Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyŚwięta ewanjelija Jezusa Krystusa napisana przez Marka świętego
1Potym rzekł do nich: Zaprawdę powiedam wam, iż niektórzy są z tych, co tu stoją, którzy nigdy nie ukuszą śmierci, aż gdy ujzrą królestwo Boże przychodzące z mocą. 2A szóstego dnia potym wziął Jezus Piotra i Jakuba i Jana, a wwiódł je na górę wysoką samy osobno i przemienił się przed nimi. 3A szaty jego stały się lśniące, barzo białe jako śnieg, jakich nie może blecharz na świecie wybielić. 4I ujzreli Eliasza z Mojżeszem, którzy rozmawiali z Jezusem. 5Tedy począł Piotr mówić, a rzekł Jezusowi: Mistrzu! Dobrzeć nam tu być, postawmyż tedy tu trzy namioty, tobie jeden, Mojżeszowi jeden, a Heliaszowi jeden. 6Abowiem nie wiedział, co mówił, gdyż byli w strachu. 7I nastał obłok, który je zaćmił, a pochodził głos z obłoku mówiąc: Ten ci jest namilszy Syn mój, tegoż słuchajcie. 8A wnet gdy się obejzreli, żadnego więcej nie widzieli, jedno iż tylko Jezus był z nimi. 9Tedy gdy zeszli z góry, rozkazał im, aby tego nikomu nie powiedali, co widzieli, jedno ażby Syn człowieczy wstał z martwych. 10A tak oni zatrzymawali to u siebie, pytając się spólnie, coby to było zmartwychwstać. 11I pytali go mówiąc: Przeczże doktorowie powiedają, iż pierwej potrzeba, aby przyszedł Heliasz? 12A on im odpowiedział mówiąc: Naprzód gdy Heliasz przyjdzie, naprawi wszytko, a jako jest napisano o Synu człowieczym, potrzeba, aby wiele ucierpiał i aby go nizacz nie miano. 13Ale wam powiedam, żeć przyszedł Heliasz i czynili mu co chcieli, jako o nim jest napisano. 14A gdy przyszedł do swych zwolenników, ujzrał lud wielki około nich i doktory swarzące się z nimi. 15Tedy wnet ujzrawszy go lud wszytek, lękli się, a przyszedszy, przywitali go. 16I pytali doktorów: Cóż się swarzycie miedzy sobą? 17A jeden z onego zgromadzenia ludu rzekł: Mistrzu! Przywiodłem do ciebie syna swego, który ma niemego ducha. 18Który gdzie go kolwiek napadnie, rozdziera go, a on się slini i zgrzyta zębami swemi, a schnie. I mówiłem twym zwolennikom, aby go wyrzucili, ale nie mogli. 19Tedy mu on odpowiedziawszy rzekł: O narodzie niewierny! I dokądże z wami będę? I dokądże was cierpieć mam? Przywiedźcież go do mnie. 20I przywiedli go k niemu, a gdy on go ujzrał, natychmiast go duch roztargnął, a on gdy padł na ziemię, przewracał się sliniąc. 21Tedy pytał ojca jego: Jako dawno to się przydało jemu? A on powiedział: Jeszcze od dzieciństwa. 22I często miotał go do ognia i do wody, aby go stracił, ale możeszli co, pomóż nam, ruszywszy się przeciw nam miłosierdziem. 23Tedy mu rzekł Jezus: Jesliż to wierzyć możesz,? Tedyć wszytko wierzącemu stać się może. 24A gdy natychmiast zawołał ociec onego dziecięcia, ze łzami rzekł: Wierzę Panie! Podpomóżże niedowiarstwa mego. 25A gdy ujzrał Jezus, iż się lud społu zbiegał, sfukał onego ducha nieczystego mówiąc mu: Ty duchu niemy i głuchy, ja tobie rozkazuję, wynidź z niego, a nie wchodź więcej weń. 26Zawoławszy tedy duch, a barzo go rozdarszy wyszedł; tak iż się on stał jako umarły, a wiele ich mówili, iż by umarł. 