Tytuł oryginalnyCzwarte księgi Mojżeszowe które zową po łacinie Numeri a po polsku Liczby
1A synowie Ruben i synowie Gad mieli wielką liczbę bydł i gdy baczyli grunt ziemie Jazer i Galaad, iż było miesce po temu ku chowaniu bydł. 2Tedy oni przyszli a mówili do Mojżesza i do Eleazara kapłana i do książąt wszego zgromadzenia temi słowy. 3Ziemia Atarot, Dybon, Jazer, Nemra, Hesebon, Eleale, Saban, Nebo i Beon. 4Są ziemie, które Pan poddał pod moc zgromadzeniu izraelskiemu i są przenaczystsze ku chowaniu bydła, a my służebnicy twoi mamy bydł dosyć. 5Dokładali też i tego: Prosimy tedy, jesliżechmy łaskę znaleźli przed tobą, postąp nam służebnikom swym ziemie tej ku mieszkaniu, a nie prowadź nas za Jordan. 6Tedy Mojżesz odpowiedział synom Gad i synom Rubenowym: A więc by bracia waszy mieli walczyć, a wy byście tu zostać mieli? 7Przeczże tak czynicie złą myśl Izraelitom, iżby nie chodzili do ziemie, którą im Pan dał? 8Tak-ci czynili ojcowie waszy, gdym je posłał z Kades Barne, ku przeszpiegowaniu ziemie tej. 9Którzy gdy przyszli ku potokowi Eszkol, wyszpiegowawszy onę ziemię ztrwożyli serca synów Izraelskich, aby nie chodzili do ziemię jem od Pana danej. 10Stąd się Pan rozgniewał, a przysiągł tymi słowy: 11Ludzie ci, którzy z Egiptu wyszli mając więcej niż dwadzieścia lat, nie oglądają ziemie tej, któram ja zaślubił pod przysięgą Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi, abowiem do końca przy mnie statecznie trwać nie chcieli. 12Tylko Kaleb, syn Jefonów Kenizejski i Jozue, syn Nunów, którzy się przeciwko mnie zachowali statecznie. 13Tak-ci się był Pan rozgniewał na Izraelity, a dopuścił się im tułać po puszczy przez czterdzieści lat, aż potym poginął wszytek naród onych, którzy zgrzeszyli przed oczyma Pańskiemi. 14A oto i wy zostaliście po ojcoch swych, wychowańcy ludzi złośliwych, abyście jeszcze więcej przyczynili gniewu Pańskiego na Izraelczyki. 15Bo jesliż się odwrócicie od niego, tedyć je zadzierży dłużej na tej puszczy, a tak wy wszytek ten lud potracicie. 16Potym oni przystąpiwszy bliżej k niemu rzekli: My tu i obory bydłu naszemu i miasta dziateczkam naszym pobudujemy. 17A wszakoż sami pójdziemy zbrojnie przed Izraelczyki, aż je doprowadziemy na miejsce ich, a dziateczki nasze będą mieszkać w mieściech obronnych, iżby bezpieczniejszemi byli od ludu mieszkającego w tej ziemi. 18A tak my nie drzewiej się do domu wrócimy, aż z synów Izraelskich przyjdzie każdy do dziedzictwa swego. 19I nie chcemy już z niemi mieć za Jordanem dziedzictwa i gdzie dalej, abowiem dziedzictwo nasze trefiło się nam na tę stronę Jordanu ku wschodu słońca. 20Do których tak rzekł Mojżesz: Jesliż tak uczynicie, iż będziecie gotowi zbrojno iść na walkę przed oblicznością Pańską, 21A wszyscy zbrojnie pójdziecie za Jordan przed oblicznością Pańską, ażby wypędził nieprzyjacioły swoje od oblicza swego, 22Tak iżby już ziemia ona poddana była Panu, tedy się potym wrócicie a zostaniecie przed Panem i przed Izraelity niewinnemi, a będziecie już mieć dziedzicznie ziemię tę przed Panem. 23Ale jesli tak nie uczynicie, wiedzcież, iżeście wy przeciw Panu zgrzeszyli, a iż za grzech swój na sobie odniesiecie pomstę. 24Pobudujcież tedy dziateczkam waszym miasteczka i obory dla bydł waszych, jedno czyńcie temu dosyć, coście obiecali. 25Tedy synowie Gad i synowie Ruben odpowiedzieli Mojżeszowi: Uczynią wszytko służebnicy twoi, co jedno rozkazujesz pan nasz. 26Dziateczki nasze i żony nasze, stada i wszytki bydła nasze pozostaną tu w mieściech Galaad. 27Ale my wszyscy służebnicy twoi ubrawszy się we zbroje pójdziem na walkę przed Panem, jako ty nam, pan nasz, rozkazujesz. 28Tedy Mojżesz rozkazał o nich tym sposobem Eleazarowi kapłanowi i Jozue, synowi Nunowemu i książętom pokolenia izraelskiego. 29Jesliż z wami pójdą za Jordan synowie Gad i synowie Ruben, będąc gotowi ku bojowi przed Panem, a byłaby ziemia pohołdowana przez was, tedy jem dacie w dziedzictwo ziemię Galaad. 30Ale jesliż zbrojnie nie pójdą z wami, tedy niechaj z wami mają dział w ziemi chananejskiej. 31Tedy Gadytowie i Rubenitowie odpowiedzili: Tak jako nam Pan rozkazał służebnikom twym, tak uczyniemy. 32Oto my pójdziemy zbrojni przed Panem do ziemie chananejskiej, aby dziedzictwo którechmy wzięli na tę stronę Jordanu przy nas zostało. 33A tak Mojżesz dał synom Gad, synom Ruben i połowicy pokolenia Manassesowego syna Józefowego, królestwo Sehona, króla amorejskiego, i królestwo Og, króla Basan, ziemię z miasty, tak jako wokoło granice miały. 34A przetoż synowie Gad oprawili Dybon, Atarot, Aroer, 35Rot, Sofam, Jazer, Jegbaa, 36Betnemera, Betaran, miasto obronne i obozy dla bydł. 37Synowie zasię Ruben oprawili Hesebon, Eleale i Kariataim. 38Nebo i Baalmeon, odmieniwszy jem imiona, także Sabama, a dali imiona miastom tym, które zoprawiali. 39Przytym synowie Machir, którzy poszli od Manassesa, wtargnęli w Galaad i wzięli je, skąd Amorejczyki tam mieszkające wygnali. 40A tak Mojżesz dał Galaad Machirowi, synowi Manassesowemu i tamże on mieszkał. 41Potym też Jair, syn Manassesów, wtargnął a pobrał wsi ich, które przezwał Hawot Jair. 42Także też i Nobe wtargnął a podbił pod się Kanat z jego wsiami, które przezwał Nobe od swego imienia.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?