Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyProroctwo Daniela Proroka
1Ja Nabuchodonozor, będąc na pokoju w domu moim, a prawie kwitnący w pałacu moim. 2Widziałem sen, który mię przestraszył i wszytki myśli me, którem miał na łożu swym i widzenia głowy mojej zatrwożyły mię. 3A przetoż wydan jest wyrok ode mnie, aby wszytcy mędrcy babilońscy byli przed obliczność moję przywiedzieni, żeby mi wykład snu oznajmili. 4Przyszli tedy mędrcy i praktykarze, Kaldejczycy i wieszczkowie, a opowiedziałem sen przed nimi, a wszakoż oni wykładu snu oznajmić mi nie umieli. 5Aż potym był przywiedzion przed mię Daniel, którego imię jest Baltasar według imienia boga mego, a w którym jest duch bogów świętych, a przed tym sen mój opowiedziałem. 6O Baltasar, książę nad wszemi mędrcy, wiem iż duch bogów świętych jest w tobie, a żadna tajemnica od ciebie zakryta nie jest, widzenie snu mego, którym widział tudzież i wykład jego powiedz mi. 7Abowiem widzenie głowy mej na łożu moim było to: Widziałem drzewo w pośród ziemie, którego wysokość była wielka. 8Wielkie i mocne drzewo, tak iż wysokość jego dotykała nieba, a rozszerzało się aż do granice wszej ziemie. 9Gałęzi jego były barzo piękne, a owoc jego obfity, na niem był pokarm prze wszytki, a dawało pod sobą cień ku mieszkaniu bestyjam polnem, miedzy też jego gałęziami mieszkało ptastwo powietrzne, a z niego pożywało wszelkie ciało. 10Widziałem jeszcze w widzeniu głowy mej na łożu moim, a ono stróż święty zstąpił z nieba. 11I głośno zawołał tak mówiąc: Podrąbcie drzewo, obetnijcie gałęzi jego, okrzeszcie różdżki jego, a rozproszcie owoc jego. Zwierzęta niech odejdą, które są pod nim, a ptacy niech zlecą z gałęzia jego. 12A wszakoż pień korzenia jego zostawcie w ziemi, a niech będzie związan żelazną i miedzianą związką miedzy chwastem polnym, a niech będzie pokropion rosą niebieską, cząstka jego niechaj będzie z zwierzęty miedzy chwastem ziemie. 13Serce jego niech się odmieni od przyrodzenia człowieczego i niech mu będzie dane serce zwierzęce, a siedm lat niech się wypełnią nad nim. 14Tać była rzecz według wyroku stróżów, a święci to uradzili pytając się: Przecz wżdy tak? Aby żywiący poznali, iż Nawyzszy panuje nad każdem królestwem ludzkim, a dawa je temu komu chce, a postanawia na niem nazgardzeńszego człowieka. 15Tenci jest sen, którym ja Nabuchodonozor król widział. A tak ty, Baltasar oznajm mi wykład jego, abowiem wszytcy mędrcy w królestwie mym, nie mogli mi wyłożyć własności jego, ale ty możesz, abowiem duch bogów świętych jest w tobie. 16Tedy Daniel, którego imię było Baltasar, zamilknął prawie przez jednę godzinę i myśli jego dziwnie go trwożyły. Rzekł tedy tak król do niego: O Baltasar, sen oto ten i wykład jego niech cię nic nie trwoży. Któremu odpowiedział Baltasar: O mój panie, sen ten niech się na ty wypełni, co cię nienawidzą, a wykład jego na nieprzyjacioły twoje. 17Drzewo któreś widział wielkie i mocne, którego wysokość dosięgała nieba, a rozszerzało się po wszej ziemi. 18Którego gałęzi były piękne, a owoc jego obfity, na którym był pokarm prze wszytki, pod którem odpoczywały bestyje polne, a miedzy jego gałęziem mieszkało ptastwo powietrzne. 19Tyś jest sam o królu, któryś jest tak wywyższon i umocnion, a wysokość twa urosła, a przyszła aż prawie ku niebu, także i moc twoja jest aż do kończyn ziemie. 