Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Samuelowe
1Zeszli się tedy wszytki pokolenia izraelskie ku Dawidowi do Hebron i rzekli tak ku niemu: Otochmy my są kość twoja i ciało twoje. 2A gdy przed tym Saul był królem nad nami, tedyś ty wywodził i odwodził Izraelczyki, a Pan mówił ku tobie: Ty będziesz pasterzem ludu mego izraelskiego, a będzie wodzem nad Izraelem. 3A tak wszyscy starszy izraelscy zeszli się ku królowi do Hebron i tamże król Dawid uczynił z niemi przymierze przed Panem, a pomazali Dawida królem nad Izraelem. 4I było już trzydzieści lat Dawida, gdy wszedł na królestwo, a królował przez czterdzieści lat. 5Przez siedm lat i przez sześć miesięcy królował nad Judą w Hebron, a w Jeruzalem królował przez trzydzieści trzy lata nad Izraelem i nad Judą. 6A tak król i z ludem swem pociągnął do Jeruzalem, ku Jebuzejczykowi mieszkającemu w onej ziemi, który tak rzekł ku Dawidowi: Nie drzewiej hajw wnidziesz, aż pierwej odejmiesz ślepe i chrome. Abowiem mniemali, żeby tam Dawid nigdy wnidź nie miał. 7A wszakoż Dawid wziął zamek Syjon, a toć jest miasto Dawidowe. 8I mówił Dawid dnia onego: Kto by kolwiek pokusił się o Jebuzejczyka, a wszedł na ty rynny, a pobił ty ślepe i chrome, które Dawid ma w nienawiści, postanowię go hetmanem. A dlategoż mówią pospolicie: Ślepi i chromi nie postoją więcej w tym domu. 9I mieszkał Dawid na onem zamku, a przezwał go miastem Dawidowem i oprawił je wszędy w około od Mello aż i wewnątrz. 10A Dawid tem się więcej rozmagał, a Pan Bóg zastępów był przy nim. 11Tedy Hiram, król tyrski, posłał do Dawida posły i drzewa cedrowe z cieślami i murarze, którzy zbudowali dom Dawidowi. 12I poznał Dawid, iż go Pan utwierdził królem nad Izraelem, a iż wywyższył królestwo jego nad ludem swem izraelskim. 13I napojmał sobie Dawid i założnic i żon z Jeruzalem, gdy tam przyszedł z Hebron, a narodziło się mu jeszcze więcej synów i dziewek. 14A tyć są imiona ich, którzy się zrodzili w Jeruzalem: Samua, Sobab, Natan i Salomon. 15Ibahar, Elisua, Nefeg i Jafija. 16Elisama, Eliada i Elifelet. 17Usłyszawszy tedy Filistyni, iż Dawida pomazano królem nad Izraelem, ruszyli się wszytcy szukać Dawida, co gdy on usłyszał, wstąpił na zamek. 18Tedy Filistyni przyciągnąwszy, położyli się w dolinie Rafaim. 19Ale Dawid pytał Pana temi słowy: Mam-li idź przeciwko Filistynom, a podasz-li je w ręce moje? Odpowiedział mu Pan: Idź, abowiem pewnie Filistyny podam w ręce twoje. 20A tak Dawid przyciągnął do Baalperazym i poraził je tam i rzekł: Rozerwał Pan nieprzyjacioły moje przede mną, jako czyni gwałtowną woda, a dlategoż imię miesca nazwał: Baalperazym. 21I zostawili tam ryte swe obrazy, które popalił Dawid i lud jego. 22Powtóre przyciągnęli Filistyni i położyli się w dolinie Rafaim. 23A przetoż Dawid pytał Pana, który odpowiedział jemu: Nie wyciągaj przeciwko nim, ale je obtocz z tyłu i przydź ku niem przeciwko drzewom morowem. 24A gdy usłyszysz, iż zaszumią wierzchy morów, tedy się w ten czas ruszysz, abowiem na ten czas Pan pójdzie przed tobą, aby poraził wojska filistyńskie. 25I uczynił tak Dawid, jako mu Pan rozkazał, a poraził Filistyny od Gabaa, aż idąc do Gazer.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Udzielę pokoju temu krajowi, będziecie spoczywać, a nikt was nie przestraszy. Wytępię dzikie zwierzęta z ziemi i miecz nie będzie przechodził przez wasz kraj.
III Mojż 26:6
III Mojż 26:6
W Chrystusie
I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności.
Kol 2:10
Kol 2:10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Dzieje Apostolskie wspominają (Dz 19:23-41) o wielkich rozruchach jakie miały miejsce w Efezie. Najwidoczniej zaczęły się one niewinnie ale wkrótce "napełniło się całe miasto wrzawą" (Dz 19:29). Najzabawniejsze jest jednak to że werset 32 mówi o tym iż większość zgromadzonych tam ludzi nie wiedziało dlaczego się tam znajduje i z jakiego powodu krzyczy razem z tłumem.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A których przeznaczył, tych i powołał, a których powołał, tych i usprawiedliwił, a których usprawiedliwił, tych i uwielbił.
Rzym 8:30
Rzym 8:30
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?