„Pamiętaj co uczynił Pan, Bóg twój, Maryi w drodze, gdyście wyszli z Egiptu.”

Biblia Gdańska (1881): 5 Mojżeszowa 24,9

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: Dzieje Apostolskie 13:5

Tytuł oryginalny
Wtóre księgi Łukasza świętego których napis jest Dzieje abo Sprawy apostolskie
1Tedy byli w Antyjochjej w kościele, który tam był, niektórzy prorocy i nauczyciele, jako Barnabasz i 2Gdy tedy ci służyli Panu i pościli, rzekł Duch święty: Wyłączcie mi Barnabasza i Saula ku tej sprawie, do którejem ich wezwał. 3A tak, gdy post odprawili i modlili się, włożywszy na nie ręce odesłali je. 4Oni tedy odesłani od Ducha świętego, szli do Seleucyjej, a stamtąd się wieźli do Cypru. 5I gdy przyszli do Salaminy, oznajmowali słowo Boże w bożnicach żydowskich, mając z sobą i Jana służebnika. 6A przeszedszy wysep aż do Pafu, naleźli tam niektórego czarnoksiężnika, fałesznego proroka, Żyda, któremu było imię Barjezus. 7Który był przy staroście, Sergiuszu Pawle, człowieku mądrym. Ten zawoławszy Barnabasza i Saula, żądał od nich słuchać słowa Bożego. 8Ale im przekażał Elimas, to jest czarnoksiężnik (abowiem się tak wykłada imię jego), starając się, jakoby odwrócić starostę od wiary. 9Tedy Saul (którego zwano i Paweł), napełniony Duchem świętym, pojzrawszy nań pilnie oczyma, 10Powiedział: O pełny wszelkiej zdrady i wszelakiej niecnoty synu diabelski, nieprzyjacielu wszelkiej sprawiedliwości. I nie przestanieszże podwracać prostych dróg Pańskich? 11A przetoż oto teraz ręka Pańska jest przeciw tobie, a będziesz ślepym, ani oglądasz słońca aż do słusznego czasu. A tak wnet przypadło nań zaćmienie i ciemności i chodząc w około szukał tych, którzyby go za rękę wywiedli. 12To gdy starosta ujzrał, co się stało, uwierzył, będąc przestraszon nauką Pańską. 13Potym wyjechawszy z Pafu Paweł i ci, którzy z nim byli, przyszli do Pergi w Pamfilijej, a Jan odszedszy od nich wrócił się do Jeruzalem. 14Ale oni gdy wyszli z Pergi, przyszli do Antyjochjej miasta w Pisydyji, a wszedszy do bożnice dnia szabatnego, siedzieli. 15A tak po przeczytaniu zakonu i proroków, posłały książęta bożnice do nich z tymi słowy: Mężowie bracia! Jesliż jest miedzy wami jakie słowo napominania do ludu, powiedajcież. 16A przetoż powstawszy Paweł, a ręką milczenie uczyniwszy rzekł: Mężowie izraelscy i którzy się boicie Boga! Słuchajcie: 17Bóg ludu tego izraelskiego obrał ojce nasze, a wywyższył lud, gdy przemieszkawali w ziemi egiptskiej i wywiódł je z niej wyniosłem ramieniem. 18I około czterdzieści lat czasu cierpiał zwyczaje ich na puszczy. 19A gdy wygładził siedm narodów w ziemi chananejskiej, losem im podzielił ziemię ich. 20Potym około czterzech set i piącidziesiąt lat, dał im sędzie aż do Samuela proroka. 21Potym prosili o króla i dał im Bóg Saula, syna Cys, męża z pokolenia Beniamin, przez czterdzieści lat. 22I odjąwszy onego, wzbudził im Dawida króla, o którym dawszy świadectwo powiedział: Znalazłem Dawida, syna Jesse, męża wedle serca mego, który czynić będzie wszytkę wolą moję. 23Z jegożci nasienia Bóg według obietnice swojej wzbudził Izraelowi zbawiciela Jezusa. 24Gdyż przed tym Jan opowiedał przed nim już przychodzącym krzest uznania Izraelowi. 25I gdy Jan wypełnił bieg swój powiedział: Kimże mię być mnimacie? Nie jestciem ja ten, ale oto idzie za mną, z którego nóg nie jestem godzien, abych rozwiązał trzewik. 26Mężowie bracia, synowie narodu Abrahamowego i którzy miedzy wami boją się Boga! Wamci są posłane słowa zbawienia tego. 27Abowiem ci, co mieszkają w Jeruzalem i książęta ich, gdy go nie znali a skazali go, słowa prorockie, które przez każdy szabat bywają czytane, wypełnili. 