„Tedy rzekł: Idź, Danijelu! bo zawarte i zapieczętowane są te słowa aż do czasu zamierzonego.”

Biblia Gdańska (1881): Danijel 12,9

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: 4 Księga Mojżeszowa 14:15

Tytuł oryginalny
Czwarte księgi Mojżeszowe które zową po łacinie Numeri a po polsku Liczby
1Krzyknęło tedy wszytko zgromadzenie, a lud onej nocy płakał. 2I szemrali wszyscy Izraelscy synowie przeciw Mojżeszowi i Aaronowi, a wszytek lud mówił do nich: Obychmy byli raczej pomarli w ziemi egiptskiej abo na tej puszczy obychmy byli pomarli. 3Czemuż wżdy prowadzi Pan nas do ziemie tej, aby nas mieczem pomordowano, a iżbyśmy byli podani na łup z żonami i z dziatkami naszymi, azażby się nam zasię nie lepiej do Egiptu wrócić? 4I mówili miedzy sobą: Obierzmy miedzy sobą hetmana, a wróćmy się do Egiptu. 5Tedy Mojżesz i Aaron upadli na ziemię na oblicza swe przed wszytką wielkością zgromadzenia synów Izraelskich. 6A Jozue, syn Nunów, z Kalebem, synem Jefonowem, którzy też byli szpiegowie ziemie onej, rozszarpali na sobie odzienia swoje. 7I mówili do wszytkiego zgromadzenia synów Izraelskich tymi słowy: Ziemia, ta którąchmy przeszpiegowali, jest ziemia przenawyborniejsza. 8Jesliż Pan jest nam miłościwym, tedyć nas wprowadzi do niej, a poda ją nam, która ziemia jest opływająca mlekiem i miodem. 9Jedno nie bądźcie odpornemi Panu, a nic się nie bójcie ludu onej ziemie, bo je możemy zjeść jako chleb, gdyż ich obrona jest odjęta od nich, a Pan jest z nami. Nie bójcież się. 10Tedy wszytek lud poczęli mówić, aby byli ukamionowani; ale chwała Pańska okazała się w przybytku zgromadzenia wszytkiem Izraelitom. 11Rzekł tedy Pan Mojżeszowi: I dokądże lud ten wzruszać mię ma ku gniewu? I dokądże mi wierzyć nie będą, widząc tak wiele cudów, którem czynił miedzy niemi? 12Pobiję je morem i wyniszczę je. Ale ciebie rozmnożę w więczszy i możniejszy naród niż ten jest. 13A Mojżesz rzekł do Pana: Usłyszą-li to Egipcjanie, z pośrzódku których wywiodłeś ten lud mocą swą. 14Tedy też toż opowiedzą mieszkającym w tej ziemi, a dowiedzą się o Panie, żeś ty był w pośrzodku ludu tego i okazowałeś się jem oczywiście, a obłok stawał nad niemi, także iż we dnie chodziłeś przed niemi w słupie obłokowem, a w nocy w słupie ognistem. 15A iżeś ty pobił lud ten jako człeka jednego. Tedyć rzecze pogaństwo, którzy o twej sławie słyszeli tymi słowy. 16Iż nie mógł Pan ludu tego wywieść do ziemie, którą im ślubił pod przysięgą, a przetoć je na puszczy pomordował. 17A tak teraz proszę aby się okazała moc Pańska, którąś ty opowiedział temi słowy. 18Pan jest nierychły ku gniewowi, a wielki w miłosierdziu, odpuszczając nieprawości i przestępstwo i który nie czyni z winnego niewinnego, karząc nieprawość ojcowską w syniech do trzeciego i do czwartego pokolenia. 19Odpuśćże proszę nieprawość ludu tego, według twego wielkiego miłosierdzia, tak jakoś mu odpuszczał jakoż jeszcze z Egiptu aż dotąd. 20Tedy Pan rzekł: Odpuściłem jakoś prosił. 21Ale zaprawdę jako żywę ja i napełnia chwała Pańska wszytkę ziemię. 22Ci wszyscy ludzie, którzy widzieli wielmożność moję i dziwy moje, którem czynił w Egipcie i na puszczy, a którzy mię już kusili po dziesięćkroć i nie chcieli być posłuszni głosu mojego, 23Nie oglądają ziemię tej, któram ja pod przysięgą zaślubił ojcom ich. A także i ci wszyscy, co mię ku gniewu wzruszają, nie oglądają jej. 24Ale sługę mego Kaleba, który będąc inakszego Ducha przy mnie trwał statecznie, wwiodę do tej ziemie, do której chodził, a potomstwo jego posiędzie ją. 25Także Amalechity i Chananejczyki, w równiach mieszkające. A przetoż jutro wróćcie się na zad, a idźcie na puszczą drogą ku Morzu Czerwonemu. 