Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga Hioba 7:10

Tytuł oryginalny
Księgi Hiobowe

¹Izali człowiekowi czas nie jest zamierzony na ziemi, a dni jego, jako dni najemnicze. ²Jako sługa pragnie cienia, a jako najemnik czeka zapłaty za pracą swoję. ³Także i mnie jakoby prawem dziedzicznem przyszły miesiące próżne, a nocy pracowite są mi naznaczone. ⁴Jeślim się układł, tedym mówił: I kiedyż wżdy wstanę? A gdy rozmierzam wieczór, tedy ustawam obracając sobą, aż do świtania. ⁵Ciało moje przyobleczone jest robaki i plugastwem z prochu; skóra moja popadała się, aż mi obmierzła. ⁶Dni moje przemijają pręcej, niż czółnek tkacki, a bez nadzieje mają koniec swój. ⁷Wspomniż iż żywot mój jest jako wiatr, a oko moje nie ogląda powtóre szczęścia. ⁸Niechajże nie patrzy na mię oko tych, którzy mię widzą, ale dwie oczy twoje obróć na mię, alić mnie nie stanie. ⁹Jako ustawa i przemija obłok, także ten, który zstąpił do grobu nie wynidzie. ¹⁰Nie wróci się więcej do domu swego, ani go dalej pozna miejsce jego. ¹¹A przetoż nie zawściągnę ust moich, abych czego nie miał mówić w utrapieniu ducha mego, a iżbych się nie uskarżał w gorzkości dusze mej. ¹²Izażem ja jest morze, abo wieloryb, żeś około mnie postawił straż. ¹³Jeślibym rzekł: Ucieszę się na łóżku moim, a narzekania mego ulży mi pościel moja. ¹⁴Tedy mię straszysz sny, a widzeniem wzruszasz mię. ¹⁵A przetoż dusza moja obrała sobie obieszenie, a śmierć radszej, niżli by zostać miała w kościach moich. ¹⁶Jestem zjęt tęskliwością, a nie chcę żyć wiecznie. A przetoż mię już zaniechaj, abowiem dni moje są próżne. ¹⁷I cóż jest człowiek, iż go tak zacnym czynisz, a iż tak masz chuć ku niemu? ¹⁸Nawiedzasz na każdy zaranek, a na każdy czas doświadczasz go. ¹⁹I pokądże mię nie uczynisz wolnym, a nie dasz mi czasu ku wytchnieniu, żebych tylko przełknął ślinę moję. ²⁰Zgrzeszyłem, o stróżu ludzki i jakożci za to dosyć uczynić mam? Czemużeś mię postawił przeciwko sobie? Tak, iżem jest ciężek sam sobie. ²¹Przecz nie zdejmiesz ze mnie złości mojej? A przeczże nie przepuścisz nieprawości mojej, abowiem się teraz układę w prochu, a jeśliż by mię pilnie szukał, już mię nie zastaniesz.