Biblia Brzeska
Księga Izajasza 63:17
Tytuł oryginalnyPoczyna się proroctwo Ezajasza proroka
Któryż to jest, który przychodzi z Edom, mając odzienie ufarbowane czerwienią z Bozra. Zaiste ten zacny jest w ubierze swoim, chodząc w wielkości mocy swojej? Jam jest który mówię w sprawiedliwości, a ku zbawieniu jestem możny.
Ja sam deptałem w prasie, a żaden z ludzi ze mną nie był, deptałem je w popędliwości i podeptałem je w gniewie moim, a krwią ich spluskane jest odzienie moje i splugawiłem ja wszytki szaty moje.
Oglądałem się, a nie było pomocnika żadnego, dziwowałem się, iż nie był kto by był podparł, ale ramię moje mnie zachowało, a gniew mój mnie podpomógł.
Deptałem narody w gniewie moim, opoiłem je popędliwością moją, a siły ich składłem równo z ziemią.
Wspomionę na dobrodziejstwa Pańskie i na chwałę Pańską we wszytkim, co nam darował Pan i w hojnych dobrach domu izraelskiego, które im dał według swego miłosierdzia i według swej wielkiej dobrotliwości.
We wszelakim ich uciśnieniu i on też był strapiony, ale anioł oblicza jego, zbawił je, onże sam odkupił je umiłowaniem swoim i miłosierdziem swoim, a nosił je i piastował je jakoż od wieku.
Ale oni odpornymi byli i wzruszali ku gniewu Ducha świętego jego, on się im też stał nieprzyjacielem i walczył sam przeciwko nim.
A wszakoż wspomniał na pierwsze dni za Mojżesza i za ludu swego. I gdzież jest ten, który je wywiódł z morza z pasterzmi trzód swoich? Gdzież jest ten, który położył w pośrzód jego Ducha świętego swego?
Który wiódł Mojżesza za rękę prawą ramieniem majestatu swego, który rozdzielił wody przed nimi, aby stąd otrzymał wieczną sławę.
Duch Pański wiódł je jako bydlątka na pole, a takżeś ty wiódł lud swój, abyś sobie sławne imię uczynił.
Patrzaj z nieba, a wejzryj z świętego a wielebnego mieszkania twego, gdzie jest chuć i moc twoja, a wzruszenie wielkie wnętrzności twych i miłosierdzie twoje, które ode mnie zawściągnione były.
A wszakożeś ty jest ociec nasz i chociaż nas Abraham nie zna, ani Izrael o nas wie, ale ty Panie jesteś ociec nasz i odkupiciel nasz, to imię twoje jest od wieku.
A przecześ Panie dopuścił nam zbłądzić od dróg twych? A odwróciłeś serce nasze iżbychmy się nie bali ciebie? Nawróćże się dla służebników twoich ku pokoleniu dziedzictwa twego.
Mychmy byli od dawnego czasu jako ci, którycheś panem nigdy nie był, a nad którymi imię twoje nigdy wzywane nie było.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?