26K temu mówił tak Pan do Mojżesza i do Aarona: 27I dokądże cierpieć mam temu złośliwemu zgromadzeniu, które szemrze przeciwko mnie? Słyszałem szemranie synów Izraelskich, jako szemrzą przeciwko mnie. 28A przetoż powiedz jem: Żywę ja, mówi Pan, iż jakoście przede mną mówili, tak wam to uczynię. 29Ciała wasze zostaną na tej puszczy, a wy wszyscy policzeni według wszytkiej liczby waszej od dwudziestego roku i wyższej, którzyście szemrali przeciwko mnie, 30Nie wnidziecie do ziemie tej, na któram ja podniósł rękę moję, obiecując, żeście w niej mieszkać mieli, krom Kaleba, syna Jefunowego i Jozue syna Nunowego. 31A wwiodę tam maluczkie wasze, o którycheście wy mówili, iżby mieli być podani na łup, onić oglądają tę ziemię, którąście wy wzgardzili. 32Ale trupy wasze polegą na tej puszczy. 33A synowie waszy będą się tułać po tej puszczy przez czterdzieści lat, odnosząc na sobie karanie za scudzołożenie wasze, aż waszych trupów nic nie stanie na puszczy. 34A ileście dni byli szpiegując w ziemi, tyle też lat wedle tych dni, to jest czterdzieści lat poniesiecie karanie za wasze złości i poznacie jesliżem ja co rzekł próżno. 35Jestem-ci ja Pan, którym to mówił, a sprawię to, iż wszytko to złośliwe zgromadzenie, które się buntuje przeciw mnie, pozdycha a wniwecz się obróci na tej puszczy. 36Oni tedy mężowie, które Mojżesz słał ku przeszpiegowaniu ziemie, a którzy wróciwszy się, wzruszyli wszytek lud ku szemraniu na przeciwko jemu uwłaczając onej ziemi. 37Pozdychali zarazem przed oblicznością Pańską, iż ganili ziemię onę. 38Ale Jozue, syn Nunów i Kaleb, syn Jefonów, zostali żywi z tych, którzy chodzili ku przeszpiegowaniu ziemie. 39I opowiedział Mojżesz wszytki ty słowa synom Izraelskiem, co lud słysząc barzo się zasmucił. 40Tedy rano wstawszy wstąpili na wierzch góry mówiąc: Oto my pójdziem na to miejsce, gdzie nam Pan powiedział, bociechmy zgrzeszyli. 41Ale jem powiedział Mojżesz: Przecz słowo Pańskie przestępujecie? Wiedzcie, żeć się to wam nie poszczęści. 42Nie chodźcie tam, abyście od nieprzyjaciół swych pomordowani nie byli, boć niemasz Pana miedzy wami. 43Sąć tam Amalechitowie i Chananejczycy tuż przeciwko wam, a wy mieczem pomordowani będziecie; abowiemeście odstąpili od Pana, a przetoż nie będzie przy was. 44A oni przedsię upornie na wierzch góry szli; ale skrzynia przymierza Pańskiego z Mojżeszem nie ruszyła się z obozu. 45Tedy Amalechitowie i Chananejczycy, którzy mieszkali na onej górze, porazili a wparli je aż do Horma.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

Nie bójcie się więc. Ja będę utrzymywał was i dzieci wasze. Tak pocieszał ich i przyjaźnie z nimi rozmawiał.
I Mojż 50:21

W Chrystusie

Umiłowani, napominam was, abyście jako pielgrzymi i wychodźcy wstrzymywali się od cielesnych pożądliwości, które walczą przeciwko duszy;
I Piotr 2:11

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Biblia zawsze wspomina o tym że ludzie idąc do Jerozolimy szli "w górę". Dzieje się tak dlatego ponieważ miasto leży na wzgórzu, dlatego też obojętnie z jakiego kierunku by się do niego zbliżało, droga zawsze będzie prowadziła pod górę.

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Po tych wydarzeniach doszło Abrama w widzeniu następujące słowo Pana: Nie bój się, Abramie, Jam tarczą twoją; zapłata twoja będzie sowita!
I Mojż 15:1


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić