Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Mojżeszowe które zową Exodus
1Nadto jeszcze zbudujesz ołtarz ku kadzeniu z drzewa sytym. 2Wzdłuż na łokciu, a wszerz także na łokciu, aby był granowity, a ku górze będzie na dwa łokcia; mając rogi z siebie wychodzące. 3Ten oprawisz szczerem złotem, wierzch jego i ściany jego w koło, także i rogi jego, a około niego listwę złotą sprawisz. 4Potym pod oną listwą przybijesz dwie kolca złote w kąciech obu stron, za które będą zakładać drążki ku noszeniu jego. 5Ty drążki poczynisz z drzewa sytym, a oprawisz je złotem. 6Ołtarz ten postawisz przed zasłoną, za którą stać będzie skrzynia świadectwa i z wiekiem ubłagania, które jest na wierzchu świadectwa, skąd ja tobie odpowiedź dawać będę. 7A na niem Aaron będzie sprawował kadzenie wonne na każdy poranek, a przyprawiwszy lampy będzie kadził. 8Także też i w wieczór, gdy zapali lampy, będzie na niem ustawicznie kurzył przed Panem, póki stawać będzie potomstwa waszego. 9Nie będziecie na niem kurzyć żadnem inem kadzeniem, ani tam będziecie ofiarować bydła ku paleniu, ani śniednej ofiary, także i wina nań wylewać nie będziecie. 10A Aaron raz w rok będzie ji oczyściał u rogów jego, kropiąc krwią wylaną ku oczyścieniu grzechu, a tak oczyścienie jedno raz w rok u niego będzie, co i w potomstwach waszych będzie sprawowano, a tać rzecz naświętsza jest przed Panem. 11Tedy Pan rzekł do Mojżesza w ty słowa: 12Gdy będziesz obliczał syny Izraelskie, z tych, którzy mają iść w liczbę, każdy powinien będzie Panu dać okup zdrowia swego, gdy je zliczysz, abowiem po tej liczbie żadna plaga nie przyjdzie na nie. 13Wszyscy, którzy pójdą w liczbę, będą powinni dać połowicę sykla kościelnego, który sykl waży dwadzieścia pieniędzy, a tak połowica onego sykla będzie za podatek Panu. 14Ci wszyscy, którzy pójdą w liczbę, we dwudziestu laty i dalej, ten podatek będą dawać Panu. 15Tak, aby nie więcej bogaty, a ubogi mniej od pół sykla dawali, gdy będą składać Panu okup od osób swoich. 16A przetoż wybierzesz od synów Izraelskich pieniądze okupu, a obrócisz je na potrzeby przybytku zgromadzenia, a tyć będą pamiątką synom Izraelskiem przed Panem, iż się stanie miłościwem duszam ich. 17Potym Pan rzekł do Mojżesza temi słowy: 18Uczyń też i wannę miedzianą, a pod nię spodek miedziany ku umywaniu, tę postawisz miedzy przybytkiem zgromadzenia, a miedzy ołtarzem, w którą wody nalejesz. 19A z niej Aaron i synowie jego, ręce i nogi sobie umywać będą. 20A to czynić będą, gdy wchodzić mają do przybytku zgromadzenia, abo gdy ku służbie do ołtarza przystąpić mają, aby palili ofiarę Panu, aby tak onym umywaniem mogli ujdź śmierci. 21Umywać będą ręce i nogi swoje, aby nie pomarli i będą to sobie mieć za rozkazanie wieczne i z potomstwem swojem na wieki. 22Zatym jeszcze rzekł Pan ku Mojżeszowi temi słowy: 23Weźmi też naprzedniejszych rzeczy wonnych: Mirry co naczystszej pięćset syklów, cynamonu pachnącego połowicę, to jest półtrzeciasta syklów, tatarskiego też ziela dwieście i pięćdziesiąt syklów. 24I korzenia fiołkowego pięćset syklów wagi kościelnej i oliwy miarkę hyn. 25Z tych rzeczy uczynisz maść pomazowania świętego, maść osobną, obyczajem aptekarskiem, a toć będzie maść pomazania świętego. 26Tem pomażesz przybytek zgromadzenia i skrzynię świadectwa. 27Także stół i ze wszytkiem naczyniem jego i lichtarz ze wszytkiem naczyniem jego, także i ołtarz kadzenia. 28I ołtarz też palonych ofiar ze wszytkiem naczyniem jego, także i wannę z słupem jej. 29Także wszytki ty rzeczy postawisz, aby były naświętsze, a co się go jedno dotknie poświęcone będzie. 30Pomażesz też Aarona i syny jego, a poświęcisz mi je na urząd kapłański. 31Tedy napomnisz Izraelity temi słowy: Ta maść święta ma być mnie święta i w potomstwach waszych. 32Ciało ludzkie nie będzie ją mazane, ani będziecie czynić maści, któraby tej podobna być miała, abowiem jest święta, a wy macie ją mieć za rzecz świętą. 33Ktoby śmiał takową maść przyprawować, abo ktoby ją cudzoziemca pomazał, niech będzie stracon z ludu swego. 34Potym jeszcze Pan rzekł Mojżeszowi: Weźmi rzeczy wonnych: Balsamu, onychy i galbanu pachnącego, też i kadzidła czystego, wszytkiego równej wagi. 35A z tego uczynisz kadzenie wonne, przyprawą aptekarską zmieszane, czyste i święte. 36A stłukszy to miałko, postawisz w przybytku zgromadzenia przed skrzynią świadectwa, skąd się ja z tobą rozmawiać będę; a to też będziecie mieć za rzecz naświętszą. 37I nie będziecie sobie czynić żadnego kadzenia temu podobnego, abowiem tylko to samo jest naświętsze przed Panem. 38A kto by śmiał czynić taką maść ku wonianiu, ten niechaj będzie stracon z ludu swego.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?