Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Mojżeszowe które zową Exodus
1Tedy Pan mówił też jeszcze do Mojżesz i Aarona w egiptskiej ziemi tymi słowy: 2Ten miesiąc ma być u was początkiem miesiąców, a pierwszem miesiącem, od którego się rok poczynać będzie. 3Mówcież do wszego zgromadzenia izraelskiego temi słowy: Dnia dziesiątego miesiąca tego, weźmie każdy z was gospodarz branka na czeladź swoję. 4A jesli w jednem domu mniej czeladzi będzie, żeby baranka zjeść nie możono, tedy ten do siebie weźmie nabliższego sąsiada swego, policzywszy osoby, każdy rozliczy osoby ile ich dosyć będzie ku pożywaniu baranka. 5Baranek ten będzie cały a samczyk łońszczak, którego obierzecie miedzy barany abo kozły. 6I będziecie go chować aż do czternastego dnia miesiąca tego, a wszytko izraelskie zgromadzenie będzie go zarzezować miedzy dwiema wieczory. 7A wziąwszy krew jego, pokropią obadwa podwoje i odrzwie domów, w których pożywać go będą. 8Onej nocy będą jeść mięso pieczone i chleb przaśny z zioły gorzkiemi. 9Nic surowego w nim jeść nie będziecie, ani coby było warzonego, ale upieczone u ognia, społu z głową, z nogami i też z wnętrznościami jego. 10I nie będziecie go nic do zajutra zostawować, a coby na jutro zostać miało, spalicie w ogniu. 11Tak go tedy pożywać będziecie. Biodra swe podpaszecie, a buty na nogi obujecie i kije w ręku trzymać będziecie, a będziecie go jeść z kwapieniem, abowiem jest święto prześcia Pańskiego. 12Bo w tę noc przejdę przez ziemię egiptską, a pobiję każde pierworodne w tej ziemi, począwszy od człowieka aż do bydlęcia i tak kaźń swą pokażę nad wszytkiemi bogi egiptskiemi, bomci ja jest Pan. 13A ona krew wam będzie na znak w domoch, w których będziecie. Bo ujzrawszy onę krew, ominę was, a nie ruszy was ono karanie, którem pokarzę ziemię egiptską. 14I będzie wam ku pamiątce dzień ten, a będziecie ji obchodzić jako święto Pańskie w narodziech waszych, wieczną ustawą święcić ji będziecie. 15Przez siedm dni nie będziecie jeść chleba kwaszonego, a wnet dnia pierwszego wyniesiecie kwasony chleb z domów swych, abowiem którykolwiek od pierwszego aż do siódmego dnia kostował chleba kwaszonego, ten z pośrzód Izraelczykow będzie wykorzenion. 16A tak pierwszego i siódmego dnia uczycie zebranie święte, a żadnej roboty w ty dni nie poczynicie, chyba coby było któremu ku pożywieniu potrzebnego, to wam wolno sprawować będzie. 17Będziecie też mieć na baczności ty nie kwaszone chleby, abowiem tego dnia wywiodłem poczty wasze z ziemie egiptskiej, a dzień ten zachowywać będziecie za ustawę wieczną w potomstwie swojem. 18Dnia też czternastego miesiąca pierwszego, począwszy od wieczora będziecie jeść chleby przaśne, aż do wieczora dnia dwudziestego pierwszego tegoż miesiąca. 19Przez siedm dni żadnego chleba kwaszonego nie będziecie mieć w domoch swych, abowiem ktobykolwiek jadł chleb kwaszony w domiech waszych, ten z liczby Izraelczyków wykorzenion będzie, tak gość, jako rodzic onej ziemie. 20A przetoż nic kwaszonego jeść nie będziecie, ale w każdem swem mieszkaniu przaśnych chlebów używać będziecie. 21I wezwał k sobie Mojżesz wszytkich starszych ludu izraelskiego mówiąc do nich: Odłączcie, a weźmicie sobie baranka każdy prze swą czeladź, a zarzeźcie ji na święto prześcia. 22Weźmicie też i wiązankę izopu, a omoczycie ją we krwi, która będzie w miednicy, a oną krwią pomażecie odrzwia i podwoje. I żadny z was niech nie wychodzi ze drzwi domowych aż do zarania. 23Abowiem Pan, gdy pójdzie mordując Egiptcjany, ominie drzwi na których podwojoch i odrzwiach obaczy krew, a nie dopuści morderzowi wchodzić do domów waszych mordować was. 24A tak rzecz takową będziecie mieć za ustawę wieczną i potomstwo wasze. 