Biblia Brzeska
Księga Izajasza 49:26
Tytuł oryginalnyPoczyna się proroctwo Ezajasza proroka
Słuchajcie wyspy, a zrozumiewajcie dalecy narodowie! Pan wezwał mię z żywota, wspomniał na imię moje od wnętrzności matki mojej.
A usta moje uczynił podobne mieczowi ostremu, zakrył mię pod cieniem ręki swojej, a zachował mię jako wyprawioną strzałę w sahajdaku swoim.
I mówiłem: Bez przyczynym pracował, a darmom zwątlił siły moje, a wszakoż sąd mój jest u Pana, a sprawa moja jest u Boga mego.
A teraz mówi Pan, który mię wnet z żywota obrał za sługę sobie, abych przywiódł do niego Jakuba, chociaż Izrael nie chce być zgromadzon, a będę uwielbion przed oczyma Pańskimi, a Bóg będzie mocą moją.
I rzekł: Małoć to, iżbyś ty mnie był sługą ku wzbudzeniu pokolenia Jakubowego i ku naprawie spustoszenia izraelskiego, alem cię też dał za światłość poganom, abyś był zbawieniem mym aż do kończyn ziemie.
Tak mówi Pan, odkupiciel Izraelów, święty jego, do dusze wzgardzonej, do narodu obrzydłego, do sługi panujących: Królowie oglądają, a książęta powstaną i będą chwałę dawać dla Pana, który jest wierny i dla świętego izraelskiego, który ciebie obrał.
Tak mówi Pan: Wysłuchałem cię czasu przyjemnego, a ratowałem cię w dzień zbawienia; zachowałem cię, a dałem cię za przymierze ludowi, abyś wzbudził ziemię, a posiadł opustoszałe dziedzictwa.
Abyś rzekł więźniom: Wynidźcie; a tym, co są w ciemnicach: Okażcie się. I będą się paść po drogach, a pastwiska ich będą na pagórkach.
Nie będą łaknąć ani pragnąć, a nie utrapi ich upalenie i słońce, abowiem ten, który się zmiłuje nad nimi, poprowadzi je i dowiedzie je do zdroju wód.
Wy nieba weselcie się, a ty ziemio rozraduj się. Wy góry ogłaszajcie chwałę, abowiem Pan pocieszył lud swój, a zmiłuje się nad utrapionemi swojemi.
Może li niewiasta zapomnieć dziecięcia swego, aby się zmiłować nie miała nad synaczkiem żywota swego? A choćby też i ona zapomniała, jednak ja ciebie nie zapomnię.
Podnieś oczy twe wszędy wokoło, a oglądaj, że wszyscy ci zgromadzeni są, a przyszli dla ciebie. Żywę ja, mówi Pan, że od wszytkich przyodziana będziesz jako ochędóstwem, a będziesz od nich ubrana jako oblubienica.
Abowiem pustynie twoje i spustoszałe miejsca twoje, a ziemia twoja poborzona, teraz będą ciasne ku mieszkaniu, a ci, co borzą, będą oddaleni od ciebie.
Jeszcze mówić będą synowie sieroctwa twego w uszy twoje: Ciasne na nas miejsce, ustępże mi miejsca ku mieszkaniu.
I rzeczesz w sercu swym: Któż mi tych narodził, gdyżem niepłodna a osierociała? Wygnanam jest i tułam się, któż wżdy mi ty odchował? Oto sama byłam opuszczona, skądże wżdy są ci?
Tak mówi Pan Bóg: Oto podniosę rękę moję ku poganom, a podniosę chorągiew moję w narodziech, a przyniosą syny twe na łokciach swoich, a dziewki twe na ramionach swoich.
A królowie będą piastuny twoimi i księżny mamkami twemi, upadać będą przed tobą aż na ziemię, a lizać będą proch nóg twoich i dowiesz się, iżem ja jest Pan, a ci, co ufają we mnie, pohańbieni nie będą.
A wżdy tak mówi Pan: Pojmany będzie wyjęt od mocarza, a co było wydarte od możnego, ujdzie. Abowiem sam bronić będę strony twojej od tych, co są przeciwni tobie, a ja sam zachowam dziateczki twoje.
A ty co cię trapią, mięsem ich samych nakarmię, a opiją się sami swej krwie jako młodego wina. A każde ciało pozna, iżem ja jest Pan, zbawiciel twój i odkupiciel twój, mocny Jakubów.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?