Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Ezechiela proroka
1Jeszcze też słowo Pańskie jest do mnie podane w ten sposób: 2Synu człowieczy, oznajmi miastu jerozolimskiemu obrzydłości jego. 3A rzeczesz: Pan Bóg tak mówi ku Jeruzalem: Wyszcie twoje i ród twój jest z ziemie chananejskiej. Ociec twój był Amorejczyk, a matka twoja hetejska. 4A przy porodzeniu twym w dzień, któregoś się narodziła, nie był oberznion pępek twój, aniś jest omyta w kąpieli, żebyś oczyściona była, aniś jest potarta solą i w pieluszki nie byłaś obwiniona. 5Żadne oko nad tobą zmiłować się nie chciało, aby jednę z tych rzeczy uczyniło tobie, żeby się było nad tobą zmiłowało, boś była wyrzucona na pole z wzgardzeniem osoby twojej, dnia któregoś się urodziła. 6I przechodząc imo cię widziałem cię zmazaną we krwi twej. Tedym rzekł ku tobie: Żyć będziesz we krwi twojej, a rzekłem: Żyć będziesz we krwi twojej. 7Rozpłodziłem cię barzo jako ziele polne, rozmnożyłaś się a urosłaś, a do tegoś przyszła, abyś była ochędożona ubiory; piersi twoje nadęte są, a włosy twe rozrosły się, a tyś była naga i nieprzyodziana. 8I gdym przechodził imo cię, widziałem cię, a oto czas twój był prawie jako czas ku miłości, rozciągnąłem tedy nad tobą podołek odzienia mego, a okryłem sromotę twoję i poprzysiągłem tobie, a wszedłem w umowę z tobą, mówi Pan Bóg, i stałaś się moją. 9I omyłem cię wodą, a oczyściłem cię ze krwie twojej i pomazałem cię olejkiem. 10Przyoblokłem cię odzieniem haftarskiem, a obułem cię w kosztowne trzewiki, opasałem cię cienkiem lnem, a przyodziałem cię jedwabiem. 11Ubrałem cię nad to w kosztowne ubiory, a położyłem manuele na ręce twoje i łańcuszek na szyję twoję. 12Włożyłem brameczkę na czoło twoje, a nausznice na uszy twoje i kosztowną koronę na głowę twoję. 13Ochędożona jesteś śrebrem i złotem, a szata twoja była z subtylnego lnu, jedwabna i haftowana. Jadałaś żemelki, miód i oliwę, a byłaś nader piękna i takci się barzo szczęściło, żeś przyszła ku królestwu. 14A sława rozniosła się o tobie miedzy narody dla piękności twojej, abowiem byłaś doskonała dla ochędogi, którąm ja na cię włożył, mówi Pan Bóg. 15Ufałaś tedy piękności swojej, a scudzołożyłaś się będąc tak sławną i okazałaś wszeteczeństwa swoje wszytkim, którzy przechodzili imo cię, abyś im k woli była. 16Zabrawszy odzienie swoje przyprawiłaś sobie kaplice rozmaite, a cudzołożyłaś się w nich tak, iż nigdy to przed tym nie było, ani potym będzie. 17Nad to wzięłaś zacne klenoty ze złota i ze śrebra mego urobione, którem był dał tobie, a poczyniłaś sobie obrazy mężczyńskie i cudzołożyłaś z nimi. 18K temuś wzięła odzienia twe haftowane, a przyodziałaś je nimi i olejek mój, a kadzenie moje ofiarowałaś im. 19I chleb mój, którym ja dał tobie, żemły, oliwę i miód, któremim cię karmił, oddałaś im ku wdzięcznej wonności. A takci się stało, mówi Pan Bóg. 20Wzięłaś też syny i córki swoje, któreś mnie była zrodziła, a imeś je ofiarowała ku pożarciu. Izaż tak sobie lekce ważysz scudzołożenie swoje? 21Ofiarowałaś syny moje, a podawałaś je, aby przez ogień noszono ku chwale ich. 22A po tych wszech obrzydłościach i cudzołóstwach twoich nie wspomniałaś na młodość swoję, gdyś była naga a nieprzyodziana i uwalana we krwi twojej. 