Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyPiąte Księgi Mojżeszowe które po grecku zową Deuteronomion
1Na ten czas wróciwszy się, szliśmy na puszczą ku Morzu Czerwonemu, tak jako mi był Pan rozkazał a obchodziliśmy przez wiele dni górę Seir. 2Tedy mię Pan napominał tymi słowy. 3Dosycieście już chodzili około tej góry, obróćcież się już ku północy. 4Rozkażże ludowi: Gdy wnet pójdziecie przez granice braciej waszej, synów Ezaw, którzy mieszkają w Seir, a oni się was bać będą, strzeżcież się wy też pilnie. 5Abyście ich nie zdraźnili, abowiem wam i na stopę nie dam ziemie ich, gdyżem ja górę Seir dał w osiadłość Ezawowi. 6A tak potrzeby ku żywności za pieniądze u nich kupować będziecie i wodę ku piciu. 7Abowiemci Pan, Bóg twój, we wszytkich twych sprawach szczęścił i sprawił ci przechód bezpieczny przez onę wielką puszczą w onych czterdzieści lat, w których Pan, Bóg wasz, tak był przy tobie, iżeś żadnej rzeczy nie potrzebował. 8Obrócilichmy się tedy od braciej naszej, synów Ezaw, mieszkających w Seir drogą równą od Elat i od Asyjongaber, a udaliśmy się drogą ku puszczy Moabitów. 9Tamże mi Pan zakazał mówiąc tymi słowy: Nie targaj się na Moabity, ani podnoś walki przeciw im, abowiem ja ziemie ich nie dam tobie w osiadłość, gdyżem Lotowemu potomstwu podał Ar w dziedzictwo 10Kędy pirwej Emitowie mieszkali, który lud i wielkością i możnością i wzrostem równał się Enacytom. 11Które też miano za obrzymy jako Enacity i nazywali je Moabitowie Emim. 12Także i w Seir mieszkali przed tym Horejczycy, ale synowie Ezaw wygnali i wygładzili je, a osiedli w ziemi ich jako to uczynili Izraelczycy w ziemi osiadłości swojej, którą im Pan dał. 13A przetoż, teraz już przeprawcie się przez rzekę Zared. I takżechmy się przeprawili. 14Czas tedy ten, pókichmy byli w drodze od Kadesbarne, ażeśmy przeszli przez rzekę Zared, było trzydzieści i ośm lat, aż wyginął wszytek on naród z obozu mężów godnych ku boju, tak jako to im był zaprzysiągł Pan. 15Abowiem ręka Pańska była przeciwko nim tak, iż wszytcy wyginęli z pośród obozu. 16Owa gdy wszyscy bojownicy z pośrzód ludu przez śmierć wytraceni byli. 17Tedy Pan mówił ku mnie w ty słowa. 18Dziś przejdziesz granice moabskie, to jest Ar. 19A tak, gdy bliżej ku Ammonitom przychodzić będziesz, tedy się na nie nie targniesz, ani ich drażnić będziesz. Abowiem ziemię Ammonitów nie dam w osiadłość tobie, którąm ja podał w osiadłość potomstwu Lotowemu. 20Którą też ziemię miano za ziemię obrzymów, abowiem obrzymi w niej mieszkali przed tym, które Ammonitowie nazywali Zomzomim. 21Lud który się równał wielkością, możnością i wzrostem z Enacytami, ale je Pan wygubił przed nimi, a tak Ammonitowie odzierżeli miesca ich i tamże mieszkali. 22Jako uczynił i synom Ezaw, którzy mieszkali w Seir, iż dla nich wytracił Horejczyki, tak iż oni jeszcze i po dziś dzień trzymają, posiadwszy ziemię ich. 23A także Kaftorytowie, którzy wyszli z Kaftor, wytracili Ewejczyki w Hazerim, aż do Gazy, tamże się osadzili w ziemi ich. 24Ruszcież się tedy, a przeprawcie przez rzekę Arnon, oto ja dawam w ręce wasze Sehona, króla z Hesebon Amorejczyka z jego ziemią, teraz-że już poczni brać osiadłości jego a rusz wojnę przeciw jemu. 25Dziś ja pocznę wszytki narody, które są pod niebem, tobą straszyć i płoszać, że słysząc sławę twą zedrgną się a polękają przed tobą. 26Posłałem tedy posły z puszczej Kademot do Sehona, króla z Hesebon, o pokój tak go prosząc: 27Dopuść mi idź wolno gościńcem przez ziemię twoję, wszak się z niego ani na prawo ani na lewo nie uchylimy. 28Tylko nam za nasze pieniądze dasz potrzeby ku pożywieniu i wodę ku piciu, jedno tylko abychmy wolno przeszli. 29Tak jako też dla nas uczynili to synowie Ezaw, którzy mieszkają w Seir i Moabitowie, którzy mieszkają w Ar, ażbychmy się przeprawiwszy za Jordan przyszli do ziemie, którą nam dawa Pan, Bóg nasz. 30Ale Sehon, król z Hesebon, nie chciał nam dopuścić drogi wolnej przez ziemię swą, gdyż Pan, Bóg twój, zatwardził myśl jego, a uczynił uporne serce jego, aby go dał w ręce twoje, jako się to dziś okazało. 31Tedy Pan rzekł ku mnie: Jużem ci począł podawać pod moc twoję Sehona i z ziemią jego, a przetoż już wtargni w osiadłości ziemie jego. 32Wyciągnął tedy Sehon przeciw nam ze wszytkim swym wojskiem, chcąc z nami zwieść bitwę w Jaza. 33Ale go Pan, Bóg nasz, dał pod moc naszę, a poraziliśmy go z dziećmi i ze wszytkim jego ludem. 34Tamżechmy tegoż czasu pobrali wszytki miasta jego, a wszytki mieszczany, żony i dzieci ich do jednegośmy wytracili. 35Tylkoż bydła i łupy miast pobrane rozebraliśmy miedzy się. 36Od Aroer, które leży na brzegu rzeki Arnon i od miasteczka, które jest w dolinie, aż do Galaad; żadne miasto nie było, które by się nam oprzeć mogło, abowiem Pan, Bóg nasz, wszytki nam podał w ręce nasze. 37Tylko żeście ku granicom Ammonitów nie dochodzili i do tego wszytkiego, co leży nad rzeką Jabok, ani do miast leżących w górach i do wszytkiego, czego nam Pan, Bóg nasz, zakazał.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w nim stali się sprawiedliwością Bożą.
II Kor 5:21
II Kor 5:21
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Pierwsza obietnica w Biblii brzmi: "Ale z drzewa poznania dobra i zła nie wolno ci jeść, bo gdy tylko zjesz z niego, na pewno umrzesz" (I Mojż 2:17).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Duszę moją pokrzepia. Wiedzie mnie ścieżkami sprawiedliwości Ze względu na imię swoje. Choćbym nawet szedł ciemną doliną, Zła się nie ulęknę, boś Ty ze mną, Laska twoja i kij twój mnie pocieszają.
Ps 23:3-4
Ps 23:3-4
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?