„Nie mówcie mówiąc: Nie będzie kapać na te, nie poima sromota.”

Biblia Jakuba Wujka: Księga Micheasza 2,6

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 6:12

Tytuł oryginalny
Ewanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
1Stało się po tym, iż on w sabat wtóry po pirwszym szedł przez zboża i uczniowie jego wyrywali kłosy i jedli je trąc je rękoma. 2Tedy niektórzy z faryzeuszów mówili im: Przeczto czynicie, czego się w święta czynić nie godzi? 3Ale Jezus odpowiedziawszy rzekł do nich: Izaliście tego nie czytali, co uczynił Dawid, gdy był łaknącym i z onymi, którzy z nim byli. 4Jako wszedł do domu Bożego i wziął chleby pokładne a jadł, dawając też i tym, którzy z nim byli? Których to chlebów nie godziło się jadać, jedno samym kapłanom. 5I mówił do nich: Syn człowieczy jestci też Panem szabatu. 6I stało się w drugi szabat, iż wszedł do bożnice a uczył i był tam niektóry, co miał prawą rękę uschłą. 7Pilnowali go tedy doktorowie i faryzeuszowie, jesliby był w szabat uzdrawiał, aby nalezli przyczynę skargi przeciw jemu. 8Ale on wiedział mysli ich i rzekł człowiekowi, który miał rękę uschłą: Wstań a stań pośrzodku. A tak on wstawszy stanął. 9Zatym do nich rzekł Jezus: Spytam was o niektórą rzecz: Słuszyli w szabat czynić dobrze czyli źle? Zachowaćli człowieka, czy stracić? 10A tak pojzrawszy po wszytkich rzekł człowiekowi: Wyciągni rękę twoję! A on tak uczynił i wrócona mu jest ręka jego tak zdrowa, jako i druga. 11Tedy oni będąc pełni szaleństwa, rozmawiali jedni z drugimi, coby uczynić Jezusowi. 12I stało się tegoż czasu odszedł na górę ku modleniu i nocował tam modląc się Bogu. 13A gdy był dzień, przyzwał zwolenników swych, a wybrawszy z nich dwanaście, które nazwał apostoły. 14Szymona, którego nazwał Piotrem i Andrzeja, brata jego, Jakuba, Jana, Filipa i Bartłomieja. 15Mateusza i Tomasa, Jakuba, Alfeuszowego syna, i Szymona, którego zową Zelotes. 16Judę, brata Jakubowego, i Judasza Iskariota, który też był zdrajcą. 17Potym zstąpił z nimi, a stanął na równinie w polu, i poczet zwolenników jego i wielkie mnóstwo ludu ze wszytkiego Judy i z Jeruzalem i z krain pomorskich i z Tyru i z Sydonu, co się schodzili, aby go słuchali i byli uzdrowionemi od niemocy swych. 18I którzy też przykrości cierpieli od duchów nieczystych, uzdrowieni bywali. 19Owa się wszytka wielkość ludzi starała, jakoby się go dotknąć, abowiem moc wychodziła od niego i uzdrawiał wszytki. 20A tak podnióższy oczu swych na zwolenniki swoje mówił: Szczęsliwi ubodzy, boć wasze jest królestwo Boże. 21Szczęsliwi, którzy teraz łakniecie, bo będziecie nasyceni; szczęsliwi, którzy płaczecie teraz, bo się śmiać będziecie. 22Szczęsliwi będziecie, gdy was nie będą nawidzieć ludzie i wyłączą was a będą was sromocić, a imię wasze wyrzucać będą jako złe, dla Syna człowieczego. 23Weselcież się dnia onego i radość okazujcie, boć oto nagroda wasza jest obfita w niebiosach; takci też i prorokom czynili ojcowie ich. 24Ale biada wam bogaczom, boście już odniesli pociechę waszę. 25Biadaż wam, którzyście napełnieni, abowiem łaknąć będziecie; Biadaż wam, którzy się teraz śmiejecie, bo będziecie narzekać i płakać. 26Biadaż wam, gdy ludzie wszyscy dobrorzeczyć wam będą, abowiemci też toż czynili fałesznym prorokom ojcowie ich. 27Aleć wam powiedam, którzy słuchacie: Miłujcież nieprzyjacioły wasze, czyńcie dobrze tym, którzy was nienawidzą. 28Dobrorzeczcie tym, co was przeklinają, a módlcie się za tymi, którzy was drażnią. 