20To zasię coś królu widział stróża i świętego zstępującego z nieba, który wołał: Podrąbcie drzewo a zepsujcie je, wszakoż jednak zostawcie pień korzenia jego w ziemi i niech będzie związan związką żelazną i miedzianą miedzy chwastem polnym, a niech będzie pokropion rosą niebieską, cząstka też jego niech będzie z źwierzęty polnymi, aż się nad nim wypełnią siedm lat. 21Otóż tego wykład masz o królu, a jest to dekret Nawyższego, który jest wydan przeciw tobie królu, panie mój. 22Ciebieć wyrzucą z pośrzodku ludu, a mieszkanie twe będzie z źwierzęty polnymi i będziesz się pasł trawą jako wół, a będziesz pokropion rosą niebieską, a takci się siedm lat nad tobą wypełnią, aż poznasz Nawyższego panującego nad każdym królestwem ludzkim, a iż je on dawa komu chce. 23A to co rozkazano zostawić pień korzenia tego drzewa, znaczy że królestwo twe tobie zostanie, aż poznasz, iż moc jest w niebie. 24A przetoż o królu przyjmi wdzięcznie radę moję, odkup grzechy twoje sprawiedliwością, a złości twe czynieniem miłosierdzia nad ubogimi, abowiem to będzie lekarstwo na występek twój. 25Przyszły tedy wszytki ty rzeczy na Nabuchodonozora króla. 26Po dwunaście miesięcy przechodząc się po pałacoch królewskich w Babilonie. 27I rzekł król tymi słowy: Izali to nie jest wielkie Babilon, którem ja pobudował, aby było królewskiem dworem w mocy możności mojej, ku chwale majestatu mego? 28A jeszcze ty słowa były w uściech królewskich, a oto głos z nieba zstąpił mówiąc: O królu Nabuchodonozor, tobieć mówią: Twoje królestwo odejdzie od ciebie. 29Od ludzi wyrzucą cię, a z źwierzęty polnemi będzie mieszkanie twoje, trawą się paść będziesz jako wół, a siedm lat wypełnią się nad tobą, aż poznasz, iż Nawyższy panuje nad każdym królestwem ludzkim, a iż podawa je komu chce. 30Tejże godziny stało się dosyć słowu onemu nad Nabuchodonozorem i wyrzucon jest od ludzi, a jadł trawę jako wół, a ciało jego było skropione rosą niebieską, aż włosy jego zrosły jako mech na orle, a paznokcie jego były podobne paznoktom ptaszym. 31A gdy czas on wychodził, ja Nabuchodonozor, podniosłem w niebo oczy moje i przyszedłem ku rozumowi, a począłem błogosławić Nawyższemu i chwaliłem i wielbiłem żywiącego na wieki, którego moc jest moc wieczna, a królestwo jego od narodu do narodu. 32Wszyscy mieszkający na ziemi za nic są przed nim, gdyż on wszytko czyni wedle wolej swojej, tak nad zastępy niebieskimi, jako też i nad mieszkającymi na ziemi i nie masz żadnego, coby był na przekazie ręce jego, a któryby rzekł: I cóżeś uczynił? 33Zatym wnet tegoż czasu przywrócon mi jest rozum i przyszedłem zaś ku chwale królestwa i majestatu mego, a pierwszy mój kształt jest mi przywrócon; panowie też radni moi i książęta moje szukały mię, a jestem potwierdzon w królestwie moim i daleko więcej majestat mój podwyższon jest. 34A dlatego teraz, ja Nabuchodonozor, chwalę, wywyższam i wielbię Króla niebieskiego, którego wszytki sprawy są prawda, a drogi jego są sprawiedliwe, tak iż on może poniżyć wszytki ty, co chodzą w pysze.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
I rzekł Pan do Jozuego: Nie bój się ich, gdyż wydam ich w twoje ręce; nikt z nich nie ostoi się przed tobą.
Joz 10:8
Joz 10:8
W Chrystusie
Każdy, kto w nim mieszka, nie grzeszy; każdy, kto grzeszy, nie widział go ani go nie poznał.
I Jan 3:6
I Jan 3:6
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Albowiem jestem tego pewien, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani potęgi niebieskie, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani moce, Ani wysokość, ani głębokość, ani żadne inne stworzenie nie zdoła nas odłączyć od miłości Bożej, która jest w Chrystusie Jezusie, Panu naszym.
Rzym 8:38-39
Rzym 8:38-39
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?