„Przytym też wszytkę złość mężów Sychem obrócił Bóg na głowę ich, a wypełniło się nad nimi przeklęctwo Joatama, syna Jerobaalowego.”

Biblia Brzeska: Księga Sędziów 9,57

Nawigacja

Biblia Brzeska
Księga: Ewangelia św. Łukasza 20:19

Tytuł oryginalny
Ewanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
O Przekładzie
20:1
I stało się niektórego dnia z onych, gdy uczył lud w kościele i opowiedał ewanjeliją, nadeszły książęta kapłańskie i doktorowie z starszymi.
20:2
A rzekli do niego tymi słowy: Powiedz nam, którą mocą to czynisz, abo kto jest ten, któryć dał zwierzchność oto tę?
20:3
Tedy Jezus odpowiedając rzekł do nich: Spytam was i ja o rzecz niektórą, jedno mi powiedzcie.
20:4
Krzest Janów byłli z nieba, czyli z ludzi?
20:5
A tak oni myslili u siebie mówiąc: Jesliż powiemy z nieba, tedyć rzecze: A przeczżeście mu nie wierzyli?
20:6
Jesliż zasię rzeczemy, że jest z ludzi, tedy wszytek lud ukamionuje nas. Bo to za rzecz pewną mają, iż Jan był prorokiem.
20:7
Odpowiedzieli tedy, że nie wiedzieli, skąd był.
20:8
A Jezus im powiedział: Anić też ja wam powiem, którą mocą to czynię.
20:9
I począł do ludu powiedać to podobieństwo: Człowiek niektóry sadził winnice i najął ją oraczom, a sam odjechał precz na niemały czas.
20:10
Gdy potym czas przyszedł, posłał do onych oraczów sługę, aby mu pożytki z winnice oddali, którzy ubiwszy go, odesłali z niszczym.
20:11
Tedy on przedsię posłał sługę drugiego, lecz też oni i tego ubiwszy i zesromociwszy odesłali z niszczym.
20:12
Zatym on jeszcze posłał trzeciego, ale oni i tego zraniwszy wyrzucili.
20:13
A tak pan onej winnice rzekł: Cóż mam czynić? Poslę syna mego miłego, snadź gdy go ujzrą, wstydać się go będą.
20:14
Ale gdy onego ujzreli oracze, rozmówili miedzy sobą w ten sposób: Tenci jest dziedzic, pódźcież a zabijmy go, aby nasze było dziedzictwo.
20:15
Wyrzuciwszy go tedy z winnice, zamordowali. A przetoż cóż im uczyni pan onej winnice?
20:16
Przyjdzieć, a potraci oracze ty a da winnicę inym. To gdy oni słyszeli rzekli: Boże tego nie daj.
20:17
Lecz on pojzrawszy na nie rzekł: I cóż wżdy ono jest napisano: Kamień, który odrzucili budujący, ten się stał głową węgielną?
20:18
Wszelki, któryć upadnie na ten kamień, stłucze się, a na kogo zasię upadnie, pokruszy go.
20:19
Tedy książęta kapłańskie i doktorowie chcieli się nań rzucić rękoma tegoż tam czasu, jedno iż się ludu bali, abowiem poznali, iż na nie przytaczał to podobieństwo.
20:20
A tak czyhając nań, posłali szpiegi, którzyby się zmyslali być sprawiedliwemi, aby podchwytali słowa jego, chcąc go podać pod zwierzchność i moc staroście.
20:21
Którzy go pytali mówiąc: Mistrzu! Wiemy, że dobrze powiedasz i uczysz, ani sobie ważysz osoby, owszem drogi Bożej w prawdzie nauczasz.
20:22
Słuszyli nam dać podatek cesarzowi, czyli nie?
20:23
Lecz on obaczywszy chytrość ich rzekł ku nim: Czemuż mię kusicie?
20:24
Ukażcie mi pieniądz. Czyj ma na sobie obraz i napis? I odpowiedziawszy mu rzekli: Cesarski.
20:25
Zatym powiedział im: Oddajcież tedy, co jest cesarskiego, cesarzowi, a co jest Bożego, Bogu.
20:26
A tak nie mogli podchwycić słów jego przed ludem, a zdziwiwszy się odpowiedzi jego, milczeli.
20:27
Potym przyszli niektórzy z Saduceuszów, (którzy powiedają, iż nie masz zmartwychwstania) i pytali go.
20:28
Mówiąc: Mistrzu! Mojżesz nam napisał: Jesliżby czyj brat umarł mając żonę, a zszedłby przez dziatek, aby brat jego wziął onę żonę, a wzbudził potomstwo bratu swemu.
20:29
Było tedy siedm braciej, z których pierwszy pojąwszy żonę, umarł bez dziatek.
20:30
Po nim ją wziął wtóry, lecz i ten umarł nie mając dziatek.
20:31
Potym ją wziął trzeci ową, tak i oni siedm, a nie zostawiwszy dziatek pomarli.
20:32
Po wszytkich też umarła i niewiasta.
20:33
A tak przy zmartwychwstaniu, czyja to z nich będzie żona? Abowiem siedm mieli ją za żonę.
20:34
Tedy odpowiedziawszy rzekł im Jezus: Ludzie tego wieku pojmują żony i za mąż wydawają.
20:35
Aleć ci, którzy tego godni będą, aby wieku onego dostąpili i powstania od umarłych, ani żon pojmują, ani za mąż idą.
20:36
Ani już więcej umierać mogą, abowiem równi są aniołom, a są synmi Bożymi, gdyż są synowie zmartwychwstania.
20:37
A iż umarli wstać mają, teżci to i Mojżesz oznajmił u krza, gdy powieda być Pana Bogiem Abrahamowym i Bogiem Izaakowym i Bogiem Jakubowym.
20:38
Nie jestci tedy Bóg umarłych, ale żywych, bowiem jemu wszyscy żywą.
20:39
Niektórzy tedy z doktorów odpowiedając rzekli: Mistrzu! Dobrześ powiedział.
20:40
A także go dalej ni ocz nie śmieli pytać.
20:41
Nad to rzekł do nich: Jakoż wżdy powiedają, żeby Krystus był Syn Dawidów.
20:42
A sam Dawid powieda w księgach psalmów: Rzekł Pan Panu mojemu: Siądź na prawicy mojej.
20:43
Aż położę nieprzyjacioły twe podnóżkiem nóg twoich?
20:44
A tak Dawid nazywa go Panem, i jakoż jest tedy synem jego?
20:45
A przetoż gdzie wszytek lud słyszał, rzekł zwolennikom swoim:
20:46
Przestrzegajcież się doktorów, którzy chcą chodzić w szatach szerokich i miłują witania na rynkoch, a pierwsze stolice w zgromadzeniu i pirwsze zasiadania przy wieczerzach.
20:47
Którzy do szczątka pożyrają domy wdów, a rzkomo się długiemi modlitwami bawią. A cić odnoszą cięższy sąd.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A Józef rzekł do nich: Nie bójcie się! Czyż ja jestem na miejscu Boga?
I Mojż 50:19

W Chrystusie

I nas, którzy umarliśmy przez upadki, ożywił wraz z Chrystusem - łaską zbawieni jesteście
Efez 2:5

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Psalmy wspominają 122 razy o sercu.

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Lwięta cierpią niedostatek i głód, Lecz tym, którzy szukają Pana, nie brak żadnego dobra.
Ps 34:11


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić