Tytuł oryginalnyList wtóry wszem wobec Piotra świętego apostoła
1Symeon Piotr, sługa i apostoł Jezusów Krystusów, tym, którzy otrzymali wiarę tak kosztowną jako i my, przez sprawiedliwość Boga naszego i zbawiciela Jezu Krysta. 2Łaska i pokój niechaj się wam rozmnoży przez uznanie Boga i Jezusa Pana naszego. 3Gdyż Boska moc jego wszytki rzeczy nam dała, które należą ku żywotowi i ku pobożności przez uznanie tego, który wezwał nas ku chwale i cnocie. 4Z tego, iż nawięcsze i nakosztownejsze obietnice nam są darowane, abyście się przez ty stali uczestniki Boskiego przyrodzenia, uszedszy skażenia, które jest na świecie przez pożądliwość. 5A ku temu samemu przyłożywszy wszelakiej pilności, przyłączcie cnotę z wiarą waszą, a z cnotą umiejętność. 6A z umiejętnością skromność, z skromnością cierpliwość, zasię z cierpliwością pobożność. 7A z pobożnością uprzejmość ku braciej i z uprzejmością ku braciej miłość. 8Abowiem gdy ty rzeczy w was są i obfitują, nie czynią was próżnymi ani niepożytecznymi ku poznaniu Pana naszego, Jezu Krysta. 9Bo który tych rzeczy nie ma, ten jest ślepy, z daleka nic nie widząc, zapamiętawszy, iż jest oczyścion od starych grzechów swoich. 10A przetoż, bracia! Radszej się starajcie, abyście mocne czynili wezwanie i wybranie wasze, bo jeslibyście ty rzeczy czynili, nigdy się nie powalicie. 11Abowiem tym sposobem hojnie wam będzie dane weście do wiecznego królestwa Pana naszego i zbawiciela, Jezusa Krystusa. 12A tak nie zaniedbam was zawsze upominać około tych rzeczy, choć umiejętni i potwierdzeni jesteście w teraźniejszej prawdzie. 13Abowiem mnimam, iż jest sprawiedliwa rzecz, pókim jest w tym przybytku, pobudzać was przez napominanie. 14Wiedząc, iż rychło złożę ten mój przybytek, jako i Pan nasz, Jezus Krystus mnie oznajmił. 15Ale też postaram się, abyście po wyściu moim tych rzeczy wzmienkę czynić mogli. 16Abowiem nie oznajmiliśmy wam mocy i przyścia Pana naszego, Jezu Krysta, bawiąc się baśniami zmyslonymi, ale oglądawszy oczyma naszymi majestat jego. 17Bo był wziął od Boga Ojca cześć i chwałę, gdy mu był przyniesion głos takowy od wielmożnej chwały: Ten ci jest Syn mój miły, na którym ja przestawam. 18A myśmy ten głos słyszeli, który był z nieba przyniesion, będąc z nim na górze świętej. 19Ktemu mamy namocniejsze słowo prorockie, którego pilnując dobrze czynicie, jako kagańca świecącego na ciemnym miejscu, aż się dzień oświeci, a jutrzenka wzejdzie w sercach waszych. 20To naprzód wiedząc, iż żadne proroctwo pisma nie jest własnego przynucenia. 21Abowiem nie wolą ludzką przyniesione jest niekiedy proroctwo, ale święci ludzie Boży pobudzeni od Ducha świętego mówili.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?