Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Ezechiela proroka
1Roku dwunastego, dnia pierwszego, miesiąca dwunastego, podane mi jest słowo Pańskie tym obyczajem: 2Synu człowieczy, podnieś lament nad faraonem, królem egiptskim, a powiedz mu: Jesteś przyrównan szczenięciu lwiemu, a jesteś jako wieloryb w morzach, który miecąc się w rzekach twoich, mąciłeś wody nogami twymi, a podeptowałeś rzeki twoje. 3Tak mówi Pan Bóg: Rozciągnę nad tobą sieć moję, w zebraniu wiela narodów, a wyciągnę cię niewodem moim. 4Zostawię cię na ziemi, a na polu porzucę cię, a zbiorę na cię wszytko ptastwo powietrzne, a nakarmię tobą wszytki zwierzęta ziemskie. 5Rozrzucę ścierw twój po górach, a zacnością twą napełnię doliny. 6A ziemię twoję opływającą skropię krwią twoją aż do gór, a strumienie napełnią się tobą. 7Zagaszając cię, zakryję nieba, a zażalę gwiazdy ich, słońce obłokiem zasłonię i miesiąc nie objaśni światła swojego. 8Wszytki jasności światła niebieskiego zaćmię nad tobą, a wzruszę ciemności nad ziemią twoją, mówi Pan Bóg. 9Zasmucę serca wiela narodów, gdy ja przywiodę twój upad miedzy pogany w ziemiach, którycheś nie znał. 10I uczynię to, iż zdumieją się nad tobą wiele narodów, a królowie ich zatrwożą się nad tobą, gdy ja zabłyszczę mieczem swoim przed obliczem ich i będą nagle zatrwożeni każdy w duszy swej w dzień upadu twego. 11Abowiem tak mówi Pan Bóg: Miecz króla babilońskiego przyjdzie na cię. 12Przez miecz mocarzów złożę wielkość twoję, mocni narodowie sami poborzą pychę egiptską, a będzie wygładzona wszytka wielkość jego. 13I wytracę wszytki dobytki miedzy wodami wielkimi, a nie będzie ich dalej deptała noga człowiecza i kopyta bydlęce nie będą jej mącić. 14Tedy uspokoję wody ich, a rzeki ich jako olej powiodę, mówi Pan Bóg. 15Gdy podam ziemię egiptską w spustoszenie, a będzie zborzona ziemia z wielkością swoją, gdy pobiję wszytki w niej mieszkające, tedy wzwiedzą, iżem ja jest Pan. 16Oto żal, którym żałować jej będą, a będą jej płakać córki z narodów, rozżalą się nad Egiptem i nad wielkością jego narzekać będą, mówi Pan Bóg. 17I stało się roku dwunastego, dnia piątegonastego onego miesiąca, iż tak podane jest słowo Pańskie ku mnie. 18Synu człowieczy, lamentuj nad wielkością egiptską, a zepchni ją i z inemi córkami mocnych narodów aż na niskości ziemie z tymi, co zstępują do grobów. 19A iż się sobie cudniejszą zdasz, upadni a poląż z nieobrzezańcy. 20Polęgą wpośród pobitych mieczem, jestci podana pod miecz, wywleczcie ją ze wszytkim jej ludem. 21Mówić do niej będą książęta wielmożne spośród grobu i z pomocniki jej, którzy zstąpili a polegli z nieobrzezańcy pobitymi mieczem. 22Tam będzie Assur i wszytka wielkość jego, wszędy w koło niego groby jego będą i oni wszytcy pobici, którzy od miecza polegli. 23Którego groby położone są na stronie dołu, a stało się jego zgromadzenie w około grobu jego, a oni wszytcy pobici polegli od miecza, którzy postrach czynili w ziemi żywiących. 24Tam Elam i ze wszytką swoją wielkością około grobu jego, oni wszytcy pobici upadli przez miecz, którzy zstąpili nieobrzezani do niskości ziemie, którzy uczynili strach w ziemi żywiących, ci odnieśli posromocenie swe z stępującymi do dołu. 25W pośrodku zabitych położyli łoże swoje ze wszytką wielkością, w koło niego groby jego i oni wszytcy nieobrzezańcy pobici są mieczem, którzy czyniąc strach w ziemi żywiących, odnieśli pohańbienie swe z tymi, co zstępują do grobu i poległ wpośród pobitych. 26Tam Mesech, Tubal i wszytka wielkość jego, w około niego groby jego, wszytcy ci nieobrzezańcy są pobici mieczem, abowiem uczynili trwogi w ziemi żywiących. 27I nie polegą z mocarzmi, którzy upadają z nieobrzezańców co zstąpili do grobu z wojennymi broniami swemi, a miecze swe składali pod głowy swoje, przydzie złość ich na kości ich, abowiem strach mocarzów ich był w ziemi żywiących. 28Ty tedy miedzy nieobrzezańcy start będziesz, a poleżesz miedzy pobitymi mieczem. 29Tam Edom z królmi i ze wszytkimi książęty swymi, którzy z swą mocą polegali z pobitymi mieczem, oni leżeć będą z nieobrzezańcy i z tymi, co zstępują do dołu. 30Tam książęta północne wszytki i wszytcy Sydończycy, którzy zstąpili z pobitymi w strachu swoim, od mocy swej są pohańbieni i polegli nieobrzezani z pobitymi mieczem, a odnieśli hańbę swą z stępującymi do grobu. 31Ujźry je farao, a weźmie pociechę ze wszytkiej wielkości swej, będą pobici mieczem i farao ze wszytkim wojskiem jego, mówi Pan Bóg. 32Abowiem jakom go ja był uczynił postrachem w ziemi żywiących, tak polęże wpośród nieobrzezańców z pobitymi mieczem farao i wszytka wielkość jego, mówi Pan Bóg.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Pan sam pójdzie przed tobą i będzie z tobą. Nie zawiedzie i nie opuści cię; Nie bój się więc i nie trwóż się!
V Mojż 31:8
V Mojż 31:8
W Chrystusie
Ty więc, synu mój, wzmacniaj się w łasce, która jest w Chrystusie Jezusie...
II Tym 2:1
II Tym 2:1
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Izraelici opuścili Egipt wieczorem podczas zachodu słońca (V Mojż 16:6).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Zwróćcie uwagę na moje ostrzeżenie! Oto chcę wam wyjawić moje myśli, obwieścić wam moje słowa.
Przyp 1:23
Przyp 1:23
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?