Tytuł oryginalnyList wtóry Pawła świętego do Koryntów
1Mając tedy namilejszy ty obietnice! Oczyśćmyż sami siebie od wszelakiego splugawienia ciała i ducha, dokonywając poświęcenia z bojaźnią Bożą. 2Przyjmicież nas; żadnemuśmy krzywdy nie uczynili, żadnegośmy nie skazili, żadnegośmy nie złupili. 3Ku osądzeniu waszemu nie mówię, bo przedtymem rzekł, iż wy w sercach naszych jesteście ku społecznej śmierci, także i społecznemu życiu. 4Mam wielkie bezpieczeństwo mówienia u was, mam wielkie chlubienie z was, jestemci napełnion pociechy, a dziwnie obfituję weselem we wszytkim utrapieniu naszym. 5Abowiem przyszedszy do Macedonijej, ciało nasze żadnego ulżenia nie miało, owszem we wszytkim byliśmy uciśnieni, zewnątrz bitwy, a wewnątrz strachy. 6Ale ten, który cieszy utrapione, pocieszył nas Bóg przyściem Tytusowym. 7A nie tylko przyściem jego, ale też pociechą, którą on wziął z was, gdy nam oznajmił uprzejme żądanie wasze, płacz wasz i chuć waszę dla mnie, tak iżem się jeszcze więcej weselił. 8Abowiem chociam was zasmucił przez list, tego mi nie lito, chociam żałował, bo widzę, iż on list was zafrasował, chociaż do czasu. 9Teraz raduję się, nie iżeście zasmuceni byli, ale iżeście byli zafrasowani ku upamiętaniu. Abowiem byliście zasmuceni wedle Boga, tak iż w żadnej rzeczy szkodyście nie podjęli dla nas. 10Abowiem smutek, który jest wedle Boga, tenże opamiętanie sprawuje ku zbawieniu, którego nigdy żałować nie możemy, aleć smutek świata śmierć sprawuje. 11Abowiem oto, iżeście wedle Boga byli zasmuceni, jaką wielką pilność w was sprawiło i owszem, jako pilną obmowę, owszem żałość, owszem bojaźń, owszem uprzejme żądanie, owszem zapalczywą chuć, owszem pomstę? Na koniec we wszytkim jawnieście okazali, iżeście czystemi w tej rzeczy. 12Zaiste chociam do was pisał, nie pisałem wam dla onego, który był krzywdę uczynił, ani dla tego, któremu się krzywda stała, ale iżby miedzy wami znaczna była ona pilność nasza o was przed oblicznością Bożą. 13Dlategośmy pociechę wzięli z pociechy waszej; aleśmy się nawięcej radowali z wesela Tytusowego, iż ochłodzon jest duch jego od was wszytkich. 14Abowiem jeslim u niego z was się w czym przechwalał, nie zawstydziłem się; jakośmy wszytki rzeczy prawdziwie mówili wam, tak też i przechwalanie nasze u Tytusa prawdziwym jest znalezione. 15A wnętrzności jego ku wam więcej wzbudzone są, gdy wspamiętywa posłuszeństwo wszytkich was i jakoście go z bojaźnią i z strachem przyjęli. 16Raduję się tedy, iż wam we wszytkim dufam.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?