Biblia Brzeska
Księga Izajasza 44:2
Tytuł oryginalnyPoczyna się proroctwo Ezajasza proroka
Oto tak mówi Pan, który cię sprawił i stworzył, a wspomożyciel twój jeszcze z żywota: Nie bój się Jakubie, sługo mój i ty sprawiedliwy, któregom ja wybrał.
Abowiem wyleję wodę na pragnącą, a rzeki na suchość. Wyleję Ducha mojego na nasienie twoje, a błogosławieństwo moje na naród twój.
Jeden rzecze: Jam jest Pański, drugi się ozowie Jakubów, a drugi napisze ręką swą: Jestem Pański, a będzie się ozywał imieniem izraelskiem
Tak mówi Pan, król izraelski, odkupiciel jego, Pan zastępów: Ja jestem pierwszy i tenże ostateczny, a nad mię żadny iny Bóg nie jest.
Któż mnie jest równy? Niech zawoła, a niech oznajmi, a niech mi porządek zamierzy, gdym postanowił lud starodawny, przyszłe i ty, co nie rychło potym przypaść mają rzeczy, niech im powie.
Nie lękajcie się ani sobą trwóżcie. Izalim wam tego z dawna nie oznajmił i opowiedział? Zaiste samy was mam na świadki, jesliże jest iny Bóg imo mię, a jesliże jest stworzyciel, którego bych ja nie znał?
Bałwanów wszyscy stworzyciele są niczemni, a co namilszego mają nic im nie pożyteczno, świadectwem sami są, iż nic nie widzą ani rozumieją, a przetoż będą posromoceni.
Oto ile ich są uczestniki jego, będą pohańbieni, abowiem są rzemieśnicy z ludzi, zgromadzą się wszyscy i staną i polękają się a zawstydają.
Kowal wziąwszy żelazo nakładzie węgla, a będzie ji wykształtował młotem, a mocą rąk swych wyrobi ji, aż od głodu w nim i siły ustają, ani pije wody, aż zemdleje.
Cieśla rozmierzy sznurem, a naznaczy glinką i ociesze toporem i odcerkluje, a wyrzeże na podobieństwo człowiecze i na kształt piękności człowieczej, aby stał w domu.
Idzie ku podrębowaniu cedrów i nabierze ilminy, dębiny i obierze co nalepszych drew z lasa, wsadzi sośnią, którą deżdż odrości.
Nakładzie z tego ogień i rozgrzeje się u niego, chleba napiecze, a z tegoż uczyni boga i chwali, czyni z niego bałwana i klęka przed nim.
Połowicę na ogniu popali, a u drugiej połowice napiecze mięsa i je, upiecze pieczenią i naje się jej, a rozgrzawszy się mówi: Hoj, hoj, zagrzałem się, znać żem był u ognia.
A z ostatka uczyni boga, to jest bałwana swego, klęka, chwali i modli mu się, mówiąc: Wybaw mię, boś ty bóg mój.
Nic nie umieją ani rozumieją, abowiem są zaćmione oczy ich, tak iż nic nie widzą, ani sercem zrozumiewają.
Nie rozważają u siebie, nie mają z to baczenia i dowcipu aby rzekli: Spaliłem na ogniu połowicę, napiekłem na węglu chleba i upiekłem mięsa i najadłem się, jeszczeż z ostatka mam czynić obrzydłego bałwana? Izaż się mam kłaniać klocowi drzewa?
Karmi się popiołem, a serce jego zwiedzione zawodzi go w błąd, a nie wybawi go i nie rzecze: Izali kłamstwo nie jest w ręku moich.
Jakubie i Izraelu, pamiętajcie na to, abowiemeś ty sługa mój. O Izraelu, sprawiłem cię, abyś ty mnie służył, nie zapominajże mię.
Zgładziłem złości twoje jako obłok, a grzechy twoje jako mgłę, nawróć się do mnie, gdyżem cię odkupił.
O niebiosa, opowiedajcie chwałę Pana, tego, który to uczynił. O niskości ziemie, wykrzykajcie, wy góry rozgłaszajcie chwałę, las i wszytki drzewa jego. Abowiem Pan odkupił Jakuba, a okazał chwałę swą w Izraelu.
Tak mówi Pan, odkupiciel twój i który cię sprawił wnet z żywota. Ja jestem Pan, który wszytko czynię. Ja sam rościągnąłem nieba, a rozszerzyłem ziemię oprócz żadnego pomocy.
Rozpraszam znamiona praktykarzów, a czarowniki w szaleństwo wprawuję, obracam na wstecz mędrki, a ich umiejętność błaźnię.
Onciem ja jest, który umacnia słowo sługi swego, a wykonywa rady posłów swych, który mówi do Jeruzalem: Mieszkać w tobie będą, a miastam żydowskim: Będziecie pobudowane, naprawię opustoszone miejsca ich.
Który mówi do Cyrusa: Tyś jest pasterz mój, a ty wypełnisz wszytkę wolą moję i mówi do Jeruzalem: Będziesz zbudowane. A kościołowi: Będziesz ugruntowan.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?