Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Kroniki
1Przyjechał tedy Roboam do Jeruzalem i zebrał wszytek lud z Juda i Beniamin, sto i ośmdziesiąt tysięcy ludu przebranego ku bojowi, aby walczył z Izraelczyki, a przywrócił królestwo do siebie. 2I rzekł Pan do Semejasza, męża Bożego, tymi słowy: 3Powiedz Roboamowi, synowi Salomonowemu, królowi judzkiemu i wszem Izraelczykom z Judy i z Beniamina tymi słowy. 4Tak mówi Pan: Nie ciągnicie ani walczcie przeciw braciej waszej, ale się wróć każdy do domu swego, abowiem ta rzecz ode mnie się stała i byli posłuszni słowu Pańskiemu i wrócili się a nie ciągnęli przeciw Jeroboamowi. 5A przetoż mieszkał Roboam w Jeruzalem, a pobudował miasta obronne w Judzie. 6Betleem, Etam i Tekue. 7Betsur, Socho i Odollę. 8K temu Get, Maresa i Zyf. 9Aduram też, Lachis i Azeka. 10Nad to Saraa, Ajalon i Hebron, które były w Judzie i w Beniaminie miasta obronne. 11A gdy je obmurował, postawił w nich starosty i szpiklerze na zboża, oliwy i wina. 12A we wszytkich mieściech tarcze i drzewa, a opatrzył je barzo mocnie, a opanował Judę i Beniamina. 13Kapłani też i Lewitowie, którzy byli we wszem Izraelu, zebrali się k niemu ze wszytkich granic swych. 14A opuściwszy Lewitowie przedmieścia i osiadłości swoje szli do Judy i do Jeruzalem, abowiem je był wyrzucił Jeroboam i synowie jego aby nie służyli Panu. 15I postanowił sobie kapłany po górach diabelstwom i cielcom, które był sprawił. 16A za nimi też ze wszytkiego pokolenia izraelskiego, którzy udali serca swe ku szukaniu Pana, Boga izraelskiego, przyszli do Jeruzalem sprawować ofiar Panu, Bogu ojców swoich. 17A tak umocnili królestwo judzkie i utwierdzili Roboama, syna Salomonowego przez trzy lata, abowiem w onych trzech leciech chodzili drogami Dawidowemi i Salomonowemi. 18I pojął sobie Roboam za żonę Mahalat córkę Jerymota, syna Dawidowego i Abihail, córkę Eliaba, syna Isajego. 19Która mu porodziła syny: Jeusa, Somoriasza i Zooma. 20Po niej zasię wziął sobie Maachę, córkę Absalomowę, która mu porodziła Abię, Etaja, Zyzę i Salomita. 21I miłował Roboam Maachę, córkę Absalomowę, więcej niż wszytki żony i założnice swoje, abowiem był pojął ośmnaście żon, a założnic sześćdziesiąt i miał z nimi ośm a dwadzieścia synów, a sześćdziesiąt córek. 22I postanowił Abię, syna Maachy, hetmanem i książęciem miedzy bracią jego, abowiem go chciał postanowić królem. 23A dał go uczyć rozesławszy wszytki ine syny swe do wszech ziem judzkich i beniaminowych i do wszytkich miast obronnych, opatrzywszy je dostateczną żywnością, a starał się oto, aby miał wiele żon.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?