Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Mojżeszowe które zową Exodus
1I mówił Bóg wszytki ty słowa: 2Jam jest Pan Bóg twój, którym cię wywiódł z ziemie egiptskiej, z domu niewolej. 3Nie będziesz miał inych bogów przede mną. 4Nie czyń sobie obrazu rytego, ani żadnego podobieństwa rzeczy tych co są w zgórę na niebie, ani na ziemi nisko, ani w wodach pod ziemią. 5Nie kłaniaj się im, ani im służ, abowiemem ja jest Pan, Bóg twój, zawistny miłośnik, a karząc nieprawość ojcowską w syniech do trzeciego i do czwartego pokolenia tych, co mię nienawidzą. 6Czyniąc też miłosierdzie aż do tysiącnego pokolenia nad tymi, co mię miłują i strzegą rozkazania mego. 7Nie bierz imienia Pana, Boga twego, nadaremno, bo się Pan mścić będzie na tem, który imię jego nadaremno bierze. 8Pamiętaj dzień odpoczynienia święcić. 9Przez sześć dni robić będziesz i wykończysz twą robotę wszytkę. 10Ale siódmy dzień jest odpoczynieniem Pana, Boga twego, żadnej roboty nie poczniesz weń, ani syn twój, ani córka, ani sługa, ani służebnica, ani bydlę, ani gość, który jest w domu twojem. 11Bo w sześci dnioch stworzył Pan niebo i ziemię, morze i co w nich jest, a dnia siódmego odpoczynął, a dlategoż błogosławił Pan dzień odpoczynienia i poświęcił ji. 12Czci ojca twego i matkę twoję, aby dni twoje przedłużone były na ziemi, którą daje Pan, Bóg twój, tobie. 13Nie będziesz zabijał. 14Nie będziesz cudzołożył. 15Nie będziesz kradł. 16Nie będziesz świadczył fałszywie przeciw bliźniemu twojemu. 17Nie pożądaj domu bliźniego twego, ani pożądaj żony jego, ani sługi, ani dziewki, ani wołu, ani osła, ani żadnej rzeczy jego. 18Tedy wszytek lud widząc gromy, łyskawice, trąbienie i górę kurzącą się, drżał z strachem stojąc z daleka. 19I mówili do Mojżesza: Mów ty sam z nami, a będziem cię słuchać, ale Bóg z nami niechaj nie mówi, bychmy snadź nie pomarli. 20Na to Mojżesz ludowi odpowiedział: Nie bójcie się, abowiem przyszedł Pan, aby was doświadczył, a żebyście mieli bojaźń jego przed oczyma swemi, a nie grzeszyli. 21Stał tedy lud z daleka, a Mojżesz przystąpił się ku ciemnej mgle, w której był Bóg. 22I rzekł Pan do Mojżesza: Tak powiesz Izraelczykom: Baczyliście mię mówiącego z wami z nieba. 23Nie będziecie mi tedy czynić bogów śrebrnych, ani złotych, a nie czyńcie ich sobie. 24Uczynisz mi ołtarz z ziemie, na którem będziesz sprawował palone ofiary twoje i spokojne dary twe, owce twe i woły twe, na każdem miejscu, gdziekolwiek pamiątka będzie imienia mego, tedy do ciebie przyjdę, a będę cię błogosławił. 25Ale jesli mi postawisz ołtarz kamienny, tedy go nie uczynisz z ciosanego kamienia, bo jeslibyś podniósł nań młot twój, splugawisz ji. 26Nie pójdziesz po stopnioch do ołtarza mego, byś snadź nad nim nie odkrył nagości twojej.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?