23Po tej tedy wszytkiej złości twojej, biada, biada tobie, mówi Pan Bóg. 24Pobudowałaś sobie domy nierządne, poczyniłaś sobie kaplice wysokie po wszytkich ulicach. 25Na wszytkich rostaniach dróg pobudowałaś kaplice, a odmieniłaś śliczność swą w przemierzłość; rozwaliłaś nogi swe przed każdym imo cię idącym i rozmnożyłaś scudzołożenia twoje. 26Cudzołożyłaś z syny egiptskimi, sąsiady twemi, wielkiego ścierwu, a rozmnożyłaś cudzołóstwa twe, wyzywając mię ku gniewu. 27A dlatego oto rozciągnę nad tobą rękę swą, a umniejszę stanu twego, a podam cię tym na wolą, którzy nienawidzą ciebie, to jest, córkam filistyńskim, które się wstydzą za sprawy twe niewstydliwe. 28Cudzołożyłaś nad to z syny assyryjskimi, abowiemeś się nasycić nie mogła. 29A potym, gdyś się już tak z nimi cudzołożyła, nie byłaś nasycona, aleś rozmnożyła cudzołóstwa swe od ziemie chananejskiej aż do chaldejskiej, a jednak i tam jeszcześ nasycona nie była. 30O jakożeś zelżyła serce swe, mówi Pan Bóg, czyniąc takowe wszeteczne sprawy obyczajem swowolnej wszetecznice. 31Iżeś tak pobudowała domy nierządne na rostaniu dróg i kaplice we wszech ulicach, a nie byłaś podobna wszetecznicy nie dbając o zapłatę. 32Owszem byłaś jako cudzołożnica, która imo męża swojego szuka postronnych. 33Inym wżdy wszetecznicam dary dawają, aleś ty jeszcze dawała dary wszytkim gamratom twoim, a zwabiłaś je upominki, aby zewsząd zbiegali się do ciebie dla cudzołóstw twoich. 34I wszytko było coś sprzeciwnego nad ine niewiasty w cudzołóstwach twoich, ani już po tobie będzie takowe scudzołożenie. Abowiem iżeś ty dawała dary, a tobie nic nie dawano, tedyś się tym stała różna od inych. 35A przetoż ty wszetecznico słuchaj słowa Pańskiego. 36Tak mówi Pan Bóg: Dlatego iż się tak rozpuściły pośladki twoje, a odkryta jest plugawość twoja w cudzołóstwach twoich z gamraty twemi i ze wszemi bałwany obrzydłości twoich i we krwi synów twoich, któreś im oddała. 37A dlatego oto zgromadzę wszytki gamraty twoje, z któremiś się kochała, a wszytki, któreś miłowała, ze wszytkimi coś ich nienawidziała, zgromadzę je przeciw tobie zewsząd i odkryję przed nimi plugastwo twoje, tak iż oglądają nieczystotę twoję. 38I osądzę cię sądem, który jest ustanowion na cudzołożnice i na ty, które krew rozlewają, a dam cię stracić, tak jako zwykli czynić popędliwi i zapalczywi w miłości. 39Nad to podam cię w ręce ich, pokażą nierządne domy twe, a rozrzucą kaplice twe, obnażą cię z odzienia twego, a odbiorą od ciebie zacne klenoty twoje, zostawią cię nagą i ododzianą. 40Przywiodą na cię wojska, ukamionują cię, a pobodą cię mieczmi. 41Popalą ogniem domy twoje, a rozlicznymi mękami będą cię trapić przed oczyma wiela niewiast. Tak uczynię koniec cudzołóstwam twoim i już nie będziesz więcej dawała najmów. 42Uspokoję gniew mój nad tobą, a zapalczywość moja odstąpi od ciebie i uskromię się, a nie będę się dalej gniewał. 43Przeto, iżeś nie wspomniała na dni młodości twojej, aleś mię we wszytkim tym wyzwała ku gniewu, a dlategoż ja też położę sprawy twe na głowę twoję, mówi Pan Bóg, gdyżeś się ty nie obaczyła we wszytkich obrzydliwościach swoich. 44Oto wszyscy ci, którzy pospolicie jakich przypowieści używają, o tobie jako o baśniach rozprawować będą mówiąc: Jak matka jest, taka też jest i dziewka. 