25Gdy tedy przyjdziecie do ziemie, którą wam da Pan, jako obiecał, tę cerymonią zachowywać będziecie. 26I kiedy was wasze dzieci pytać będą: Co to jest za cerymonia? 27Odpowiecie, iż jest ofiara prześcia Pańskiego, który w Egiptcie omijał Izraelczyki, a domy nasze wybawił, gdy mordował Egiptcjany. Tedy się lud z uczciwością kłaniał i chwałę dawał. 28I odeszli Izraelczycy i uczynili tak, jako Pan rozkazał Mojżeszowi i Aaronowi. 29A gdy było o północy, pomordował Pan wszytki pierworodne w ziemi egiptskiej, począwszy od pierworodnego syna faraonowego, który siedział na stolicy jego, aż do pierworodnych więźniów, którzy siedzieli w ciemnicach i wszytki pierworodne bydląt. 30Tedy wstał farao onej nocy i wszyscy słudzy jego i wszyscy Egiptcjanie, a stał się wielki huk w Egiptcie, abowiem żadnego domu nie było przez trupa. 31A rozkazawszy w nocy zawołać do siebie Mojżesza i Aarona rzekł im: Już idźcie precz od ludu mego wy i Izraelczycy. Idźcie a służcie Panu według waszej powieści. 32Weźmiecie też trzody i dobytki wasze, tak jakoście o to żądali, a idźcie a błogosławcie mi też. 33Także i Egiptcjanie przynuczali on lud, aby tym rychlej wyszli z ziemie, bo mówili: Pewnie wszyscy pomrzemy. 34Wziął tedy lud ciasta swe jeszcze nie zakwaszone, uwinąwszy je w szaty swe i niosąc je na ramionach swych. 35A uczynili tak Izraelczycy, jako im rozkazał Mojżesz i napożyczali u Egiptcjanów klenotów złotych i śrebrnych i szat. 36I zjednał Pan ludowi łaskę u Egiptcjanów, tak iż jem pożyczali. A także oni złupili Egiptcjany. 37I tak z tem Izraelitowie odeszli z Rameses ku Sochot, około sześciset tysięcy mężów ludu pieszego oprócz dzieci. 38Szły też za nimi wielkie tłumy ludu rozmaitego i wielki poczet owiec, wołów i inszego bydła. 39A z onego ciasta, które z sobą wynieśli z Egiptu, piekli sobie placzki przaśne, abowiem nie kisnęło dlatego, że je Egiptcjanie co rychlej wypędzali, tak iż tam nic zmieszkać nie mogli, aby byli sobie potrzeby na drogę zgotowali. 40Czas on jako długo Izraelczycy w Egiptcie mieszkali, było czterysta i trzydzieści lat. 41A gdy wyszło czterysta i trzydzieści lat, onegoż dnia wszytki wojska Pańskie wyszły z ziemie egiptskiej. 42Noc ona poświęcona jest Panu, przeto iż je wywiódł z ziemie egiptskiej i dlatego wszyscy Izraelczycy noc onę powinni obchodzić Panu z potomstwem swem. 43Tedy Pan rzekł Mojżeszowi i Aaronowi: Tać jest ustawa święta prześcia, żaden obcy nie będzie pożywał z niego. 44A tak obrzeżesz każdego sługę kupionego za pieniądze, a tedy go pożywać będzie. 45Cudzoziemiec i najemnik nie będzie go pożywał. 46W jednem go domu jeść będą, a nie wyniesiecie z domu mięsa jego i nie skruszycie kości z niego. 47A wszystko zgromadzenie izraelskie sprawować go będą. 48Gdzie jesliby obcy kto obchodzić chciał z tobą święto prześcia Pańskiego, tedy jego każdy mężczyzna niech będzie obrzezan, a dopiero do niego przystęp mieć będzie i już będzie jako rodzic waszej ziemie, ale żaden nieobrzezaniec jeść go nie będzie. 49Prawo jedno będzie domowemu i obcemu, który mieszka miedzy wami. 50Wszyscy tedy Izraelczycy uczynili tak, jako Pan rozkazał Mojżeszowi i Aaronowi. 51Dnia onego wywiódł Pan z ziemie egiptskiej Izraelczyki z poczty ich.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
W którym i wy nadzieję macie, usłyszawszy słowo prawdy, to jest Ewangieliję zbawienia waszego, przez którą też uwierzywszy, jesteście zapieczętowani Duchem onym Świętym obiecanym ...
BG Efez 1:13
BG Efez 1:13
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Jedynym miejscem w Biblii kiedy użyto słowa "opasłe" jest (Ps 119:70).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?