Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Ezechiela proroka
1Potym mię duch podniósł, a wiódł mię do brany odwschodniej Pańskiego domu, która jest ku wschodu słońca, a oto pięć a dwadzieścia mężów w samym weszciu w branie, miedzy którymi widziałem Jezoniasza, syna Azurowego, i Felatiasza, syna Benajego, książęta z ludu. 2Potym rzekł do mnie: Synu człowieczy, oni-ć to są mężowie, którzy zmyślają nieprawość, a źle radzą w mieście tym. 3Którzy mówią: O nie takci to jest blisko, budujmy domy, wszak ono jest kotłem, a mychmy mięso. 4A dlatego prorokuj przeciw im synu człowieczy, a prorokuj o nich. 5Tedy duch Pański wstąpił w mię i rzekł do mnie: Mów, Pan tak mówi: O domie izraelski, takeście wy mówili, a ty rzeczy, które przychodzą wam na myśl, ja znam. 6Wy niemałoście pobili w mieście tym, a ulice jego napełniły się zabitymi. 7A dlatego tak mówił Pan Bóg: Ci waszy pobici, któreście składli wpośrzód jego, są prawe mięso, a ono jest kotłem, a przetoż ja was wywlokę z niego. 8Wyście się bali miecza, ale ja miecz przywiodę na was, mówi Pan Bóg. 9Wyrzucę was spośrzód jego, podam was w ręce obcego ludu, uczynię sąd o was. 10A upadniecie pod miecz i osądzę was w granicach izraelskich i dowiecie się, iżemci ja jest Pan. 11Ono nie będzie więcej kotłem, a wy nie będziecie wpośrzód jego jako mięso, bo was osądzę w granicach izraelskich. 12I dowiecie się, żem ja jest Pan, gdyżeście wy nie chcieli być posłuszni ustaw moich, aniście się wedle sądów moich sprawowali, aleście naśladowali zwyczajów narodów okolicznych. 13Gdym tedy prorokował, oto Feltiasz, syn Benajego, umarł. Tedym padł na twarz swą, a wołając głosem wielkim rzekłem: Ach Panie Boże, zali do gruntu wygładzisz ostatki izraelskie? 14A słowo Pańskie było do mnie podane w ten sposób: 15Synu człowieczy, bracia twoi, bracia twoi, mężowie krewni twoi i dom izraelski wszytek prawie, do których mieszczanie jerozolimscy mówili: Daleko odejdźcie od Pana, bo nam jest podana ziemia ku osiadłości. 16A dlategoż tak mów: Pan Bóg tak mówi: Chociażbych je nadalej wyrzucił miedzy pogany, a rozproszyłbych je po ziemiach, wszakoż im jednak będę maluczkiem miejscem świętym, w ziemiach onych, do których przyjdą. 17A przetoż tak mów: Pan Bóg mówi: Pozbieram was z narodów, a zgromadzę was z ziem, po którycheście byli rozproszeni i dam wam ziemię izraelską. 18Tam wnidą, a zdejmą wszytki plugastwa z niej i obrzydłości jej wszytki. 19Dam im też serce jedno i ducha nowego wpuszczę do wnętrzności ich, a wydarszy z ciał ich serca kamienne, dam im serce cielesne. 20Aby chodzili w ustawach moich, a strzegli sądów moich i sprawowali się wedle nich, aby tak ludem mym byli, a ja Bogiem ich. 21Ale tych, których serce naśladuje żądzej obrzydłości ich i plugastwa ich, tych ja drogę położę na głowy ich, mówi Pan Bóg. 22Potym cherubini podnieśli skrzydła swe i koła się społu z nimi podniosły, a chwała Boga izraelskiego była na wierzchu ich. 23I odeszła chwała Pańska spośrzód miasta, a stanęła nad górą, która jest ku wschodu słońca od miasta. 24Potym mię podniósł duch, a odwiódł do Kaldejej do pojmanych, przez widzenie w Duchu Bożym, a widzenie ono, którem widział odstąpiło ode mnie. 25Tedym oznajmił pojmanym wszytki rzeczy, które mi był Pan okazał.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się i Nie lękaj się! Weź z sobą cały zbrojny lud, powstań i wyrusz do Aj. Patrz, oto Ja wydam w twoje ręce króla Aj z jego ludem, miastem i ziemią.
Joz 8:1
Joz 8:1
W Chrystusie
Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który nas ubłogosławił w Chrystusie wszelkim duchowym błogosławieństwem niebios.
Efez 1:3
Efez 1:3
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Podczas poświęcenia Świątyni Bożej, Salomon złożył 22.000 wołów i 120.000 owiec na ofiarę (I Król 8:62-63).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Błogosławiony niech będzie Pan, Gdyż okazał mi cudowną łaskę swoją w warownym grodzie. A ja rzekłem w niepokoju swoim: Zostałem odtrącony sprzed oczu twoich. Zaiste, wysłuchałeś głosu błagania mego, Kiedy wołałem do ciebie.
Ps 31:22-23
Ps 31:22-23
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?