45Tyś jest córka matki twej, która się brzydziła mężem swym i syny swemi; tyś jest siostra sióstr swoich, które sobie obmierzły męże swe i syny swe. Matka wasza jest hetejska, a ociec wasz jest Amorejczyk. 46A starsza siostra twa w rodzie jest ci Samaria. Ona i córki jej, które mieszkają po lewej twej stronie. A siostra młodsza rodem niż ty, jest ci Sodoma i córki jej, które mieszkają po prawicy twej. 47Aleś ty nigdy drogami ich nie chodziła i nie sprawowałaś się tak jako ony w obrzydliwościach swoich, jakoby to jeszcze mało było i owszem jesteś zepsowana więcej niż ony we wszytkich drogach twoich. 48Żywę ja, mówi Pan Bóg, iż Sodoma, siostra twoja, i córki jej nigdy tego nie czyniły, coś ty czyniła z córkami swojemi. 49Oto złość Sodomy, siostry twej, była: pycha, obfitość chleba, spokojne próżnowanie, toć w niej było i w córkach jej, a nie zciągnęły ręki swej ku ubogiemu a strapionemu. 50Podnosiły się i czyniły obrzydłość przede mną, a przetożem je odepchnął, tak jako się mnie zdało. 51Samaria także nigdy tak wiele nie grzeszyła, jako jest połowica grzechów twoich, boś je ty barzo przewyższyła obrzydliwościami twojemi, a dopuszczając się tak wiele wszelakich sprośności uczyniłaś niewinnemi siostry twe. 52A przetoż ty odnieś na sobie zawstydzenie swoje. Któraś posądzała siostry twoje w grzechach twoich, będąc sama obrzydlejsza we wszech swych sprawach nad nie, abowiem oni są sprawiedliwsze niż ty i dlategoż się ty sromaj, a nieś na sobie hańbę swoję, gdyż usprawiedliwiasz siostry swoje. 53Odwrócę tedy więźnie ich, to jest więźnie Sodomy i córek jej i więźnie Samarjej i także córek jej, także i pojmanie więźniów twoich w pośrodku ich. 54Abyś nosiła sromotę twoję, a wstydziła się za wszytko, coś czyniła tym ciesząc je. 55I siostra twa Sodoma z córkami jej, nawrócą się ku stanu swemu pierwszemu. Także Samaria i córki jej, nawrócą się ku pierwszemu stanu swemu. Ty też i córki twe nawrócicie się ku stanowi swemu pierwszemu. 56Siostra twa Sodoma nie była sławna w uściech twych czasu pychy twojej. 57Przed tym niż złość twa odkryta była, jako czasu pohańbienia córek syryjskich i wszytkich córek filistyńskich okolicznych, które cię zewsząd wzgardzają. 58Nosiłaś złość twoję i obrzydłości twoje, mówi Pan. 59Abowiem tak rzekł Pan Bóg: Równie uczynię nad tobą, jakoś ty uczyniła, gdyś wzgardziwszy przysięgę złamała przymierze. 60A wszakoż rozpomnię na umowę moję, którąm czynił z tobą czasu młodości twojej, a postanowię z tobą wieczne przymierze. 61I gdy wspomnisz na drogi twoje, zawstydzisz się, gdy przyjmiesz siostry swe tak starsze jako młodsze, a ja je dam tobie za córki, ale nie za przymierzem twoim. 62I potwierdzę z tobą przymierza mego, a dowiesz się, iżem ja jest Pan. 63Abyś wspomniała a zawstydała się, abyś już więcej nie śmiała otwarzać ust przed wstydem twoim, gdy się ubłagam nad tobą we wszytkiem tym, cośkolwiek jedno czyniła, mówi Pan Bóg.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Nie bacząc na fałszywych braci, którzy po kryjomu zostali wprowadzeni i potajemnie weszli, aby wyszpiegować naszą wolność, którą mamy w Chrystusie, żeby nas podbić w niewolę...
Gal 2:4
Gal 2:4
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?