29Temu, który by cię uderzył po czeluści, podaj i drugą i temu, któryćby brał płaszcz i sukniej nie zbraniaj. 30Każdemu, który by cię ocz prosił, daj, a temu, co od ciebie rzeczy twe pobierze, nie upominaj się. 31I jako chcecie, aby wam ludzie czynili, także też im i wy czyńcie. 32Bo jesliż miłujecie ty, którzy was miłują, co za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy miłują ty, od których miłowani bywają. 33A jesli dobrze czynicie tym, którzy wam dobrze czynią, cóż za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy toż czynią. 34A jesli pożyczacie tym, od których się nadziewacie odebrać, cóż za łaskę mieć będziecie? Abowiemci i grzesznicy grzesznikom pożyczają, aby równo odebrali. 35Miłujcież tedy nieprzyjacioły wasze i czyńcie im dobrze i pożyczajcie nic się z tego nie nadziewając, tedyć będzie wielka nagroda wasza, a będziecie synowie onego Nawyższego. Abowiemci on jest dobrotliwy przeciw niewdzięcznikom i złośnikom. 36A tak bądźcie miłosierni, jako i Ociec wasz miłosierny jest. 37Nie sądźcież, a nie będziecie sądzeni; nie skazujcie, a nie będziecie skazani; rozwięzujcie, a będziecie rozwiązani. 38Dajcież, a będzie wam dano, miarę dobrą, natłoczoną, potrzęsioną i opływającą dadzą w zanadrza wasze. Abowiem tąż miarą, którą mierzycie, tąż wam zasię drudzy odmierzą. 39I powiedział im podobieństwo: Izali może slepy slepego prowadzić? Azaż nie obadwa w dół wpadną? 40Nie jestci uczeń nad mistrza swego, ale któżkolwiek chce być uczniem doskonałym, ma być jako mistrz. 41Ale czemuż upatrujesz paździorko w oku brata twego, a tramu, który masz w oku własnym, nie baczysz? 42Abo jako możesz rzec bratu twemu: Bracie! Dajci wyrzucę paździoro, które jest w twym oku, gdyż tramu, który jest w twym oku nie baczysz. Pokryty człowiecze! Wyrzuć wprzód tram on z oka twego, a tedy przypatrzysz się, abyś wyrzucił paździorko, które jest w oku brata twego. 43Abowiemci drzewo dobre nie przynasza owocu złego, ani drzewo napruchniałe owocu dobrego. 44Gdyż każde drzewo z własnego owocu poznawają. Boć też nie zbierają z ciernia fig, ani ze krza zbierają grona. 45Człowiek dobry z dobrego skarbu serca swego, podawa rzeczy dobre, a zły człowiek ze złego skarbu serca swego podawa złą rzecz; abowiem z obfitości serca mówią usta jego. 46Przeczże mię tedy zowiecie: Panie, Panie! A tego nie czynicie, co powiedam? 47Któżkolwiek przychodzi do mnie, a słucha słów mych i czyni im dosyć, okaże wam komu jest podobnym. 48Podobny jest człowiekowi dom budującemu, który wykopawszy i wybrawszy głęboko zakłada grunty na opoce, a gdy wzbiera powódź otrąca się rzeka o on dom, ale go nie może poderwać; bo jest założony na opoce. 49Ten zasię, który słucha a nie czyni, podobien jest człowiekowi, który buduje dom swój na ziemi bez gruntu, a który gdy się rzeka otrąci, natychmiast się obalił i stał się wielki upad domu onego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Umiłowani, napominam was, abyście jako pielgrzymi i wychodźcy wstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy;
I Piotr 2:11

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Bóg w cudowny sposób sprawił że słońce zatrzymało się na niebie zapewniając światło przez nieomal 24 godziny bez przerwy (Joz 10:12-14).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Po tych wydarzeniach doszło Abrama w widzeniu następujące słowo Pana: Nie bój się, Abramie, Jam tarczą twoją; zapłata twoja będzie sowita!
I Mojż 15:1


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić