Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Mojżeszowe które zową Exodus
1Potym Mojżesz i Aaron szli do faraona i tak rzecz do niego czynili: Rozkazuje Pan, Bóg Izraelski, abyś puścił lud jego, iżby dzień święty jego obchodzili na puszczy. 2I odpowiedział farao: A cóż to jest za Pan, na którego rozkazanie miałbych ja puścić Izraelity? A ja ani znam Pana tego, ani też puszczę Izraelitów. 3Tedy rzekli: Ukazał się nam Bóg Hebrejczyków, którego imieniem prosiemy cię, abychmy trzy dni chodu mogli wolno do puszczej odejdź, a tam ofiary czynić Panu, Bogu naszemu, iżby on nas powietrzem, abo wojną nie karał. 4Na to król egiptski powiedział jem: Przecz ty Mojżeszu i Aaronie odrywacie lud od ich robót? Idźcie wy dosyć czynić urzędowi swemu. 5Czemuż mi wżdy tak wiele ludu tej ziemie odrywacie od roboty? 6A także onegoż dnia rozkazał farao przystawom nad ludźmi i urzędnikom, 7Aby dalej plew ludowi nie dawali przy robocie cegły, jako przedtym, ale iżby ich sami sobie nabywali. 8A przedsię aby im rozkazali oddawać cegłę pod tąż liczbą, jako zwykli, aby się nic nie umniejszało, boć są leniwi, a przetoż się chcą wyłudzić ku sprawowaniu ofiar Bogu swemu. 9A tak trzeba na nie podwyższyć robót, aby się imi bawiąc próżnych mów zaniechali. 10A przetoż przystawowie i urzędnicy szli do nich, a oznajmili im, iż farao nie kazał im plew dawać. 11Owszem, aby szli, a gdzie mogą znaleźć, aby sobie plew nabywali. A wszakoż się im nic roboty ich umniejszyć nie miało. 12Tedy się lud rozbieżał po wszytkiej egiptskiej ziemi, ku zbieraniu ściernisk, miasto plew. 13A urzędnicy jem tem więcej donaglali, aby na każdy dzień robotam swym dosyć czynili, nie inaczej jedno jako kiedy im plewy dawano. 14Samy też przystawy Izraelczyków, co byli od urzędników faraonowych postanowieni, bito, iż w onych dniach zwykłej cegły nie oddawali. 15A przetoż przystawowie oni izraelscy przyszli do faraona, wołając do niego i mówiąc: Czemu to nam czynisz sługom twojem. 16Iż nam ani plew sługom twoim nie dają, a przedsię chcą, abychmy cegłę robili i biją nas dlatego sługi twoje, a lud nieprzystojnie trapią. 17Na to im on odpowiedział: Leniwiciście, leniwi, a dlategoż się ku ofiaram Panu wyłudzić chcecie. 18A tak idźcie do roboty, a chociaż wam i plew nie dadzą, przedsię wy zwykłą liczbę cegły oddawajcie. 19Tedy oni przystawowie Izraelczyków widząc, że się z nimi gorzej działo, gdy im powiedziano, iż się im nic robót zwykłych około cegły umniejszać nie miało, 20Odszedszy od faraona, podkali się tuż z Mojżeszem i z Aaronem. 21A narzekali na nie mówiąc: Niechaj to Pan wie na was, a niech rozsądzi, iż dla was przyszlichmy w mierzączkę do faraona i służebników jego, a prawieście im sami dodali miecza, któremby nas mordowali. 22Tedy Mojżesz wróciwszy się do Pana, tak do niego mówił: O Panie, czemuż taką ciężkość na ten lud dopuszczasz? I przeczżeś mię wżdy tu posłał? 23Od tego czasu, jakom tu przyszedł do faraona, abych z niem imieniem twym mówił, tedy on lud ten jeszcze gorzej ściska, a przedsieś ty ludu twego wybawić nie raczył?
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.
Gal 2:20
Gal 2:20
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Prawo zostało nadane 430 lat później niż przymierze zawarte między Bogiem i Abrahamem (Gal 3,16-17).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?