Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyEwanjelija święta Jezusa Krystusa którą Mateusz święty napisał
1Tedy podobne będzie królestwo niebieskie dziesiąci pannam, które wziąwszy kagańce swoje, wyszły przeciw oblubieńcowi. 2A pięć z nich było mądrych, a pięć głupich. 3Które były głupie, wziąwszy kagańce swoje, nie wzięły oleju z sobą. 4Ale mądre wzięły były oleju w naczynia swoje z kagańcami swemi. 5A gdy oblubieniec omieszkawał, zdrzymały się wszytki i posnęły. 6I stał się o północy krzyk: Oto oblubieniec idzie, wynidźcie przeciwko jemu. 7Tedy wstały ony wszytki panny i nagotowały kagańce swoje. 8A głupie rzekły mądrym: Dajcie nam z oleju waszego, boć kagańce nasze gasną. 9I odpowiedziały one mądre mówiąc: Obawamy się, żeby i nam i wam nie dostało; ale idźcie raczej do tych, co przedają i kupcie sobie. 10A gdy ony szły kupować, przyszedł oblubieniec. A one, które były gotowe, weszły z nim na wesele i zamknione są drzwi. 11Potym przyszły i drugie panny mówiąc: Panie, panie otwórz nam! 12A on odpowiedając rzekł: Zaprawdę powiedam wam, nie znam was. 13Czujcie tedy, bo nie wiecie dnia ani godziny, której Syn człowieczy przyjdzie. 14Abowiem takie jest królestwo Boże, jako gdy kto w drogę jadąc, wezwał służebników swoich i poruczył im majętności swoje. 15Jednemu dał pięć talentów, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, każdemu wedle godności jego i wnet odjechał precz. 16Potym szedszy on, który był wziął pięć talentów, robił imi i zyskał drugie pięć talentów. 17Także i ten, który był wziął dwa, zyskał też i on drugie dwa. 18A ten, który był wziął jeden, szedszy zakopał ji w ziemię i skrył srebro pana swego. 19A po niemałym czasie przyszedł pan onych służebników i uczynił liczbę z nimi. 20Tedy przystąpiwszy ten, który był wziął pięć talentów, przyniósł drugie pięć talentów mówiąc: Panie! Poruczyłeś mi pięć talentów, otom drugie pięć talentów zyskał imi. 21I rzekł pan jego: Dobrzeć sługo dobry i wierny, nad małym wiernymeś był, nad wielem cię postanowię. Wnidź do radości pana twojego. 22A przystąpiwszy ten, który był dwa talenty wziął rzekł: Panie! Poruczyłeś mi dwa talenty, otom drugie dwa imi zyskał. 23Rzekł mu pan jego: Dobrzeć sługo dobry i wierny, nad małymeś wierny był, nad wielem cię postanowię. Wnidź do radości pana twego. 24A przystąpiwszy i ten, który był jeden talent wziął rzekł: Panie! Znałem cię, iż jesteś człowiek srogi, który żniesz gdzieś nie siał i zbierasz stąd, gdzieś nie rozproszył. 25Przeto bojąc się, szedłem i skryłem talent twój w ziemię. Oto masz, co jest twego. 26A odpowiedając pan jego rzekł mu: Sługo zły i niedbały! Wiedziałeś, iż żnę, gdziem nie siał i stąd zgromadzam, gdziem nie rozproszył. 27Miałeś tedy pieniądze moje poruczyć kupcom, a ja przyszedszy, wziąłbym był, co mojego jest z lichwą. 28A przeto weźmicie od niego talent, a dajcie ji temu, który ma dziesięć talentów. 29Abowiem wszelkiemu, który ma, będzie dano i obfitować będzie; a który nie ma, i to, co ma będzie wzięto od niego. 30A niepożytecznego sługę wrzućcie w ciemność nadalszą. Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. 31Gdy tedy przyjdzie Syn człowieczy w chwale swej i wszyscy święci aniołowie z nim, tedy siędzie na stolicy chwały swej. 32I będą zgromadzone przedeń wszytki narody i odłączy jedny od drugich, jako pasterz odłącza owce od kozłów. 33A postawi owce po prawej ręce swojej, a kozły po lewej. 34Tedy rzecze król tym, którzy będą po prawicy jego: Pódźcie błogosławieni ojca mego! Posiądźcie dziedzicznie królestwo wam zgotowane od założenia świata. 35Abowiem łaknąłem, a wyście mi dali jeść; pragnąłem i daliście mi pić; byłem gościem i przyjęliście mię. 36Byłem nagim, a wyście mię przyodziali; byłem niemocnym, a wyście mię nawiedzili; byłem w więzieniu, a wyście do mnie przyszli. 37Tedy mu odpowiedzą sprawiedliwi mówiąc: Panie! Kiedyśmy cię widzieli łaknącym i nakarmiliśmy cię, abo pragnącym i daliśmy tobie pić? 38I kiedyśmy cię widzieli gościem i przyjęliśmy cię, abo nagim i przyodzialiśmy? 39Abo kiedyśmy cię widzieli niemocnym, abo w więzieniu i przyszlichmy do ciebie? 40A odpowiedając król rzecze im: Zaprawdę powiedam wam: Ileście uczynili jednemu z tych braciej mojej namniejszych, mnieście uczynili. 41Tedy rzecze i tym, którzy po lewicy będą: Idźcie ode mnie przeklęci w ogień wieczny, który zgotowany jest diabłu i aniołom jego. 42Abowiemem łaknął i nie daliście mi jeść; pragnąłem i nie daliście mi pić. 43Byłem gościem, a nie przyjęliście mię; byłem nagim, a nie przyodzialiście mię; byłem niemocnym i w więzieniu, a nie nawiedziliście mię. 44Tedy mu odpowiedzą i oni mówiąc: Panie! Kiedyżeśmy cię widzieli łaknącym, abo pragnącym, abo gościem, abo nagim, abo niemocnym, abo w więzieniu, a nie służyliśmy tobie? 45Tedy im odpowie mówiąc: Zaprawdę powiedam wam: Ileście nie czynili jednemu z tych namniejszych, aniście mnie uczynili. 46I pójdą ci na mękę wieczną, a sprawiedliwi do żywota wiecznego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Niech ci błogosławi Pan i niechaj cię strzeże. Niech rozjaśni Pan oblicze swoje nad tobą i niech ci miłościw będzie. Niech obróci Pan twarz swoją ku tobie i niech ci da pokój.
IV Mojż 6:24-26
IV Mojż 6:24-26
W Chrystusie
W którym i wy nadzieję macie, usłyszawszy słowo prawdy, to jest Ewangieliję zbawienia waszego, przez którą też uwierzywszy, jesteście zapieczętowani Duchem onym Świętym obiecanym ...
BG Efez 1:13
BG Efez 1:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Nic co zawierało jakikolwiek kwas lub miód nie mogło być użyte do ofiary ogniowej (III Mojż 2:11).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Gdyż Pan, twój Bóg, jest Bogiem miłosiernym, nie opuści cię ani cię nie zniszczy i nie zapomni o przymierzu z ojcami twoimi, które im zaprzysiągł.
V Mojż 4:31
V Mojż 4:31
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?