„Spójrzcie, nauczyłem was nakazów i praw, jak mi nakazał PAN, mój Bóg, abyście tak czynili w tej ziemi, do której wchodzicie, aby ją wziąć w posiadanie.”

Uwspółcześniona Biblia Gdańska: Księga Powtórzonego Prawa 4,5

Biblia Brzeska
Księga: 2 Księga Mojżeszowa 10:9

Tytuł oryginalny
Wtóre Księgi Mojżeszowe które zową Exodus
1Rzekł potym Pan Mojżeszowi: Idź do faraona, abowiem zatwardziłem serce jego i sług jego, abych tu przed niemi okazał cuda moje. 2Abyś to potym powiedał synom twoim i potomkom ich, to com ja czynił w Egiptcie i cuda, którem czynił nad nimi. A tak będziecie wiedzieć, żem ja jest Pan. 3Tedy Mojżesz i Aaron przyszli do faraona, a mówili k niemu: Pan, Bóg Hebrejczyków, pyta ciebie: Długoż tak będziesz odwłaczał upokorzyć się przede mną? Puść lud mój, aby mi służył. 4Bo jesliż ludu mego nie będziesz chciał puścić, ja jutroż przywiodę na twą krainę szarańczę. 5I okryją ziemię, tak iż jej widać nie będzie, a wszytko zjedzą, co wam zostało po gradzie, pożrą też i każde drzewo rodzajne w polu. 6Także i pałace twe imi napełnione będę i domy wszytkich sług twoich, i także wszytkich Egiptcjanów. A będą takie, jakich nigdy nie widali ojcowie i dziadowie twoi, od tego czasu, jako byli na świecie, aż oto do dnia tego. To powiedziawszy Mojżesz wyszedł od faraona. 7Tedy słudzy faraonowi rzekli do niego: I długoż ten będzie tu ku naszej szkodzie? Puść je niechać służą Panu, Bogu swemu, nie czujeszże się, żeć już Egipt ginie? 8A tak Mojżesz i Aaron wróceni są znowu do faraona, który rzekł do nich: Idźcie a służcie Panu, Bogu waszemu, ale którzyż wżdy z was idź mają? 9Na to mu powiedział Mojżesz: Pójdziemy tak z młodszemi, jako i z starszemi naszemi, z syny i z córkami swemi, z trzodami i z dobytkiem naszem, abowiem święto Pańskie obchodzić mamy. 10Tedy im on rzekł: O niechajże tak z wami Pan będzie, jakoć ja was puszczę z małemi dziatkami waszemi, jużci jaśnie znać złość waszę. 11Nie będzie to tak, ale wy mężowie idźcie sami Panu służyć, boć to jest czego się sami domagacie. Tedy są tamże wypędzeni od faraona. 12Potym Pan rzekł Mojżeszowi: Podnieś rękę swą k ziemi egiptskiej, aby wyszły szarańcze na ziemię egiptską i niech pożrą wszytki trawy w polach i to wszytko czego grad nie potłukł. 13A tak, gdy podniósł Mojżesz laskę swą na egiptską ziemię, Pan wzruszył wiatr na ziemię zewschodni, przez on cały dzień i noc, a rano wiatr on ze wschodu przypędził szarańczę. 14Tedy się barzo rozmnożyły szarańcze we wszytkiej egiptskiej ziemi i upadło ich na wsze strony egiptskie tak wiele, jako nigdy przedtym nie bywało, ani będzie na potym. 15I okryły wszytkę ziemię, tak iż imi zaćmiona była, a wyjadły wszytko ziele i wszytki owoce na drzewach, które po gradzie pozostały, tak barzo, że nic zielonego na drzewach i na ziołach polnych nie zostało we wszej ziemi egiptskiej. 16A natychmiast rozkazał zawołać farao Mojżesza i Aarona i rzekł: Zgrzeszyłem przeciw Panu, Bogu waszemu i przeciw wam. 17A przetoż teraz proszę, aby mi był na ten czas grzech mój odpuszczon. I módlcie się Panu, Bogu swemu, aby tylko tę śmierć oddalił ode mnie. 18A tak odszedszy Mojżesz od faraona modlił się Panu. 19I obrócił Pan gwałtowny wiatr zachodni z morza, który zapędził szarańczę w Czerwone Morze, tak iż by jednej nie zostało we wszytkiej krainie egiptskiej. 20Ale Pan zatwardził serce faraonowe, aby nie puszczał synów Izraelskich. 21Tedy rzekł Pan do Mojżesza: Wyciągni rękę twą k niebu, a będą ciemności nad ziemią egiptską, tak iż ich macać będą. 22A tak ściągnął rękę swą ku niebu Mojżesz, a ony gęste ciemności ogarnęły wszytkę egiptską ziemię przez trzy dni. 23Tak, iż nie widział jeden drugiego, ani się żaden ruszył z miejsca swego przed ony trzy dni. A wszakoż na ten czas Izraelitowie wszędy światłość mięli, gdzie jedno mieszkali. 24Tedy wezwał k sobie farao Mojżesza i mówił mu: Idźcie z maluczkiemi waszemi, a służcie Panu, owce tylko i woły wasze niech zostaną. 25Na co mu odpowiedział Mojżesz: I owszem ty nam jeszcze musisz dać ofiary, które sprawować mamy Panu, Bogu naszemu. 26A k temu też pójdą z nami trzody nasze, tak iżby i kopyto żadnego nie zostało, abowiem z nich brać mamy co przysłuszy ku służbie Pana, Boga naszego, bo jeszcze nie wiemy, któremi rzeczami Panu służyć mamy, aż przyjdziemy na miejsce. 27Ale Pan zatwardził serce faraonowe, iż ich nie chciał puścić. 28Rzekł tedy farao k niemu: Jużeż idź precz ode mnie, a strzeż się, abyś więcej przed mię nie przychodził, bo jesli cię więcej ujzrę, pewnieć umrzeć. 29Odpowiedział Mojżesz: Dobrześ powiedziałeś, już też dalej nie ujzrę twarzy twojej.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19

W Chrystusie

Albowiem przez niego mamy dostęp do Ojca, jedni i drudzy w jednym Duchu.
Efez 2:18

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

Kiedy zmartwychwstały Jezus ukazał się uczniom którzy akurat łowili ryby nad Morzem Galilejskim, powiedział im aby zarzucili sieci po prawej stronie łodzi. Gdy to zrobili wyciągnęli sieć ze 153 rybami (Jan 21:1-11).

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Bliski jest Ten, który mi przyzna słuszność, więc kto ośmieli się spierać się ze mną? Stańmy razem do rozprawy! Kto chce się ze mną prawować, niech się zbliży do mnie!
Iz 50:8


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić