako rozpaczający: Nic ci z tego, abowiem umiłowałem obce, a za nimi pójdę.
2:26
Jako złodziej sroma się na złodziejstwie ułapiony, tak się zasromają wszytcy, którzy są z domu izraelskiego; oni sami i królowie ich, książęta, kapłani i prorocy ich.
2:27
Którzy mówią drzewu: Tyś jest ociec mój, a kamieniowi: Tyś mię porodził. A obrócili się do mnie tyłem a nie obliczem i mówią czasu doległości swoich: Powstań ty a wybaw nas.
2:28
A gdzież są bogowie twoi, coś ich naczynił? Niech wstaną, jeśli cię mogą wybawić czasu uciśnienia twego. Abowiem, o Juda, miałeś bogi wedle liczby miast twoich.
2:29
Czemuż ze mną poswarek mieć chcecie, gdyż się wszyscy złościwie ze mną obchodzicie, mówi Pan.
2:30
I próżnom ja syny wasze bił, gdyż nie przyjęli karania. Miecz wasz pożarł proroki wasze, jako lew rozdzierający.
2:31
O ludzie wieku tego obaczcie się na słowa Pańskie. Izalim był pustynią Izraelowi, abo jaką ziemią ciemną? Przeczże tedy mówi lud mój: Mamy państwo, nie pójdziem więcej do ciebie.
2:32
Panienka zapomni-li ubioru swego, abo oblubienica rąbeczka swego? Ale lud mój zapomniał mnie niezliczone dni.
2:33
Czemuż drogę twoję tak zdobisz ku dostaniu przyjaźni i drugich dróg twoich złościwych uczysz?
2:34
Też i pod pachami twoimi naleziona jest krew dusz ubogich i niewinnych, którycheś nie szukał pokątnie, ale wszędy jawnie.
2:35
A przedsię mówisz: Nie winienem zaiste, dlategoż się odwróci gniew jego ode mnie. Oto rozsądzę się z tobą o tym, co powiedasz: Nie zgrzeszyłem.
2:36
Czemuż tak biegasz a tracisz ślad swój? Będziesz pohańbionym od Egiptu, tak jakoś od Assyrjanów był pohańbion.
2:37
I wynidziesz stamtąd załomiwszy nad głową ręce swoje, abowiem Pan wzgardził ufania twoje, a nie będziesz miał żadnego szczęścia w nich.
Nawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Dlatego wszystko znoszę przez wzgląd na wybranych, aby i oni dostąpili zbawienia, które jest w Chrystusie Jezusie, wraz z chwałą wiekuistą.
II Tym 2:10
II Tym 2:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Miasto Niniwa zostało założone przez Nimroda około 2200 lat przed Chrystusem (I Mojż 10:8-11). Nimrod był prawnukiem Noego (I Mojż 10:1-8) Około 1440 lat później (w roku 760 przed Chrystusem) opamiętanie głosił w niej prorok Jonasz. Po 150 latach od tego wydarzenia Niniwa została zniszczona na zawsze, było to w roku 612 przed Chrystusem.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?