„Który nie musi codziennie, jak inni arcykapłani, składać ofiar najpierw za własne grzechy, następnie za grzechy ludu; uczynił to bowiem raz na zawsze, gdy ofiarował samego siebie.”

Biblia Warszawska: List do Hebrajczyków 7,27

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 6:23

Tytuł oryginalny
Ewanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
1Stało się po tym, iż on w sabat wtóry po pirwszym szedł przez zboża i uczniowie jego wyrywali kłosy i jedli je trąc je rękoma. 2Tedy niektórzy z faryzeuszów mówili im: Przeczto czynicie, czego się w święta czynić nie godzi? 3Ale Jezus odpowiedziawszy rzekł do nich: Izaliście tego nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był łaknącym i z onymi, którzy z nim byli. 4Jako wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne a jadł, dawając też i tym, którzy z nim byli? Których to chlebów nie godziło się jadać, jedno samym kapłanom. 5I mówił do nich: Syn człowieczy jestci też Panem szabatu. 6I stało się w drugi szabat, iż wszedł do bożnice a uczył i był tam niektóry, co miał prawą rękę uschłą. 7Pilnowali go tedy doktorowie i faryzeuszowie, jesliby był w szabat uzdrawiał, aby nalezli przyczynę skargi przeciw jemu. 8Ale on wiedział mysli ich i rzekł człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wstań a stań pośrzodku. A tak on wstawszy stanął. 9Zatym do nich rzekł Jezus: Spytam was o niektórą rzecz: Słuszyli w szabat czynić dobrze czyli źle? Zachowaćli człowieka, czy stracić? 10A tak pojzrawszy po wszytkich rzekł człowiekowi: Wyciągni rękę twoję! A on tak uczynił i wrócona mu jest ręka jego tak zdrowa, jako i druga. 11Tedy oni będąc pełni szaleństwa, rozmawiali jedni z drugimi, coby uczynić Jezusowi. 12I stało się tegoż czasu odszedł na górę ku modleniu i nocował tam modląc się Bogu. 13A gdy był dzień, przyzwał zwolenników swych, a wybrawszy z nich dwanaście, które nazwał apostoły. 14Szymona, którego nazwał Piotrem i Andrzeja, brata jego, Jakuba, Jana, Filipa i Bartłomieja. 15Mateusza i Tomasa, Jakuba, Alfeuszowego syna, i Szymona, którego zową Zelotes. 16Judę, brata Jakubowego, i Judasza Iskariota, który też był zdrajcą. 17Potym zstąpił z nimi, a stanął na równinie w polu, i poczet zwolenników jego i wielkie mnóstwo ludu ze wszytkiego Judy i z Jeruzalem i z krain pomorskich i z Tyru i z Sydonu, co się schodzili, aby go słuchali i byli uzdrowionemi od niemocy swych. 18I którzy też przykrości cierpieli od duchów nieczystych, uzdrowieni bywali. 19Owa się wszytka wielkość ludzi starała, jakoby się go dotknąć, abowiem moc wychodziła od niego i uzdrawiał wszytki. 20A tak podnióższy oczu swych na zwolenniki swoje mówił: Szczęsliwi ubodzy, boć wasze jest królestwo Boże. 21Szczęsliwi, którzy teraz łakniecie, bo będziecie nasyceni; szczęsliwi, którzy płaczecie teraz, bo się śmiać będziecie. 22Szczęsliwi będziecie, gdy was nie będą nawidzieć ludzie i wyłączą was a będą was sromocić, a imię wasze wyrzucać będą jako złe, dla Syna człowieczego. 23Weselcież się dnia onego i radość okazujcie, boć oto nagroda wasza jest obfita w niebiosach; takci też i prorokom czynili ojcowie ich. 24Ale biada wam bogaczom, boście już odniesli pociechę waszę. 25Biadaż wam, którzyście napełnieni, abowiem łaknąć będziecie; Biadaż wam, którzy się teraz śmiejecie, bo będziecie narzekać i płakać. 26Biadaż wam, gdy ludzie wszyscy dobrorzeczyć wam będą, abowiemci też toż czynili fałesznym prorokom ojcowie ich. 27Aleć wam powiedam, którzy słuchacie: Miłujcież nieprzyjacioły wasze, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą. 28Dobrorzeczcie tym, co was przeklinają, a módlcie się za tymi, którzy was drażnią. 