Tytuł oryginalnyPoczyna się proroctwo Ezajasza proroka
1Roku tego, którego umarł król Ozjasz widziałem Pana siedzącego na stolicy wysokiej i podniesionej, a podołki jego napełniły kościół. 2A serafim stali nad nim i każdy z nich miał sześć skrzydeł, dwiema zakrywali twarz swoje, a dwiema okrywali nogi swoje, a zasię dwiema latali. 3I wołał jeden do drugiego mówiąc: Święty, święty, święty, Pan Bóg zastępów, wszytka ziemia napełniona jest chwały jego. 4A odrzwia i podwoje wzruszyły się dla głosu wołających, a dom napełnion jest dymem. 5Tedym rzekł: Biada mnie! Zginąłem, albowiem człowiek jestem pomazanych warg, a mieszkam wpośrzód ludu, który ma pomazane wargi, a wszakoż oczy moje widziały króla, Pana zastępów. 6A jeden serafim przyleciał ku mnie mając w ręce swej wągl rozpalony, który z ołtarza wziął kleszczykami. 7I dotknął im ust moich a rzekł: Otom dotknął tym warg twoich, aby odjęta była złość twoja i aby oczyścion był grzech twój. 8Potymem słyszał głos Pana mówiącego: Kogóż poślę, a kto będzie posłan od nas? Tedym rzekł: Otom ja, pośli mnie. 9I rzekł: Idź a mów ludowi temu: Słuchajcie, a nie rozumiejcie, widząc patrzajcie, a nie uznawajcie. 10Zatucz serce ludu tego, a zatkaj uszy ich i zaślep oczy ich, aby snadź nie widział oczyma swemi, a iżby nie słyszał uszyma swemi, a żeby nie zrozumiał sercem swem, też żeby się nie nawrócił, aby był uzdrowion. 11A rzekłem: Pokądże Panie? A on rzekł: Aż miasta opustoszeją, a będą przez obywatelów i domy przez ludzi, a ziemia zostanie pusta. 12A Pan precz wyrzuci ludzi i będzie wielkie spustoszenie w ziemi. 13A wszakoż jeszcze zostanie dziesiąta część, która zaś będzie obnażona, jako lipa i dąb, gdy z nich opadnie liście, jednak zostanie w nich czerstwość, także będzie czerstwość w nasieniu świętym.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?