Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyEwanjelija święta Jezusa Krystusa którą Mateusz święty napisał
1Tedy przychodzili do Jezusa z Jeruzalem niektórzy nauczycielowie i faryzeuszowie mówiąc: 2Czemu uczniowie twoi przestępują ustawę starszych? Abowiem nie umywają ręku swych, gdy chleb jedzą? 3A on odpowiedając rzekł im: Czemu też wy przestępujecie rozkazanie Boże przez ustawę waszę? 4Abowiem Bóg przykazał mówiąc: Czci ojca twego i matkę twoję, a ktoby złorzeczył ojcu abo matce, śmiercią niechaj umrze. 5A wy powiedacie: Który by rzekł ojcu abo matce: Darem, którykolwiek będę ofiarował, wspomożon będziesz; choćby nie czcił ojca swego abo matki swojej (przedsię niewinien będzie). 6I wniweczeście obrócili rozkazanie Boże przez ustawę waszę. 7Pokryci ludzie! Dobrze o was prorokował Ezajasz mówiąc: 8Przychodzi do mnie ten lud ustami swojemi i czci mię wargami, ale serce ich daleko jest ode mnie. 9Lecz darmo mię chwalą ucząc nauki, które są ustawami ludzkimi. 10A wezwawszy wielkiego zgromadzenia ludzi rzekł im: Słuchajcie, a rozumiejcie. 11Nie to, co wchodzi w usta, pokala człowieka, ale to, co wychodzi z ust, pokala człowieka. 12Tedy przystępując uczniowie jego rzekli mu: Wiesz, że faryzeuszowie usłyszawszy to słowo, obrażeni są? 13A on odpowiedając rzekł: Wszelkie sadzenie, którego nie sadził Ociec mój niebieski, wykorzenione będzie. 14Opuśćcie je; sąć slepi wodzowie slepych, a slepy jesliby slepego prowadził, obadwa w dół wpadną. 15A Piotr odpowiedając rzekł mu: Rozpowiedz nam to podobieństwo. 16I rzekł Jezus: Jeszczeż i wy krom porozumienia jesteście? 17Jeszczeż nie rozumiecie, iż wszelka rzecz, która wchodzi w usta, w brzuch idzie i do wychodu bywa wyrzucona? 18Ale ty rzeczy, które wychodzą z ust, z samego serca pochodzą i pokalają człowieka. 19Abowiem z serca wychodzą złe mysli: morderstwa, cudzołóstwa, nieczystości, kradziestwa, fałszywe świadectwa, bluźnierstwa. 20Tyć są rzeczy, które pokalają człowieka. Ale jeść nie umywszy rąk, człowieka nie pokala. 21I wyszedszy Jezus z onąd, poszedł w strony Tyru i Sydonu. 22A oto niewiasta chananejska wyszedszy z onych krajów, zawołała mówiąc k niemu: Zmiłuj się nade mną Panie Synu Dawidów! Córka moja ciężko bywa ode diabła udręczona. 23A on nie odpowiedział jej by słowa. Tedy przystąpiwszy uczniowie jego prosili go mówiąc: Odpraw ją, abowiem woła za nami. 24A on jej odpowiedając rzekł: Nie jestem posłan, jeno do owiec, które zginęły z domu izraelskiego. 25Ale ona przyszedszy, dała mu chwałę mówiąc: Panie, pomóż mi! 26A on jej odpowiedając rzekł: Nie jest dobra rzecz brać chleb dzieci i miotać ji szczeniętom. 27Zatym ona rzekła: Takci jest Panie! Abowiem i szczenięta jedzą odrobiny, które padają z stołu panów ich. 28Tedy odpowiedając Jezus rzekł jej: O niewiasto! Wielkać jest wiara twoja, niechaj ci się stanie jako chcesz. I uzdrowiona jest córka jej od onej godziny. 29A Jezus poszedszy stamtąd przyszedł nad Morze Galilejskie i gdy wstąpił na górę, siedział tam. 30Tedy szło do niego wielkie zgromadzenie ludu, mając z sobą chrome, slepe, nieme, niedołężne i inszych wiele i miotali je u nóg Jezusowych i uzdrowił je. 31Tak iż się wielkie zgromadzenie ludu dziwowało, widząc iż niemi mówią, niedołężni zdrowi są, chromi chodzą, slepi widzą; i chwalili Boga izraelskiego. 32A Jezus wezwawszy uczniów swoich rzekł: Mam litość nad tym zgromadzeniem ludu, abowiem już trzy dni trwają przy mnie, a nie mają, coby jedli, a nie chcę ich opuścić bez pokarmu, aby w drodze nie ustali. 33Tedy mu rzekli uczniowie jego: Skądże możem mieć tak wiele chlebów na pustyni, abyśmy tak wielkie zgromadzenie nakarmili? 34I rzekł im Jezus: Wiele macie chlebów? A oni rzekli: Siedmioro i trochę rybek. 35Tedy rozkazał onemu zgromadzeniu ludu sięść na ziemi. 36I wziął ono siedmioro chleba i ryby. A gdy podziękował, złamał i dał uczniom swoim, a uczniowie onemu zgromadzeniu ludu. 37Jedli tedy wszyscy, a nasyceni są, i zebrali, co zbywało ułomków, siedem koszów pełnych. 38A było tych, którzy jedli, czterzy tysiące mężów, oprócz niewiast i dziatek. 39Tedy opuściwszy ono zgromadzenie ludu, wsiadł w łódź i przejechał do krajów Magdala.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Po tym poznajemy, że w nim mieszkamy, a On w nas, że z Ducha swojego nam udzielił.
I Jan 4:13
I Jan 4:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Jedynym cudem uczynionym przez Jezusa który wymieniony został we wszystkich Ewangeliach jest cud w którym nakarmił 5000 ludzi (Mat 14:13-21, Mar 6:32-44, Łuk 9:12-17, Jan 6:1-14).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?