Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyEwanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
1Tedy Jezus będąc pełen Ducha świętego, wrócił się od Jordanu i przywiedzion jest od tegoż Ducha na puszczą. 2Będąc przez czterdzieści dni kuszon od diabła, ani jadł nic przez ony dni, ale gdy się ony skończyły, po tym łaknął. 3Rzekł mu tedy diabeł: Jesliś jest Syn Boży, rzecz kamieniowi temu, aby się stał chlebem. 4Ale Jezus odpowiedając mu rzekł: Napisano jest, iż nie chlebem samym żywie człowiek, ale wszelkiem słowem Bożem. 5Zatym gdy go wwiódł diabeł na górę wysoką, ukazał mu wszytki królestwa ziemskie w jednejże chwilce. 6I rzekł mu diabeł: Te wszytkę moc dam tobie i chwałę tych królestw, bo mi jest podana, a komu jedno chcę, dawam ją. 7A tak będzieszli ty mnie chwalił, będąć twoje wszytki. 8Na to Jezus odpowiedziawszy rzekł mu: Odejdź precz ode mnie Szatanie! Abowiemci napisano: Będziesz Pana, Boga twego, chwalił i jemu samemu służył. 9Wiódł go potym do Jeruzalem, a postawił go na szczytu kościelnym i rzekł mu: Jesliś jest Syn Boży, rzuć się sam stąd na dół. 10Abowiemci jest napisano: Że aniołom swoim rozkazał o tobie, aby cię strzegli. 11A iż cię na ręku podniosą, żebyś kiedy nie obraził o kamień nogi twojej. 12Tedy Jezus odpowiedziawszy rzekł mu: Rzeczonoć jest: Nie będziesz kusił Pana, Boga twego. 13A gdy się skończyła wszytka pokusa, odszedł diabeł na czas od niego. 14A tak Jezus wrócił się z mocą Ducha do Galilejej, a przyszła o nim sława po wszytkiej okolicznej krainie. 15Abowiem on uczył w bożnicach ich tak, iż go wszyscy wysławiali. 16Potym przyszedł do Nazaret, gdzie był wychowan i wszedł według zwyczaju swego w dzień szabatny do bożnice i powstał, aby czytał. 17Podano mu tedy księgi Ezajasza proroka, a gdy je otworzył, znalazł miejsce, w którym było napisano: 18Duch Pański nade mną; dlatego iż mię pomazał, abych opowiedał ewanjeliją ubogim; posłał mię, abych uzdrowił skruszone na sercu, abych opowiedział więźniom wyzwolenie, a slepym naprawienie wzroku, ażebych złamane wypuścił na wolność. 19Abych opowiedział rok Pański wdzięczny. 20Zamknąwszy potym księgi, gdy je wrócił słudze, siadł; a wszytcy w bożnicy pilnie się mu przypatrowali oczyma swemi. 21I począł do nich mówić: Dziś-ci się to Pismo wypełniło, coście wy słyszeli. 22Wszyscy tedy dawali mu swe świadectwo, dziwując się onym słowam pełnym wdzięczności, które pochodziły z ust jego, a mówili: Izaż ten nie jest syn Józefów? 23Zatym rzekł do nich: Iście wy mnie rzeczecie tę przypowieść: Lekarzu! Uzdrów samego siebie! Wszytko, cochmy słyszeli, iż się stało w Kapernaum, uczyńże i tu w ojczyźnie twojej. 24Tedy rzekł: Zaprawdę wam powiedam: Żaden prorok nie jest przyjemnym w ojczyznie swojej. 25Aleć wam w prawdzie powiedam: Byłoć wiele wdów za czasów Eliaszowych w Izraelu, gdy było zamknione niebo do trzech lat i sześci miesięcy, tak iż się był wszczął wielki głód po wszytkiej ziemi. 26Lecz do żadnej z nich nie był posłan Eliasz, jedno do Sarepty miasta sydońskiego, do niewiasty wdowy. 27Byłoć też i wiele trędowatych w Izraelu za czasów Elizeusza proroka, a wżdy żaden z nich nie był oczyścion, jednoż Naaman Syryjczyk. 28Tedy wszyscy w bożnicy napełnieni są gniewu to słysząc. 29I wstawszy wyrzucili go precz z miasta, a wywiedli go na koniec góry (na której miasto ich zbudowane było), aby go zrzucili. 30Ale on przeszedszy przez pośrzodek ich, odszedł precz. 31I przyszedł do Kapernaum, miasta galilejskiego, a tam je uczył w szabaty. 32Zdumiewali się tedy na naukę jego, bo były poważne słowa jego. 33I był tam w bożnicy niektóry opętany, co miał w sobie ducha nieczystego, który zawołał głosem wielkim. 34Mówiąc: Ach cości do nas Jezusie Nazareński? Przyszedłeś, abyś nas wytracił? Znam cię, ktoś jest, on święty Boży. 35Sfukał go tedy Jezus mówiąc: Umilknisz, a wynidź od niego. Tedy diabelstwo porzuciwszy go w pośrzodku, wyszło od niego, a nic mu nie szkodziło. 36I przyszedł strach na wszytki, a mówili jedni do drugich: Cóż to jest za rzecz, iż zwierzchnością i mocą rozkazuje duchom nieczystym i wychodzą? 37A tak o nim przyszła wieść na wszytki miejsca okolicznej ziemice. 38Potym Jezus wstawszy, z bożnice wszedł w dom Szymonów, a świekrę Szymonowę trzymała gorączka wielka i prosili go za nią. 39Tedy on stojąc nad nią, sfukał gorączkę i wnet jej przestała. Ona tedy natychmiast wstawszy, służyła im. 40A gdy słońce zachodziło, wszyscy, którzy mieli niemocne rozlicznemi chorobami złożone, przywodzili je do niego, a on na któregokolwiek z nich ręce włożył, uzdrawiał je. 41Ktemu od wiela ich wychodziły diabelstwa wołając i mówiąc: Tyś jest on Krystus, Syn Boży. Lecz on na nie fukając, nie dopuszczał im mówić, żeby wiedziały, iż on jest Krystusem. 42A gdy nastał dzień, szedł na miejsce puste, a zgromadzenie ludzi szukało go i przyszedszy aż do niego, zatrzymawali go, aby nie odchodził od nich. 43Ale on rzekł do nich: Zaisteć też potrzeba, abych i inem miastam oznajmował królestwo Boże, gdyżem jest na to posłan. 44A tak opowiedał w bożnicach galilejskich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
W Chrystusie
Gdyż sam Pan na dany rozkaz, na głos archanioła i trąby Bożej zstąpi z nieba; wtedy najpierw powstaną ci, którzy umarli w Chrystusie...
I Tes 4:16
I Tes 4:16
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Noe żył po potopie jeszcze 350 lat (I Mojż 9:28).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A zwiastowanie to, które słyszeliśmy od niego i które wam ogłaszamy, jest takie, że Bóg jest światłością, a nie ma w nim żadnej ciemności.
I Jan 1:5
I Jan 1:5
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?