Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre Księgi Kroniki
1I zmocnił się Salomon, syn Dawidów, w królestwie swem, a Pan, Bóg jego, był przy nim i wywyższył go znamienicie. 2Tedy rozkazał wszytkiemu Izraelowi, rotmistrzom, setnikom i sędziom, także wszytkim co przedniejszym nad Izraelem i czelniejszym z domów. 3A także Salomon i ze wszytkim zgromadzeniem, co było z niem, szli do kaplice, która była na górze w Gabaon, abowiem tam stał przybytek zgromadzenia Bożego, który był Mojżesz, sługa Pański, sprawił na puszczy. 4A Dawid był przeniósł skrzynię Pańską z Karjatjarym na miejsce, które jej był zgotował, abowiem jej był sprawił namiot w Jeruzalem. 5Ołtarz też miedziany, który był urobił Beseleel, syn Ury, syna Hurowego, był tam przed namiotem Pańskim, skąd brali radę Salomon i wszytko ono zgromadzenie. 6I tamże na onym miedzianym ołtarzu, który stał w przybytku zgromadzenia, ofiarował Salomon przed Panem tysiąc ofiar palonych. 7Onejże nocy ukazał się Pan Salomonowi i tak mówił k niemu: Żądaj ode mnie, coćbych miał dać. 8A Salomon rzekł Bogu: Okazałeś wielkie miłosierdzie nad Dawidem, ojcem mojem i postanowiłeś mię królem na miejscu jego. 9A tak teraz Panie Boże słowu twemu, któremeś przyrzekł Dawidowi, ojcu mojemu, niech się dosyć stanie, abowiemeś mię uczynił królem nad ludem twoim, którego jest tak wiele, jako piasku morskiego. 10Dajże mi teraz mądrość i umiejętność, abych lud ten porządnie sprawować mógł, abowiem któż jest, co by mógł sądzić ten tak wielki lud twój? 11Tedy Bóg odpowiedział Salomonowi: Dlatego, iżeś to miał w sercu swem, a nie prosiłeś o bogactwa, ani o majętności, ani o chwałę, ani o dusze tych, co cię nienawidzą, aniś też prosił o długie życie, aleś prosił mądrości i umiejętności, iżbyś umiał sądzić lud mój nad któremem cię postanowił królem. 12Mądrość i umiejętność dam tobie, a ku temuć dam bogactwa i majętności i chwałę, tak iż żaden król nie był podobnem tobie, ani żaden po tobie takowy będzie. 13A tak się wrócił Salomon od onej kaplice na miejscu wysokiem, które było w Gabaon do Jeruzalem od przybytku zgromadzenia i królował nad Izraelem. 14I zebrał Salomon wozy i jezdne. A miał tysiąc i cztery sta wozów i dwanaście tysięcy jezdnych, których jednę część miał w miastach kędy wozy chowano, a drugą część zostawił przy sobie w Jeruzalem. 15A król w Jeruzalem rozdawał złoto i śrebro jako kamienie, a cedry jako sykomory, których mnóstwo roście po polach. 16I wodzono mu konie z Egiptu, a kupcy królewscy skupowali konie za pewną sumę. 17K temu z Egiptu przywodzono takie woźniki, które szacowano za sześć set śrebrników, to jest każdy koń po stu i po piącidziesiąt. A tak że ich też wszyscy królowie hetejscy i syryjscy dostawali z ich rąk.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
Mianowicie, że poganie są współdziedzicami i członkami jednego ciała i współuczestnikami obietnicy w Chrystusie Jezusie przez ewangelię...
Efez 3:6
Efez 3:6
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Absalom zbudował pomnik ku swojej czci (II Sam 18:18).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Ale wy dzięki niemu jesteście w Chrystusie Jezusie, który stał się dla nas mądrością od Boga i sprawiedliwością, i poświęceniem, i odkupieniem,
I Kor 1:30
I Kor 1:30
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?