Tytuł oryginalnyKsięgi Ezdrasza proroka
1Prorokował tedy Aggeusz prorok i Zachariasz, syn Adda, prorokując do Żydów, którzy byli w Judzie i w Jeruzalem w imię Boga izraelskiego. 2Tedy wstawszy Zorobabel, syn Salatielów i Jesua, syn Josedeków, poczęli budować dom Boży, który jest w Jeruzalem, a prorocy Boży byli z nimi, pomagając im. 3Tam w ten czas przyszedł do nich Tatanaj, który był starostą za rzeką i Starbuzanaj i towarzysze ich i mówił tak do nich: Z czyjegoż wy rozkazania budujecie ten dom i mury jego z gruntu wywodzicie? 4Na cochmy im odpowiedzieli, co za imiona są mężów, którzy robią około tego budowania. 5A iż oko Boga ich było nad starcy judzkiemi, nie mogli im przekazić, aż ta rzecz przyszła do Dariusza i dali o tym znać przez list. 6A ten-ci jest przepis listu, który był posłał do króla Dariusza: Tatanaj, starosta za rzeką i Starbuzanaj i towarzysze jego Afarsachejczycy, którzy byli za rzeką. 7A pisanie, z którym do niego posłali było w ty słowa: Dariuszowi królowi pokój na wszytkim. 8Oznajmujemyć królu, iżechmy byli jechali do krainy judzkiej, do domu Boga nawięcszego, który budują wielkim kamieniem i ściany drzewem pokładają, a śpieszna jest tam robota i szczęści się w ręku ich. 9Pytalichmy tedy starszych onych, mówiąc tak do nich: Od kogo wżdy to rozkazanie macie, abyście budowali dom ten i mury jego z gruntu wywodzili. 10Pytalichmy się też i o imionach ich, abyśmyć oznajmili i wypisali imiona mężów, którzy są przedniejszy miedzy nimi. 11Ale nam oni odpowiedzieli tymi słowy: Mychmy są słudzy Boga nieba i ziemie i znowu budujem dom, który był zbudowan od wiela lat, który był założył i zbudował wielki król izraelski. 12Lecz gdy potym ojcowie naszy wzruszyli ku gniewu Boga niebieskiego, tedy je podał w ręce Nabuchodonozorowi, królowi babilońskiemu, Chaldejczykowi, który poborzył dom ten, a lud zagnał do Babilonu. 13A wszakoż roku pierwszego za panowania Cyrusa, króla babilońskiego, uczynił wyrok król Cyrus, aby ten dom Boży budowano. 14K temu naczynia domu Bożego złote i śrebrne, które był pobrał Nabuchodonozor z kościoła jerozolimskiego i wniósł je był do kościoła babilońskiego, król Cyrus wyniózszy z kościoła babilońskiego, podał je Sesbazarowi, którego był książęciem uczynił. 15Mówiąc tak do niego: Weźmiż to naczynie, a idź i postaw je w kościele, który jest w Jeruzalem, a niechaj dom Boży będzie budowan na miejscu swoim. 16Tedy ten Sesbazar przyszedszy założył grunty domu Bożego, który jest w Jeruzalem, a jakoż od onego czasu, aż dotąd przedsię ji budują, ani go dokończono. 17A tak jeslić się to podoba królu, niechajby poszukano w skarbie królewskim, który jest w Babilonie, jesliż tak jest, iż Cyrus król uczynił ten wyrok, aby budowano ten dom Boży, który jest w Jeruzalem, prześliż tedy o tym do nas wolą twą.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?