Tytuł oryginalnyKsięgi Hiobowe
1Żaden tak nie jest śmiały, który by go miał obudzić, a któżby się przede mną ostał? 2Któż mię uprzedził a oddam mu? Abowiem cokolwiek jest pod niebem, moje jest. 3Nie zamilczże członków jego, ani silnej mocy jego i wdzięczności urody jego. 4Któż odkrył zwierzchnie odzienie jego, a kto w paszczękę jego założy wędzidło? 5Któż otworzy przodek paszczęki jego i rząd straszliwych zębów jego? 6Łuski jego są jako tarcze namocniejsze, spojone barzo mocnie. 7Jedna się ku drugiej zrosła, tak iż wiatr nie przejdzie miedzy nie. 8Złączyła się jedna z drugą dzierżąc się samy siebie, a nie rozdzielając. 9Kichanie jego zapala światłość, a oczy jego są jako zarza. 10Z ust wychodzą lampy i ogniste iskry. 11Dym z nozdrzy jego wychodzi jako z garnca, abo kotła wrzącego. 12Dech jego rozpala węgle, a płomień wychodzi z gęby jego. 13W szyi jego trwa moc, a przed nim obróci się smętek w wesele. 14Członki ciała jego tak się spoiły i tak są mocne, że się ani ruszą. 15Serce jego tak twarde jako spodni kamień młyński. 16Drżą mocarze, kiedy się podnosi, tak iż od strachu nie wiedzą, gdzie się obrócić. 17Kto się go tknie mieczem, nie dotrwa mu, ani drzewo, ani pocisk, ani pancerz. 18Abowiem on ma sobie żelazo jako plewy, a miedź jako drzewo zbutwiałe. 19Nie upłoszy go strzała, a kamienie z proce są u niego jako źdźbło. 20Kule kamienne on sobie poczyta jako słomę, a śmieje się, gdy kto szyrmuje szefelinem. 21Są pod nim ostre skorupy, a rzecz ostrą ściele na błocie. 22Przepaść przed nim wre jako kocieł, a miesza morze jako w moźdzerzu. 23Świeci się za nim droga jego, a czyni przepaść jako siwiznę. 24Nie masz mu równia na ziemi, a tak stworzon jest, że się nikogo nie boi. 25Każdą rzecz wysoką wzgardza, a jest królem nad wszytkimi wyniosłemi.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?