Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyEwanjelija święta przez Łukasza świętego napisana
1Gdyż wiele ich podjęli się wypisać sprawę tych rzeczy, które miedzy nami były dostatecznie upewnione. 2Tak jako nam podali ci, którzy od początku na nie patrzyli i byli sługami słowa. 3Zdało się też i mnie wszytkiego dostatecznie z początku doszedszy, porządnie o tym do ciebie pisać, o nazacniejszy Teofile. 4Abyś poznał prawdę tych rzeczy, których cię z przodku uczono. 5Był za czasów Heroda, onego króla judzkiego, kapłan niektóry imieniem Zachariasz z rzędu Abiego, a żona jego była z córek Aaronowych, której imię było Elżbieta. 6A byli oboje sprawiedliwemi przed Bogiem, chodząc we wszytkim rozkazaniu i ustawach Pańskich oprócz naganienia. 7A nie mieli potomstwa, przeto iż Elżbieta była niepłodna, a już byli oboje podeszłymi w leciech. 8Stało się tedy, gdy sprawował urząd kapłański w rzędzie pokolenia swego przed Bogiem. 9Według zwyczaju urzędu kapłańskiego, przypadł nań los, iż miał sprawować kadzenie wszedszy do kościoła Pańskiego. 10A wszytko zgromadzenie ludu było na dworze modląc się czasu kadzenia. 11I ukazał się mu anioł Pański, stojąc po prawej stronie ołtarza kadzenia. 12Zatrwożył się tedy Zachariasz ujzrawszy go i przypadła nań bojaźń. 13I rzekł do niego anioł: Nie bój się Zachariaszu, boć jest wysłuchana modlitwa twoja, a żona twa Elżbieta porodzi tobie syna i wzowiesz imię jego Jan. 14A będzie tobie ku weselu i ku radości, a rozradują się ich wiele z narodzenia jego. 15Abowiem będzie wielkim przed Panem, a nie będzie pił wina ani sekar i będzie napełnion Duchem świętym jeszcze z żywota matki swej. 16A nawróci wiele synów izraelskich ku Panu, Bogu ich. 17Bo on pójdzie wprzód przed oblicznością jego z duchem i z mocą Eliaszową, aby obrócił serca ojców ku synom, a uporne ku roztropności sprawiedliwych, iżby zgotował Panu lud przyprawny. 18Tedy rzekł Zachariasz do anioła: Po czymże wżdy to poznam? Bom ja stary, a żona moja podeszła w leciech. 19A odpowiedziawszy anioł rzekł mu: Jaciem jest Gabryjel, który stoi przed Panem, a posłan jestem, abych mówił do ciebie, a iżbychci ty radości opowiedział. 20Otóż zamilkniesz ani będziesz mógł mówić, aż do onego dnia gdy się to stanie, dlatego, żeś nie uwierzył słowom moim, które się wypełnią czasu swojego. 21I był lud czekając Zachariasza, a dziwowali się, że się tak omieszkawał w kościele. 22Potym gdy wyszedł, nie mógł do nich przemówić i poznali, że widzenie widział w kościele, bo im przez znaki ukazował i został niemym. 23I stało się, gdy się wypełniły dni urzędu jego, wrócił się ku domowi swemu. 24Zatymże po onych dniach poczęła Elżbieta, żona jego, i kryła się przez pięć miesięcy mówiąc: 25Takci mi Pan uczynił w tych czasiech, gdy na mię wejzrał, aby odjął moje pohańbienie miedzy ludźmi. 26Potym miesiąca szóstego posłan jest anioł Gabryjel od Boga, do miasta galilejskiego, które zwano Nazaret, 27Do panienki za mąż zmówionej, któremu imię było Józef z domu Dawidowego, a imię panienki Maria. 28Wszedszy tedy anioł do niej rzekł: Bądź pozdrowiona z łaski umiłowana. Pan z tobą jest. Błogosławionaś ty miedzy niewiastami. 29Ale ona ujzrawszy go, zatrwożyła się na słowa jego, mysląc, jakie by to było pozdrowienie. 30Tedy jej rzekł anioł: Nie bój się Maria, gdyżeś jest w łasce u Boga. 31Bo oto poczniesz w żywocie i porodzisz syna, a nazowiesz imię jego Jezus. 32Tenci będzie wielki, a będzie zwan syn Nawyższego i da mu Pan Bóg stolicę Dawida, ojca jego. 33Będzie też królował nad domem Jakubowym na wieki, a królestwu jego nie będzie końca. 34Zatym Maria rzekła do anioła: I jakoż to ma być, gdyż ja męża nie mam uznać? 35Ale anioł odpowiedziawszy rzekł jej: Duch święty przyjdzie w cię, a moc Nawyższego zaćmi cię, a dla tegoż też to, co się z ciebie narodzi święte, będzie nazwano Syn Boży. 36A otoć Elżbieta, krewna twa, i sama poczęła syna w starości swej, a już ten jest miesiąc szósty onej, którą nazywano niepłodną. 37Bo u Boga nie będzie żadne słowo niepodobne. 