28A nie znalazszy żadnej przyczyny śmierci, prosili u Piłata, aby był zabit. 29I gdy wszytkiemu dosyć uczynili, co o nim napisano było, zjąwszy go z drzewa, położyli w grobie. 30Ale go Bóg wzbudził od umarłych. 31Który widzian jest przez wiele dni, od tych którzy z nim społu przyszli z Galilejej do Jeruzalem, a są świadki jego u ludu. 32A także i my oznajmujemy wam tę obietnicę, która się ojcom zstała. 33Żeć ją Bóg wypełnił nam, synom ich, wzbudziwszy Jezusa, jako też jest napisano w Psalmie wtórym: Syn mój jesteś ty, ja dziś porodziłem ciebie. 34A iż go wzbudził od umarłych, już się więcej nie wróci do grobu i tak powiedział: Dam wam ony mocne Dawidowe dobrodziejstwa. 35I dla tegoż indziej powiedział: Nie dopuścisz, aby święty twój miał czuć naruszenie. 36Abowiem Dawid, gdy za wieku swego służył radzie Bożej, zasnął i przyłączon jest do ojców swoich, a uczuł naruszenie. 37Ale ten, którego Bóg wzbudził, nie uczuł naruszenia. 38Niechżeć wam tedy będzie jawno, bracia! Iż przez tego oznajmione wam jest odpuszczenie grzechów i to wszytko od czegoście przez zakon Mojżeszów nie mogli być rozwiązani. 39Przez tegoć każdy, który wierzy, bywa rozwiązan. 40A przetoż baczcie, aby na was nie przyszło to, co powiedziano w prorocech: 41Obaczcie wy, którzy gardzicie. Dziwujcie się, a zniszczejcie; bo ja sprawuję sprawę za waszych czasów, sprawę, której nie uwierzycie, jesliby wam kto powiedał. 42Zatym gdy wyszli z bożnice żydowskiej, prosili ich pogani, aby w drugi szabat mówili do nich ty słowa. 43A gdy się rozeszło zgromadzenie, szło wiele Żydów i bogobojnych ludzi, nowo do Żydostwa przystających, za Pawłem i Barnabaszem, którzy mówiąc do nich, radzili im, aby trwali w łasce Bożej. 44A tak w drugi szabat prawie wszytko miasto zebrało się ku słuchaniu słowa Bożego. 45Tedy Żydowie ujzrawszy wielki lud, napełnieni są zazdrości i sprzeciwili się temu, co Paweł powiedał, mówiąc przeciw temu i bluźniąc. 46Ale Paweł i Barnabas świebodnie mówili: Wamci było naprzód potrzeba opowiedać słowo Boże, ale gdy je odrzucacie, a skazujecie się sami być niegodni wiecznego żywota, otóż my obracamy się do poganów. 47Abowiem nam tak rozkazał Pan mówiąc: Postanowiłem cię światłością poganom, abyś był zbawieniem aż do ostatecznych ziem. 48To tedy słysząc pogani uradowali się i chwalili słowo Pańskie, a uwierzyli ile ich jedno było zrządzonych ku żywotowi wiecznemu. 49Roznaszało się tedy słowo Pańskie po wszytkiej onej krainie. 50Ale Żydowie poduszczali niewiasty bogobojne i uczciwe i przedniejsze w mieście, a wzruszyli przesladowanie na Pawła i Barnabasa i wyrzucili je z granic swych. 51A tak oni otrząsnąwszy proch z nóg swoich na nie, przyszli do Ikonium. 52A zwolennicy byli napełnieni wesela i Ducha świętego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Na to rzekł Mojżesz do ludu: Nie bójcie się, wytrwajcie, a zobaczycie pomoc Pana, której udzieli wam dzisiaj! Egipcjan, których dzisiaj oglądacie, nie będziecie już nigdy oglądali.
II Mojż 14:13

W Chrystusie

Ku uwielbieniu chwalebnej łaski swojej, którą nas obdarzył w Umiłowanym.
Efez 1:6

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Arka Noego miała długość 300 łokci, była szeroka na 50 łokci i wysoka na 30 łokci. Miała także 3 pokłady (według różnych szacunków 1 łokieć = około 40-45 cm) (I Mojż 6,15).
Arka Noego

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

A zwiastowanie to, które słyszeliśmy od niego i które wam ogłaszamy, jest takie, że Bóg jest światłością, a nie ma w nim żadnej ciemności.
I Jan 1:5


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić