Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre księgi Łukasza świętego których napis jest Dzieje abo Sprawy apostolskie
1Tedy gdy zdrowo uszli, poznali, iż to był wysep, który zową Melita. 2A pogani okazowali nam nie leda ludzkość, abowiem zapaliwszy stos drew, przyjęli nas wszytkich dla dżdża, który miał być i dla zimna. 3A gdy Paweł nazbierał nieco gałęzia winnego i kładł na stos, wyrwawszy się żmija z ciepła, uchwyciła go za rękę. 4I ujzrawszy pogani bestią wiszącą u ręki jego, mówili jedni do drugich: Zaisteć ten człowiek jest mężobójca, któremu chociaż uszedł zdrowo z morza, pomsta żywym być nie dopuści. 5Tedy on otrząsnąwszy bestią w ogień, nic złego nie ucierpiał. 6A oni czekali, ażby puchnął, abo padł nagle umarszy, ale gdy niemały czas czekali, a widzieli, iż się mu nic złego nie działo, odmieniwszy mysl, powiedali go być bogiem. 7Tam przy onym miejscu były folwarki książęcia wyspu onego, imieniem Publiusza, który nas przyjąwszy przez trzy dni, przyjacielskie chował w gospodzie. 8I przydało się, że ociec Publiuszów leżał mając febrę i czerwoną niemoc, którego Paweł wszedszy gdzie się modlił, a włożył nań ręce, uzdrowił. 9Zatym gdy się to stało, tedy też i drudzy, którzy na się mieli niemocy na wyspie, przychodzili i bywali uzdrowieni. 10Którzy nam też wielkie uczciwości czynili, a gdychmy odjeżdżali, nadali nam, czego była potrzeba. 11A tak po trzech miesiącach jechalichmy w okręcie aleksandryjskim, który zimował na wyspie, na którym był herb Kastor i Polluks. 12Przybiwszy się tedy k Syrakuzom, mieszkalichmy tam przez trzy dni. 13Stąd przeprawując się mimo, przyszlichmy do Regium, a nazajutrz mając wiatr południowy, wtórego dnia przyszlichmy do Puteolos. 14Gdzie znalazszy bracią, uprosili nas, żechmy u nich przez siedm dni zmieszkali. I tak żechmy przyszli do Rzymu. 15Stąd bracia usłyszawszy o nas, wyszli przeciwko nam aż do rynku Apiuszowego ku trzem domom gościnnym, które gdy ujzrał Paweł, dzięki uczyniwszy Bogu, wziął dobre ufanie. 16Zatym gdychmy przyszli do Rzyma, setnik oddał więźnie hetmanowi nad wojski, ale Pawłowi dopuszczono, aby sam mieszkał z służebnym, który miał straż nad nim. 17I stało się, iż po trzecim dniu wezwał Paweł przedniejszych z Żydów i gdy się zeszli, rzekł do nich: Mężowie bracia! Ja gdym nic nie uczynił przeciw ludowi i ustawam ojczystym, będąc związan w Jeruzalem, podanem jest w ręce Rzymianom. 18Którzy wywiedziawszy się pilnie o mnie, chcieli mię wypuścić, dla tego, że we mnie żadnego występku śmierci godnego nie było. 19Lecz gdy temu na odpór byli Żydowie, przymuszonem jest apelować do cesarza, nie przeto jakobych miał ocz przeciw narodowi memu skarżyć. 20A przetoż dla tejem was przyczyny wezwał, abych się z wami ujzrawszy rozmówił; abowiem dla nadzieje izraelskiej jestem tym łańcuchem związan. 21Tedy oni rzekli do niego: My anichmy wzięli listów o tobie z Żydostwa, ani nam żaden z braciej przyszedszy oznajmił, ani opowiedział o tobie nic złego. 22A tak chcemy od ciebie słyszeć, co też rozumiesz; abowiem o tej sekcie jawno nam jest, iż jej są wszędy na odpór. 23I także mu postanowiwszy dzień, przyszło ich k niemu nie mało do gospody, którym z oświadczaniem wykładał królestwo Boże, a wywodząc im o Jezusie z zakonu Mojżeszowego i z proroków, od poranku aż do wieczora. 24Tedy jedni zezwalali na to, co powiedał, niektórzy zasię nie wierzyli. 25A gdy nie byli zgodni miedzy sobą, rozeszli się. A Paweł rzekł jednoż to słowo: Zaisteć dobrze Duch święty powiedział przez Ezajasza proroka do ojców naszych. 26Mówiąc: Idź do ludu tego a powiedz: Uszyma usłyszycie, a nie zrozumiecie, a widząc ujzrycie i nie upatrzycie. 27Abowiem zatyło serce ludu tego, a ciężko uszyma słuchali i zamrużyli oczy swe, aby oczyma nie widzieli, a uszyma nie słyszeli i sercem nie zrozumieli i nie byli nawróceni, abych je uzdrowił. 28Niechżeć wam tedy jawno będzie, iżeć poganom posłano jest to zbawienie Boże, a oni słuchać będą. 29A gdy to rzekł, wyszli od niego Żydowie, mając miedzy sobą wielki poswarek. 30I mieszkał Paweł przez całe dwie lecie w swym najmie, a przyjmował wszytki, którzy przychodzili do niego. 31Opowiedając królestwo Boże i ucząc tych rzeczy, które są o Panu Jezusie, z wszelkim bezpieczeństwem w mowie, a żaden mu nie przekazał.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Wiemy też, że Syn Boży przyszedł i dał nam rozum, abyśmy poznali tego, który jest prawdziwy. My jesteśmy w tym, który jest prawdziwy, w Synu jego, Jezusie Chrystusie. On jest tym prawdziwym Bogiem i życiem wiecznym.
I Jan 5:20
I Jan 5:20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Pierwszym miastem wspomnianym w Biblii było Eden (I Mojż 2:10). Natomiast drugim wspomnianym miastem Chawila w którym było wyborne złoto, żywica bdelium i kamienie onyksowe (I Mojż 2:11-12).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Oto przychodzi wśród obłoków, i ujrzy go wszelkie oko, a także ci, którzy go przebili, i będą biadać nad nim wszystkie plemiona ziemi. Tak jest! Amen.
Obj 1:7
Obj 1:7
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?