27Ale Jezus wziąwszy go za rękę podniósł go, a on wstał. 28A gdy sam wszedł do domu, zwolennicy jego pytali go osobno: Przecz żechmy my go wyrzucić nie mogli? 29A on im rzekł: Ten rodzaj żadnym sposobem wynidź nie może, jedno modlitwą a postem. 30I wyszedszy stamtąd, szli społu w drogę przez Galileją; a nie chciał, aby był to kto wiedział. 31Abowiem uczył zwolenniki swe mówiąc im: Syn człowieczy będzie wydan w ręce ludzkie, którzy go zamordują, ale zamordowany wstanie dnia trzeciego. 32Ale oni tej powieści nie zrozumieli i bali się go spytać. 33Zatym przyszedł do Kapernaum, a przyszedszy do domu pytał ich: Ocz żeście się swarzyli w drodze? 34Lecz oni milczeli; abowiem jedni z drugimi poswarzyli się byli, ktoby był więczszy. 35A gdy siadł, wezwał dwunaście i rzekł im: Jesliż kto chce być pierwszym, będzie ostatecznym po wszytkich i sługą wszytkim. 36I wziąwszy dzieciątko postawił je wpośród ich, a wziąwszy go na ręce rzekł im. 37Któżkolwiek jedno z takowych dziateczek przyjmie w imię moje, mnie przyjmuje; a ktokolwiek mnie przyjmuje, nie mnie przyjmuje, ale onego, który mię posłał. 38Tedy mu Jan odpowiedział mówiąc: Mistrzu! Widzielichmy niektórego, co przez imię twe wyganiał diabelstwo, który nie chodzi za nami i zakazalichmy mu, bo za nami nie chodzi. 39A Jezus rzekł: Nie zakazujcie mu; abowiemci żaden nie jest, który by czynił cuda przez imię moje, a mógł mi prędko złorzeczyć. 40Bo ten który nie jest przeciw nam, za namić jest. 41Abowiem któżkolwiekby wam dał ku piciu kubek wody w imię moje, iżeście są Krystusowi, zaprawdę powiedam wam, żadnym sposobem nie utraci zapłaty swej. 42A ktokolwiekby też obraził jednego z tych maluczkich, którzy w mię wierzą, lepiej aby mu był włożon młyński kamień około szyje jego, a iżby był wrzucon w morze. 43A jesliż ręka twa przywodzi cię ku grzechowi, odetni ją. Bo lepiej jest tobie wnidź do żywota kliszawym, niż mając obie ręce, być wrzuconym do piekła w ogień nieugaszony. 44Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. 45A jesliż też noga twa przywodzi cię ku grzechowi, utnisz ją. Bo lepiej tobie wnidź chromym do żywota, niż mając obie nodze, być wrzuconym do piekła w ogień nieugaszony. 46Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. 47A jesliż oko twoje przywodzi cię ku grzechowi, wyrwisz je. Bo lepiej tobie wnidź do królestwa Bożego jednookim, niż mając obie oczy, wrzuconym być do piekła ognistego. 48Gdzie robak ich nie umiera, a ogień nie gaśnie. 49Abowiem każdy człowiek ogniem będzie posolon, a każda ofiara będzie solą osolona. 50Dobrać jest sól, ale jesli sól smak straci, czymże ją naprawicie? Miejcież sami w sobie sól, zachowywając pokój jedni z drugimi.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty.
I Jan 3:3
I Jan 3:3
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Szamgar zabił 600 Filistynów ościeniem na woły (Sdz 3:31).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Bo tylko chwilę trwa gniew jego, Ale życzliwość jego całe życie. Wieczorem bywa płacz, Ale rankiem wesele.
Ps 30:6
Ps 30:6
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?