38A tak rzekła Maria: Otoż służebnica Pańska. Niech się ze mną dzieje wedle słowa twego. I odszedł od niej anioł. 39Zatym wstawszy Maria w owych dnioch, poszła w górną krainę z kwapieniem do miasta judzkiego. 40A wszedszy w dom Zachariaszów, przywitała Elżbietę. 41Tam gdy usłyszała Elżbieta witanie Mariej, skoczyło dzieciątko w żywocie jej i napełniona jest Ducha świętego Elżbieta. 42A zawołała głosem wielkim i rzekła: Błogosławionaś ty miedzy niewiastami, iż błogosławiony owoc żywota twego. 43Ale skądże mnie to, iż przyszła matka Pana mego do mnie? 44Abowiem oto jako doszedł głos witania twego do uszu moich, skoczyło z weselem niemowniątko w żywocie moim. 45A błogosławiona, która uwierzyła, gdyż się wykonają ty rzeczy, które jej powiedziano od Pana. 46Tedy rzekła Maria: Niechżeć wielbi dusza moja Pana. 47A raduje się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim. 48Gdyż wejzrał na pokorną służebnicę swą, bo oto od tego czasu błogosławioną mię powiedać będą wszytki wieki. 49Abowiem zacnie ze mną poczynał on możny, którego jest święte imię. 50A którego miłosierdzie na wszytki wieki jest gotowe tym, co się go boją. 51Mocnyć uczynek sprawił ramieniem swem, rozproszył pyszne myslą serca ich. 52Stargnął mocarze z stolic, a podniósł pokorne. 53Zgłodzone napełnił dobrami, a bogacze odprawił próżne. 54Podparł Izraela, sługę swojego, aby pamiętał na miłosierdzie. 55Jako mówił do ojców naszych, to jest do Abrahama i jego potomków na wieki. 56A tak z nią mieszkała Maria, jakoby przez trzy miesiące, a potym się wróciła do domu swego. 57Elżbiecie też wypełnił się czas porodzenia i urodziła syna. 58Co usłyszawszy sąsiedzi i krewni jej, iż zacnie Pan użył miłosierdzia przeciw jej, radowali się z nią. 59A gdy było dnia ósmego zeszli się, aby obrzezali dzieciątko i nazywali go imieniem ojca jego, Zachariaszem. 60Ale odpowiedziawszy matka jego rzekła: Nie tak, aleć będzie wezwan Janem. 61Tedy do niej rzekli: Żadnego nie masz w narodzie twym, coby go nazywano tym imieniem. 62I ukazowali przez znaki ojcu jego, jakoby go chciał przezwać. 63A on kazawszy sobie podać tablicę, napisał mówiąc: Jan jest imię jego. I dziwowali się wszyscy. 64Zatym się wnet otworzyły usta jego i język jego i mówił błogosławiąc Boga. 65A tak przyszedł strach na wszytki sąsiady ich, a po wszytkiej górnej krainie judzkiej rozsławione są wszytki ty słowa. 66Tedy wszyscy, którzy usłyszeli, zachowywali je w sercu swojem mówiąc: I cóż to za dzieciątko będzie? A tak ręka Pańska była z nim. 67Zachariasz tedy, ociec jego, napełnion jest Ducha świętego i prorokował mówiąc: 68Błogosławiony Pan, Bóg izraelski, co nawiedził i odkupił lud swój. 69I podniósł róg zbawienia nam w domu Dawida, służebnika swego. 70Jako powiedał przez usta świętych, którzy od wieku byli, proroków swoich. 71Iż nas miał wybawić od nieprzyjaciół naszych i z ręki wszytkich, którzy nas nienawidzą. 72Aby użył miłosierdzia nad ojcy naszymi, a rozpomniał na testament swój święty. 73I na przysięgę, którą przysiągł Abrahamowi, ojcu naszemu, że nam to dać miał. 74Iż prócz strachu, będąc z ręki nieprzyjacielskiej wybawieni, służyciechmy mu mieli. 75W świętobliwości i w sprawiedliwości przed nim po wszytki dni żywota naszego. 76A ty też dzieciątko! Prorokiem Nawyższego będziesz nazwane, bo pójdziesz w przód przed oblicznością Pańską, abyś gotował drogi jego. 77A iżbyś podał wiadomość zbawienia ludowi jego przez odpuszczenie grzechów ich. 78Dla wnętrzności miłosierdzia Boga naszego, którymi nawiedził nas latorosl z wysokości. 79Aby się ukazała tym, którzy w ciemnościach i w cieniu śmierci położeni są, ku wyprostowaniu nóg naszych na drogę pokoju. 80A tak dzieciątko ono podrastało i było umocnione Duchem i było na pustyniach, aż do onego dnia, kiedy się ukazało przed Izraelem.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
A jednak nowe przykazanie podaję wam, to, które jest prawdziwe w nim i w was, gdyż ciemność ustępuje, a światłość prawdziwa już świeci.
I Jan 2:8
I Jan 2:8
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?