Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre księgi Łukasza świętego których napis jest Dzieje abo Sprawy apostolskie
1A gdy przychodził dzień pięćdziesiąty, byli wszyscy zgodnie na jednym miejscu. 2Tedy się zstał z prędka z nieba szum, jakoby przypadającego wiatru gwałtownego, który napełnił wszytek dom, kędy siedzieli. 3I ukazały się im rozdzielone języki na kształt ognia, który stanął nad każdym z nich. 4A tak napełnieni są wszyscy Duchem świętym, a poczęli mówić obcemi języki, jako im Duch on dawał wymawiać. 5A byli w Jeruzalem mieszkający Żydowie, ludzie bogobojni, ze wszego narodu tych, którzy są pod niebem. 6Gdy się tedy ta wieść wszczęła, zbieżało się mnóstwo ludzi i zstało się w nich zamieszanie, że każdy słyszał własnym swym językiem ony mówiące. 7I zdumiewali się wszyscy, a dziwowali się mówiąc jedni do drugich: Izali oto ci wszyscy, którzy mówią, nie są Galilejczycy? 8Jakoż my tedy słyszymy u nich każdy swój własny język, w którymechmy się zrodzili? 9My Partowie, Medowie i Elamitowie i którzy mieszkamy w Mezopotamijej, w Judzie, w Kapadocyjej, w Poncie i w Azjej. 10W Frygijej, w Pamfilijej, w Egiptcie i w stronach Libijej, która podległa Cyrenie, i my przychodniowie rzymscy; Żydowie i nowo do Żydostwa przystawający. 11Kreteńczycy i my Arabczycy; słyszymy je, mówiące języki naszemi zacne rzeczy o Bogu. 12A tak się wszyscy zdumieli, i wątpili, mówiąc jedni do drugich: Cóż to wżdy za rzecz? 13Lecz drudzy chytrze szydząc mówili: Cić opili się wina młodego. 14Tedy Piotr stojąc z onymi jedennaścią, podniósł głos swój i mówił do nich tymi słowy: Mężowie żydowscy i wy wszyscy, którzy mieszkacie w Jeruzalem, niechajżeć to wam jawno będzie, a przyjmicie w uszy swoje słowa moje. 15Abowiem nie sąć pijani ci, jako wy mnimacie, gdyż dopiro trzecia godzina na dzień. 16Aleć to jest ono, co powiedziano przez proroka Joela: 17I będzie to w ostatecznych czasiech (mówi Bóg): Wyleję z Ducha mego na wszelkie ciało, a będą prorokować synowie waszy i córki wasze, a młodzieńcy waszy widzenia widzieć będą, a starcom waszym sny się śnić będą. 18A pewnie w onych czasiech na sługi me i na służebnice moje wyleję z Ducha mego i będą prorokować. 19Uczynię cuda na niebie wzgórę i znamiona na ziemi nisko, krew, ogień i mgłę dymną. 20Słońce się obróci w ciemności, a miesiąc w krew, przed tym niż przyjdzie on dzień Pański wielki a znaczny. 21I przyjdzie to, że ktokolwiek będzie wzywał imienia Pańskiego, będzie wybawion. 22Mężowie izraelscy! Słuchajcież słów tych Jezusa, onego Nazareńskiego, męża od Boga pochwalonego u was w zacnych sprawach, cudach i znamionach, które czynił Bóg przezeń w pośrodku was, jako i sami wiecie. 23Tego gdyście za naznaczoną radą i opatrznością Bożą podanego, wzięli rękami niesprawiedliwemi, zabiliście go wbiwszy na krzyż. 24Którego Bóg wzbudził, odjąwszy boleści śmierci dla tego, iż to była rzecz niepodobna, aby od niej miał być zatrzyman. 25Abowiem o nim powieda Dawid: Upatrowałem zawżdy Pana przed sobą; bo mi jest po prawej mej stronie, abych nie był wzruszon. 26I dla tegoż się rozweseliło serce moje, a rozradował się język mój, gdyż też i ciało moje odpoczynie w nadziei. 27Abowiem nie zostawisz ciała mego w grobie, a nie dopuścisz świętemu twemu poczuć nakażenia. 28Oznajmiłeś mi drogi żywota, a napełnisz mię radością z obliczem twoim. 29Mężowie bracia! Mogę bezpiecznie mówić u was o patriarsze Dawidzie, żeć umarł i pogrzebion jest, a grób jego jest u was aż i do dnia tego. 30A przeto gdyż był prorokiem i wiedział, że mu Bóg przyrzekł pod przysięgą, iż z owocu biódr jego, ile wedle ciała Krystusa miał wzbudzić, a posadzić na stolicy jego. 31Tedy przepatrując, powiedał o zmartwychwstaniu Krystusowym, iż nie został w grobie trup jego, ani ciało jego poczuło zepsowania. 32Tegoć Jezusa wzbudził Bóg, której rzeczy my wszyscy jestechmy świadkowie. 33Potym gdy prawicą Bożą był podwyższon i obiecanego Ducha świętego wziął od Ojca, toć teraz wylał, na co wy patrzycie i co słyszycie. 34Abowiemci Dawid nie wstąpił do nieba, lecz sam powieda: Rzekł Pan Panu memu, siądź po prawicy mej, 35Aż położę nieprzyjacioły twe podnóżkiem nóg twoich. 36Niechajżeć tedy wie zapewne wszytek dom izraelski, iż i Panem i Krystusem uczynił Bóg tego to Jezusa, któregoście wy ukrzyżowali. 37A tak to słysząc, rozżalili się na sercu i rzekli do Piotra i do innych apostołów: Cóż mamy czynić, mężowie bracia? 38Zatym Piotr rzekł do nich: Uznajcie się, a okrzci się każdy z was w imię Jezusa Krystusa ku odpuszczeniu grzechów, a weźmiecie dar Ducha świętego. 39Abowiemci się wam ta obietnica zstała i dziatkom waszym i wszytkim, którzy daleko są i ile ich kolwiek wzowie Pan, Bóg nasz. 40I wielem inych słów oświadczał się a napominał je mówiąc: Wyzwólcie się od tego narodu złego. 41Którzy tedy wdzięcznie przyjęli słowa jego, okrzcili się. I przystało dnia onego ku kościołowi około trzech tysięcy osób. 42I trwali w nauce apostolskiej i w społeczności i w łamaniu chleba i w modlitwach. 43Przyszedł tedy na wszytki strach, a wiele cudów i znamion przez apostoły było okazanych. 44I wszyscy, którzy wierzyli byli na jednym miejscu, wszytkiego społecznie używając. 45Osiadłości i majętności przedawali, dzieląc je wszytkim, ile komu było potrzeba. 46A ustawicznie trwając zgodnie w kościele i łamiąc w domu chleb, przyjmowali pokarm z weselem i w prostocie serdecznej. 47Chwaląc Boga i mając łaskę u wszego ludu. A Pan zawżdy przydawał kościołowi swemu ty, którzy mieli być zbawieni.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Nie wy mnie wybraliście, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was, abyście szli i owoc wydawali i aby owoc wasz był trwały, by to, o cokolwiek byście prosili Ojca w imieniu moim, dał wam.
Jan 15:16
Jan 15:16
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Biblia zachęca do udzielania gościny innym ponieważ w taki sposób możesz pomagać nieświadomie aniołom (Hebr 13:2).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
W przystępie gniewu zakryłem swoją twarz na chwilę przed tobą, lecz w wiecznej miłości zlitowałem się nad tobą, mówi Pan, twój Odkupiciel.
Iz 54:8
Iz 54:8
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?