Tytuł oryginalnyKsięgi Hiobowe
1A przetoż proszę, Jobie, słuchaj słów moich, a pojmi uszyma wszytki powieści moje. 2Oto teraz otworzę usta moje, a język mój będzie rozprawował w podniebieniu moim. 3Słowa moje są z szczyrego serca, a wargi moje prawdziwą rzecz powiedać będą. 4Duch Boży sprawił mię, a tchnienie Wszechmocnego ożywiło mię. 5Jesli możesz, odpowiedz mi, przyprawże się, a zastaw się przeciwko mnie. 6Oto ja wedle powieści twej będę z strony Bożej, chociażem też i ja stworzon z błota. 7Oto strach mój nie ustraszy cię, a ręka moje nie ociąży cię. 8A wszakeś rzekł w uszy moje, a słyszałem głos słów twoich: 9Jestem ja czysty i bez przestępstwa, jestem niewinny, a nie masz we mnie nieprawości. 10Oto przeciwko mnie przyczyny najduje, a poczyta mię za nieprzyjaciela swego. 11Podał w okowy nogi moje, a piłem wszytkich ścieżek moich. 12Oto żeś w tym niesprawiedliwie uczynił, a na to tak odpowiem tobie, iż Bóg więcszy jest niż człowiek. 13Przeczże wiedziesz spór przeciwko jemu? Iżci nie odpowiedał na wszytki słowa twoje. 14Abowiem Bóg mówi i raz i drugi do tego, który go nie widzi. 15To jest przez sen w widzeniu nocnym, gdy sen przypadnie na ludzi śpiące na łożu swoim. 16Tedy upomina ludzi o karanie ich, które na nie ma pewnie przyść. 17Aby człowieka odwiódł od jego sprawy, a zakrył pychę od niego. 18A w ten czas wyrywa dusze jego z grobu, a żeby żywot jego nie przyszedł pod miecz. 19Karze go też boleścią na łóżku jego, a barzo srodze we wszytkich kościach jego. 20Także też za żywota jego obmierzi mu chleb, a duszy jego wdzięczny pokarm. 21Niszczeje ciało jego, iż go nie będzie znać, a kości jego okażą się, których było nie widać. 22Dusza jego przybliża się do grobu, a żywot jego do grubarzów. 23Jesli jest u niego jeden poseł wymowny z tysiąca, aby oznajmił człowiekowi szczyrość jego. 24Tedy się nad nim zmiłuje Bóg, a rzecze: Wybaw go, aby nie zstępował do grobu. Nalazłciem ubłaganie. 25Tedy ciało jego będzie subtylniejsze niż w dzieciństwie, a przywróci się do czasu młodości swojej. 26Będzie się modlił Bogu, a ubłaga go i ogląda z weselem oblicze jego, a będzie wrócona człowiekowi sprawiedliwość jego. 27Pogląda na ludzi, a jesli który rzecze: Zgrzeszyłem i rzecz sprawiedliwą podwracałem, a wżdy mi to nic nie pomogło. 28Odkupi duszę jego, aby nie zstąpiła w grób, a żywot jego ogląda światłość. 29Oto ty wszytki rzeczy czyni Bóg trzykroć nad człowiekiem. 30Aby wrócił dusze jego od grobu, a oświecił go światłością żywiących. 31Obaczże to Jobie, a słuchaj mię, umilkni a ja będę mówił. 32Jesliż masz ku temu jakie słowa odpowiedzże mi, a mów, bo cię chce usprawiedliwić. 33A jesli nie masz, słuchajże mię, a milcz, a ja ciebie nauczę mądrości.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?