Biblia Brzeska
Księga Hioba 29:3

Tytuł oryginalny
Księgi HioboweO PrzekładzieBiblia Brzeska transkrypcja typu "B".
Copyright © 2003 Kalwin Publishing. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Tekst umieszczony za zgodą Kalwin Publishing Clifton, New Jersey.
peter@kalwin.net 29:1

Potym Job wyprawował jeszcze rzecz swą tymi słowy.
29:2

Boże daj, abych był takim, jako i pierwej i według onych czasów, gdy Bóg straż miał około mnie.
29:3

Gdy jego pochodnia świeciła nad głową moją, za której światłością przechodziłem ciemności.
29:4

I jakiemem był czasu młodości mej, gdy Bóg spokojnie mieszkał w przybytku moim.
29:5

Gdy jeszcze Wszechmocny był ze mną, a dziatki moje około mnie.
29:6

Gdym jeszcze ścieżki swe umywał masłem, a z opoki ciekły mi strumienie oliwy.
29:7

A gdym wchodził do brany na stolicę sądu i kazałem sobie postawić krzesło na ulicy,
29:8

Tedy mię widząc młodzieńcy kryli się, a starszy zasię powstawając stali przede mną.
29:9

Przedniejszy przestawali mówić, a usta swe ręką zatykali.
29:10

Głos książąt zawściągnion był, a język ich przysychał do podniebienia.
29:11

Którekolwiek mię ucho słuchało, szczęśliwym mię opowiedało, a które mię jedno oko widziało, dawało o mnie świadectwo.
29:12

Abowiemem ubogiego wybawiał, gdy wołał i sierotkę, której nikt pomóc nie chciał.
29:13

Błogosławieństwo onego człowieka ginącego przychodziło na mię, a rozweselałem serce wdowie.
29:14

Obłóczyłem sprawiedliwość, a sąd mój przyodziewał mię jako płaszcz i korona.
29:15

Byłem jako oko ślepemu, a miasto nogi chromemu.
29:16

Byłem ojcem ubogich, a sprawy, którem niedobrze był świadom, pilniem się dowiadował.
29:17

Kruszyłem paszczękę złośnikowi, a wydzierałem łup z zębów jego.
29:18

I mówiłem: Umrę w gniazdku swoim, a dni moje będą w takiej liczbie jako piasek.
29:19

Korzeń mój doszedł do wody, a rosa trwała przez noc na gałązkach moich.
29:20

Chwała moja odnowiła się ze mną, a łuk mój wziął moc w ręce mojej.
29:21

Słuchano mię z pilnością, a wszyscy umilknęli na moją radę.
29:22

Com ja raz rzekł, nikt tego powtarzać nie śmiał, a słowa moje płynęły miedzy słuchacze.
29:23

I czekali mię jako dżdża, a usta swe otwarzali jako na deszcz pogodny.
29:24

Jeśliżem kiedy żartował z nimi, tedy mi nie wierzyli, a jasności twarzy mej nie odmiatowali.
29:25

Jeślim kiedy z nimi bywał pospołu, tedym siadał miedzy nimi na wyższem miescu, a bywałem jako król miedzy rycerstwem, a jako ten, który smętne cieszy.