Tytuł oryginalnyTrzecie księgi Mojżeszowe które po grecku zową Leviticus
1Tedy rzekł Pan do Mojżesza w ty słowa: 2Mów do Aarona i synów jego, tudzież i do wszytkich Izraelitów, a powiedz jem: Toć jest, co Pan rozkazał tak mówiąc: 3Ktobykolwiek z domu izraelskiego zarznął ku ofierze wołu, abo owcę, abo kozę, tak w namieciech, jako i za namioty. 4A nie przywiódłby tego do drzwi przybytku zgromadzenia ku ofiarowaniu Panu przed przybytek Pański, takiemu to rozlanie krwie za mężobójstwo przyczytane będzie, a przetoż będzie wykorzenion z pośrzód ludu swego. 5Synowie tedy Izraelscy, gdy będą co chcieli ofiarować gdzieżkolwiek na polu, przywieść mają ofiary swoje przed Pana do drzwi przybytku zgromadzenia, a oddać je kapłanowi, a tak niech sprawują ofiary spokojne Panu. 6Potym kapłan wyleje krew na ołtarzu Pańskiem przed przybytkiem zgromadzenia, a spali tłustość ich ku przyjemnej wonności Panu. 7A niechaj już więcej ofiar swych nie ofiarują diabłom, z któremi się scudzołożyli. A ta ustawa niechaj wiecznie zostanie miedzy niemi i miedzy potomstwy ich. 8Nad to jem jeszcze powiedz: Jesliżby kto z domu izraelskiego, abo z cudzoziemców miedzy wami mieszkających, chciał oddać ofiarę zapaloną, abo śniedną. 9A nie przywiódłby tego do drzwi przybytku zgromadzenia ku ofierze Panu, ten niech będzie wykorzenion z ludu swego. 10K temu, jesliby kto z domu izraelskiego, abo gość miedzy niemi mieszkający, jadł jaką krew, na takiego się ja rozgniewawszy, wygładzę go z pośrzód ludu jego. 11Abowiem dusza zwierzęcia jest we krwi, któram ja wam na to dał, żebyście ją na ołtarzu ofiarowali dla ubłagania za dusze wasze, bo oto krew ta oczyścia duszę. 12A dlategoż zakazałem synom Izraelskim, aby żaden z nich, a także i przychodzień, który mieszka u nich, nie jadł krwie. 13Ale jesliby który z Izraelczyków, abo gość mieszkający z niemi, ułowił jakie zwierzę, abo ptaka, coby się jeść godziło, tedy krew jego niech rozleje i ziemią zasypie. 14Abowiem dusza zwierzęcia jakiegożkolwiek krew jego jest, która jest w niem miasto dusze. A przetoż zakazałem Izraelitom pożywać krwie zwierzęcej, gdyż jest krew dusza ich, której któżbykolwiek pożywał, zamordowan będzie. 15Też jesliby kto jadł co zdechłego, abo coby zwierzę jakie zajadło, chociażby był domowy, chociaż gość, tedy ten uprać ma szaty swe, a omyć ciało swe wodą, a nieczystem będzie aż do wieczora, ale potym czystem będzie. 16Ale jesliby nie uprał odzienia swego, a nie omył ciała swego, odniesie pomstę za złość swoję.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?