Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Kroniki
1Rozesłał potym Ezechiasz do wszytkiego Izraela i do Judy, napisał też listy do Efraim i do Manasse, aby się zeszli do domu Pańskiego w Jeruzalem, żeby obchodzili święto wielkonocne Panu, Bogu izraelskiemu. 2Abowiem król z książęty i ze wszytkim zgromadzeniem w Jeruzalem, uradzili byli wielkąnoc obchodzić miesiąca wtórego. 3Gdyż nie mógł być czasu swego, bo kapłani nie byli do końca poświęceni, ani lud był zgromadzon do Jeruzalem. 4I podobała się ta rzecz królowi i wszytkiemu zgromadzeniu. 5I postanowił, aby to było obwołano po wszytkim Izraelu, od Bersabee, aż do Dan, żeby się zeszli w Jeruzalem ku obchodzeniu wielkiej nocy Panu, Bogu izraelskiemu. Abowiem już dawno nie obchodzili wielkiej nocy podług tego, jako napisano jest. 6A tak bieżeli posłowie od króla i od książąt jego z listy po wszytkim Izraelu i Judzie z takowym królewskim rozkazaniem: Synowie izraelscy nawróćcie się do Pana, Boga Abrahamowego, Izaakowego i Izraelowego, a on się też do tych nawróci, którzy z was uszli z rąk króla assyryjskiego. 7I nie bądźcie, jako ojcowie i bracia waszy, którzy odstąpili od Pana, Boga ojców swoich, a przetoż je on podał w spustoszenie, jako oto sami widzicie. 8Nie zatwardzajcież teraz karku waszego, jako ojcowie waszy, ale dajcie rękę Panu, a zejdźcie się do miejsca jego świętego, które poświęcił na wieki, a służcież Panu, Bogu waszemu, a tak odwróci od was gniew popędliwości jego. 9Abowiem jesli się nawrócicie do Pana, tedy bracia i synowie waszy otrzymają miłosierdzie przed onymi, którzy je zawiedli do więzienia, tak iż się wrócą do ziemie tej. Gdyż jest Pan, Bóg wasz, miłosierny i dobrotliwy, a nie odwróci od was oblicza swego, jesliż się wy nawrócicie ku niemu. 10A tak posłowie oni chodzili od miasta do miasta w ziemi Efraim i Manasse aż do Zabulon, ale się oni z nich naśmiewali i szydzili. 11Wszakże niektórzy ludzie z Asser, z Manasse i z Zabulon, podali się w pokorę i przyszli do Jeruzalem. 12W Judzie też już była łaska Boża, gdyż im dał serce jedno ku dosyć czynieniu rozkazaniu królewskiemu i książąt, według słowa Pańskiego. 13Zeszło się tedy do Jeruzalem barzo wiele ludu ku obchodzeniu zacnego święta przaśników miesiąca wtórego, a było ich barzo wielkie zgromadzenie. 14Tedy powstawszy popsowali ołtarze, które były w Jeruzalem. Wszytki też ołtarze, na których kadzono sprzewracali, a wmiatali do potoka Cedron. 15A dnia czternastego miesiąca wtórego sprawowali ofiarę wielkonocną. A kapłani i Lewitowie za wstydem poświęcali się i przywodzili ofiary palone do domu Pańskiego. 16I stanęli w swym porządku i wedle zwyczaju swego i wedle zakonu Mojżesza, męża Bożego. A kapłani kropili krwią, wziąwszy ją z rąk Lewitów. 17Abowiem ich było wiele w zgromadzeniu, którzy się byli nie poświęcili, a przetoż Lewitowie odprawowali ofiary wielkonocne za wszytki, którzy nie byli czystemi, aby byli poświęceni Panu. 18Bo wiele ludu z Efraim, z Manasse, z Izaschar i z Zabulon, nie byli oczyścieni, a wszakoż używali wielkiejnocy nie wedle postanowienia opisanego. A przetoż Ezechiasz modlił się za nie mówiąc: Pan, który jest dobrotliwy, niechaj będzie miłościw każdemu. 19Który ze wszytkim sercem swym zgotował się, aby szukał Boga, Pana, Boga ojców swoich, chociaż nie był oczyścion wedle oczyścienia świętego. 20I wysłuchał Pan Ezechiasza, a uzdrowił lud. 21A tak synowie Izraelscy, którzy byli w Jeruzalem, obchodzili święto przaśników przez siedm dni z weselem wielkim, a na każdy dzień Lewitowie i kapłani chwalili Pana wywyższając go na głośnych instrumenciech. 22Potym Ezechiasz mówił słowy wdzięcznemi ku wszytkim Lewitom, którzy mieli dobre rozumienie o Panu i jedli przez siedm dni onych świąt, sprawując ofiary za pokój, a wysławiając Pana, Boga ojców swoich. 23Tedy wszytko zgromadzenie weszli w radę, aby toż czynili przez drugie siedm dni. A tak obchodzili zasię święto przez siedm dni z weselem. 24Abowiem Ezechiasz, król judzki, oddał był zgromadzeniu tysiąc cielców i siedm tysięcy owiec. A książęta też tysiąc cielców i dziesięć tysięcy owiec. A poświęciło się barzo wiele kapłanów. 25I weseliło się wszytko zgromadzenie judzkie z kapłany i z Lewitami i wszytko zgromadzenie onych, którzy byli przyszli z Izraela i z gośćmi, którzy się zeszli z ziemie izraelskiej, a mieszkali w Judzie. 26Tak iż było wielkie wesele w Jeruzalem. Bo od czasów Salomona, syna Dawidowego, króla Izraelskiego, nigdy nic takiego nie było w Jeruzalem. 27Potym powstali kapłani i Lewitowie i błogosławili ludowi, a wysłuchan jest głos ich i przyszła modlitwa ich do mieszkania świątości jego w niebie.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Bo w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie, ani nieobrzezanie nic nie znaczy, lecz wiara, która jest czynna w miłości.
Gal 5:6
Gal 5:6
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Kiedy Dawid wyszedł do bitwy z Goliatem miał ze sobą swoją procę i 5 płaskich kamieni (I Sam 17:40). Goliat miał ze sobą tarczę, miecz, włócznię i oszczep (I Sam 17:41, I Sam 17:45).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?