Biblia Brzeska
Księga: 4 Księga Mojżeszowa 9:1
Tytuł oryginalnyCzwarte księgi Mojżeszowe które zową po łacinie Numeri a po polsku Liczby
I rzekł Pan do Mojżesza na puszczy Synaj miesiąca pierwszego, roku wtórego po wyściu ich z egiptskiej ziemie temi słowy:
To jest czternastego dnia miesiąca tego, będziecie obchód jej sprawować w wieczór czasu swego, według wszech cerymonij i ustaw około niej.
A tak synowie Izraelscy obchód czynili wielkonocny dnia czternastego, miesiąca pierwszego w wieczór na puszczy Synaj, a wszytko to Izraelczycy czynili, co był Pan rozkazał Mojżeszowi.
I byli niektórzy splugawieni nad umarłemi, którzy nie mogli obchodu czynić wielkonocnego onego dnia. A przetoż tego dnia przyszli do Mojżesza i do Aarona.
A rzekli do niego: Splugawienichmy są umarłem i czemuż wżdy nie możemy oddać ofiary Panu czasu swego w pośrzód synów Izraelskich?
Powiedz tak synom Izraelskiem: Gdyby kto z was abo z potomstwa waszego napotym był splugawion umarłym, abo był na dalekiej drodze, tedy przedsię będzie sprawował obchód wielkonocny Panu.
Ale miesiąca wtórego dnia czternastego sprawować ji będą w wieczór, jedząc chleby przaśne a gorzkie zioła.
Nie zostawią go nic nazajutrz, ani złamią w niem żadnej kości, a wedle wszego obchodu wielkonocnego sprawować ji będą.
Ale jesliż jest człowiek czysty, abo iż też nie jest w drodze, a nie czyniłby obchodu wielkonocnego, takowy będzie wykorzenion z liczby ludu swego. A iż nie oddał ofiary Panu czasu swego, odniesie karanie za grzech swój.
A jesliżby przychodzień mieszkający miedzy wami sprawował obchód wielkonocny Panu, tedy ji ma sprawować wedle ustaw i cerymonij jej. A jedenże zwyczaj będzie tak gościa, jako i tego który się rodził w ziemi waszej.
Dnia tedy onego, gdy jest wystawion przybytek, obłok okrył wierzch przybytku świadectwa, a w wieczór okazało się nad przybytkiem jakoby podobieństwo ognia aż do poranku.
A gdy się obłok podnaszał od przybytku, na ten czas ruszali się Izraelitowie z miejsca, a gdzie się kolwiek zastanawiał obłok, tam Izraelczycy stanowili namioty swe.
Owa na rozkazanie Pańskie synowie Izraelscy ruszali się z miejsca swego i stanowili się z obozem swojem, a jako długo stał obłok nad przybytkiem, tak też i oni na miejscu trwali.
A jesliż długo stał obłok on nad przybytkiem, tedy też Izraelscy synowie sprawowali służbę Pańską, nie ruszając się z miejsca.
Ale gdy obłok niedługo trwał nad przybytkiem, jako trwali na miejscu na rozkazanie Pańskie, tak się też tedy ruszali.
A gdy obłok zastanowiwszy się od wieczora aż do poranku, podnaszał się w tenże czas, tedy ciągnęli. Owa gdy się podnaszał tak we dnie jako i w nocy obłok, tedy szli w drogę.
A jesli przez kilka dni abo cały miesiąc, abo też cały rok trwał obłok nad przybytkiem, tedy synowie Izraelscy tak długo z obozem stali, a z miejsca się nie ruszali, ale jak skoro się podnosił, tedy ciągnęli w drogę.
A tak zawżdy na rozkazanie Pańskie stanowili się na miejscu i ruszali się z obozem, strzegąc wszytkiego tego, co jem Pan rozkazał przez Mojżesza.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?