29Temu, który by cię uderzył po czeluści, podaj i drugą i temu, któryćby brał płaszcz i sukniej nie zbraniaj. 30Każdemu, który by cię ocz prosił, daj, a temu, co od ciebie rzeczy twe pobierze, nie upominaj się. 31I jako chcecie, aby wam ludzie czynili, także też im i wy czyńcie. 32Bo jesliż miłujecie ty, którzy was miłują, co za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy miłują ty, od których miłowani bywają. 33A jesli dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, cóż za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy toż czynią. 34A jesli pożyczacie tym, od których się nadziewacie odebrać, cóż za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy grzesznikom pożyczają, aby równo odebrali. 35Miłujcież tedy nieprzyjacioły wasze i czyńcie im dobrze i pożyczajcie nic się z tego nie nadziewając, tedyć będzie wielka nagroda wasza, a będziecie synowie onego Nawyższego. Abowiemci on jest dobrotliwy przeciw niewdzięcznikom i złośnikom. 36A tak bądźcie miłosierni, jako i Ociec wasz miłosierny jest. 37Nie sądźcież, a nie będziecie sądzeni; nie skazujcie, a nie będziecie skazani; rozwięzujcie, a będziecie rozwiązani. 38Dajcież, a będzie wam dano, miarę dobrą, natłoczoną, potrzęsioną i opływającą dadzą w zanadrza wasze. Abowiem tąż miarą, którą mierzycie, tąż wam zasię drudzy odmierzą. 39I powiedział im podobieństwo: Izali może slepy slepego prowadzić? Azaż nie obadwa w dół wpadną? 40Nie jestci uczeń nad mistrza swego, ale któżkolwiek chce być uczniem doskonałym, ma być jako mistrz. 41Ale czemuż upatrujesz paździorko w oku brata twego, a tramu, który masz w oku własnym, nie baczysz? 42Abo jako możesz rzec bratu twemu: Bracie! Dajci wyrzucę paździoro, które jest w twym oku, gdyż tramu, który jest w twym oku nie baczysz. Pokryty człowiecze! Wyrzuć wprzód tram on z oka twego, a tedy przypatrzysz się, abyś wyrzucił paździorko, które jest w oku brata twego. 43Abowiemci drzewo dobre nie przynasza owocu złego, ani drzewo napruchniałe owocu dobrego. 44Gdyż każde drzewo z własnego owocu poznawają. Boć też nie zbierają z ciernia fig, ani ze krza zbierają grona. 45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego, podawa rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego podawa złą rzecz; abowiem z obfitości serca mówią usta jego. 46Przeczże mię tedy zowiecie: Panie, Panie! A tego nie czynicie, co powiedam? 47Któżkolwiek przychodzi do mnie, a słucha słów mych i czyni im dosyć, okaże wam komu jest podobnym. 48Podobny jest człowiekowi dom budującemu, który wykopawszy i wybrawszy głęboko zakłada grunty na opoce, a gdy wzbiera powódź otrąca się rzeka o on dom, ale go nie może poderwać; bo jest założony na opoce. 49Ten zasię, który słucha a nie czyni, podobien jest człowiekowi, który buduje dom swój na ziemi bez gruntu, a który gdy się rzeka otrąci, natychmiast się obalił i stał się wielki upad domu onego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Nie troszczcie się o nic, ale we wszystkim w modlitwie i błaganiach z dziękczynieniem powierzcie prośby wasze Bogu. A pokój Boży, który przewyższa wszelki rozum, strzec będzie serc waszych i myśli waszych w Chrystusie Jezusie.
Fil 4:6-7

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

W Biblii jest wspomnianych około 29 instrumentów muzycznych.
Instrumenty w Biblii

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Bliski jest Ten, który mi przyzna słuszność, więc kto ośmieli się spierać się ze mną? Stańmy razem do rozprawy! Kto chce się ze mną prawować, niech się zbliży do mnie!
Iz 50:8


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić