Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Mojżeszowe które zową Exodus
1Jesliby kto wołu abo owcę przekradł, a zarznąłby ją abo przedał, ten powinien będzie wrócić pięć wołów za jednego, a cztery owce za jednę. 2A gdyby złodzieja na kradziestwie zastano, a zabito go, ten kto go zabije, nie winien śmierci. 3Ale jesli śrzód białego dnia to uczyni, winien będzie śmierci; a jesliż będzie złodziej miał skąd nagrodzić, niech nagrodzi, a jesliż nic nie ma, niech za swą kradzież będzie przedan. 4Jesliż rzecz kradzioną przy niem znajdą, tak wołu jako i osła, także owcę żywą, w dwójnasób ma wrócić. 5Też jesliby kto wypuściwszy bydło popasł czyje pole, abo winnice, tedy ma nagrodzić szkodę z naurodzajniejszego pola swego, abo z winnice. 6Jesliby w ciernie był założon ogień, a popaliłby snopie, abo żeć, abo pole, ten co ogień założył ma nagrodzić szkodę. 7Jesliby kto dał ku schowaniu sąsiadowi swemu śrebro, abo jakie klenoty, a potym by je ukradziono z domu jego, będzieli złodziej nalezion, ma w dwójnasób wrócić. 8Ale jesliby złodzieja nie znaleziono, tedy pan domu onego będzie pozwan do sędziów, aby przysiągł jako się nie tykał rzeczy brata swego. 9Także o każdą rzecz w czymby komu dano winę, o wołu, o osła, o owcę i o szatę, także i o każdą rzecz zgubioną, którąby mienił być swoją, rozprawa się ma stoczyć przed sędzie, a ten kogo winnem znajdą sędziowie, powinien będzie drugiemu dwojako nagrodzić. 10Też gdyby kto poruczył strzec komu osła, wołu, owce, abo inego bydlęcia, a ono by zdechło, abo się rozraziło, abo je przekradziono, gdzieby nikt nie widział, 11Tedy tam miedzy onemi ma być przysięga Pańska skazana, jako rzeczy bliźniego swego sobie w pożytek nie obrócił, a w onej rzeczy na takowem dosyć uczynieniu przestać ma, a on drugi nie powinien nic wracać. 12Ale jesliżby ona rzecz była ukradziona, tedy on ma szkodę nagrodzić panu rzeczy onej. 13Też jesliby je źwierzę zjadło, postawi na to świadectwo, a tak zjedzionego nie powinien wrócić. 14Gdyby też kto wziął co od drugiego obyczajem pożyczanem, a ono by się roztrąciło abo zdechło w niebytności pana jego, tedy powinien szkodę nagrodzić. 15Ale jesliby pan jego był przy tym, tedy szkody nie powinien płacić, a byłoliby też najemne, tedy nic więcej nie winien, jedno najem zapłacić. 16Jesliby kto zwiódł panienkę za mąż niezmówioną, a zelżył ją, ma jej dać wiano i wziąć ją sobie ze żonę. 17A jesliż ociec jej broniłby jej wydać zań, ma jej odliczyć pieniądze, jako jest zwyczaj wiana panieńskiego. 18Czarownicam żyć nie dopuścisz. 19Każdy ten, coby się w nierządem grzechu z bydlęciem chował, śmiercią umrze. 20Także i ten, któryby ofiarował jakiem bogom oprócz samego Pana, zabit będzie. 21Nie będziesz czynił gwałtu, ani uciśniesz przychodnia, boście też sami byli przychodniowie w ziemi egiptskiej. 22Wy żadnej wdowy ani sierotki krzywdą ociężać nie będziecie. 23A jesliżbyście je uciskali, a ony by wołały ku mnie, ja usłyszę uskarżenie ich. 24Tedy się rozgniewam, a pomorduję was mieczem i zostaną wdowami żony wasze, a sierotami synowie waszy. 25Pożyczyszli z ludu mego ubogiemu, który mieszka z tobą, pieniędzy, nie będziesz mu ciężek, lichwę z niego biorąc. 26Jesli weźmiesz w zastawie szatę brata twego, tedy mu ją wrócisz przed zachodem słońca. 27Abowiem tylko to jest przyodzianie jego, a przykryciem skóry jego, na którem legać ma, gdzie jesliby się jemu ku mnie zawołać przydało, tedy go wysłucham, abowiemem jest miłosierny. 28Sędzi twoich sromocić, ani książęcia ludu twego złorzeczyć nie będziesz. 29Nie zamieszkasz ofiarować z obfitości twoich i z rzeczy rozpływających się, a mnie dasz pierworodnego z synów twoich. 30Toż uczynisz od wołu twego i od owce twojej. Siedm dni będzie przy macierzy swej, a ósmego dnia oddasz mi je. 31Będziecie mi świętemi ludźmi, a nie będziecie jeść mięsa rozdrapanego na polu, ale je psom wyrzucicie.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?