Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre księgi królewskie które łacinnicy pospolicie czwartymi nazywają
1To wszytko gdy jest opowiedziano królowi, posłał król, aby się k niemu zebrali wszyscy starszy z Judy i z Jeruzalem. 2I szedł król do domu Pańskiego, a wszyscy mężowie judzcy i wszyscy mieszczanie z Jeruzalem byli przy nim, tak kapłani, jako i prorocy i wszytek lud od małego do wielkiego. I czytał przed nimi wszytki słowa ksiąg przymierza, które były znalezione w domu Pańskim. 3I stanął król podle słupa a uczynił przymierze przed Panem, że go mieli naśladować i strzec rozkazania jego i świadectw, k temu i wyroków jego ze wszytkiego serca i ze wszytkiej dusze, aby wzbudzili słowa przymierza, które były napisane w onych księgach i stanął lud wszytek w przymierzu. 4Nadto rozkazał król Helkiaszowi kapłanowi nawyższemu i kapłanom w wtórnym rzędzie i stróżom weścia, aby wymiotali z kościoła Pańskiego wszytko naczynie, które sprawiono było Baalowi i w gaju poświęconem i wszytkim gwiazdom niebieskim, a to wszytko popalił na polu Cedron, a popiół ich zaniósł do Betel. 5Wykorzenił też chamarymy, których byli naustawiali królowie judzcy, aby kadzili po górach, w mieściech judzkich i około Jeruzalem; przytym i ony, którzy kadzili Baalowi, słońcu, miesiącowi, znakom i wszytkim gwiazdom niebieskim. 6Wyniósł też kształt święconego gaju z kościoła Pańskiego, a spalił go precz za Jeruzalem u potoku Cedron i obrócił ji w proch, a rozmiatał popiół jego na groby ludu pospolitego. 7Poborzył też domki sodomczyków, które były w kościele Pańskim, kędy niewiasty tkały opony do gaju poświęconego. 8I rozkazał się zejdź wszytkim kapłanom z miast judzkich, a dał splugawić kaplice, w których kadzili, od Gabaa aż do Bersabee i popsował kaplice, które były przy branach i które były u brany Jozuego przełożonego nad miastem, po lewej stronie brany miesckiej. 9A wszakoż kapłani nie przystępowali do ołtarza Pańskiego w Jeruzalem, ale jedli miedzy bracią swą chleby niekwaszone. 10Dał też splugawić i Tofet, które było w dolinie synów Hennom, aby żaden nie przenaszał syna swego, ani córki swojej przez ogień ku czci Molochowi. 11Wyrzucił też konie, które judzcy królowie oddali byli słońcu, które były w weściu domu Pańskiego, podle mieszkania Natanmelecha dworzanina, które było na przedmieściu i wozy słońca popalił. 12I rozmietał ołtarze, które były na dachu sale Achazowej, co je byli poczynili królowie judzcy i ołtarze poczynione przez Manassesa we dwu przysionkach domu Pańskiego stamtąd zwyrzucał, a proch z nich kazał wrzucić w potok Cedron. 13Dał też splugawić kaplice po górach, które były przed Jeruzalem na prawej stronie góry Oliwnej, które Salomon, król izraelski, zbudował Astarotowi, obrzydłości Sydończaków i Chamosowi, obrzydłości Ammonitów. 14I połamał słupy, a zwycinał gaje, których miejsca napełnił kościami ludzkiemi. 15Przytym skaził ołtarz, który był w Betel i kaplicę, którą uczynił Jeroboam, syn Nabatów, który przywiódł ku grzechu lud izraelski, a on ołtarz pokruszywszy, rozwalił kaplicę i spalił a tak w proch obrócił. Nad to też i gaj popalił. 16A wejzrawszy, obaczył też groby, które były na górze i posławszy tam, pobrał kości z onych grobów i popalił je na tym ołtarzu, a tak ji splugawił wedle słowa Pańskiego, jako był o tym przepowiedział mąż Boży. 17I rzekł: Co to jest za napis, który widzę? I odpowiedzieli mu mieszczanie: Jest grób męża Bożego, który przyszedszy z Judy, opowiedał to, coś ty uczynił nad ołtarzem w Betel. 18A on rzekł: Niechajcie go i niechaj żaden nie rusza kości jego. A tak dali pokój kościom proroka, który był przyszedł z Samarjej. 19Nad to Jozjasz kazał wyrzucić wszytki kaplice z miasteczek Samarjej, które byli królowie izraelscy pobudowali, wzruszając Pana ku gniewu. I uczynił im to wszytko, co i w Betel. 20I ofiarował na ołtarzach wszytki kapłany służące w kaplicach, które tam były, a spaliwszy na nich kości ludzkie, wrócił się do Jeruzalem. 21Potym rozkazał król wszemu ludowi tak mówiąc: Obchodźcie święto wielkonocne Panu, Bogu waszemu, jako jest napisano w księgach przymierza tego. 22A takie święto wielkonocne nie było obchodzone od czasu sędziów, którzy sądzili Izraela i przez wszytek czas królów izraelskich i judzkich. 23A to święto wielkonocne obchodzono Panu w Jeruzalem roku ośmnastego za królowania Jozjasza. 24Który też wykorzenił czarownice i praktykarze, bałwany i obrazy i wszytki obrzydłości, które były w ziemi judzkiej i w Jeruzalem, aby wypełnił słowa zakonu napisane w księgach, które nalazł Helkiasz kapłan w domu Pańskim. 25I nie był żaden król przed nim podobien jemu, któryby się nawrócił ku Panu z całego serca swego i ze wszytkiej dusze swej i ze wszytkiej mocy swej, wedle wszytkiego zakonu Mojżeszowego i po nim żaden nie nastał jemu podobny. 26A przedsię Pan nie uśmierzył popędliwości wielkiego gniewu swego, którym był wzruszon przeciw Judzie, dla wszytkich onych rzeczy, któremi go Menasses rozgniewał. 27Abowiem tak Pan mówił: Odrzucę precz Judę od obliczności mojej, jakom odrzucił i Izraela i zbrzydzę się tym miastem Jeruzalem, którem był obrał i domem tym, o któremem mówił, iż tam będzie imię moje. 28Ostatek spraw Jozjaszowych i wszytko co czynił, napisano jest w kronikach królów judzkich. 29Za czasów jego ciągnął faraon Necho, król egiptski, przeciw królowi assyryjskiemu aż do rzeki Eufrates. I wyjechał przeciwko niemu król Jozjasz, z którym skoro się farao potkał, zabił go w Mageddo. 30A służebnicy jego włożyli go umarłego na wóz i przywieźli ji z Mageddo do Jeruzalem, a pogrzebli w grobie jego. Potym lud onej ziemie obrawszy sobie Joachaza, syna Jozjaszowego, pomazali go i uczynili królem po ojcu jego. 31I miał Joachaz trzy i dwadzieścia lat, gdy począł królować, a królował trzy miesiące w Jeruzalem. Imię matki jego było Amital, córka Jeremiasza z Lebny. 32Ten niepobożnie żył przed Panem wedle wszytkich spraw przodków swoich. 33I pojmał go faro Necho w Rebli, które jest w ziemi Emat, póki jeszcze królował w Jeruzalem i włożył dań na onę ziemię sto talentów śrebra i talent złota. 34A tenże faro Necho postanowił Eliakima, syna Jozjaszowego, na miejscu ojca jego i dał mu imię Joakim, a Joachaza wziąwszy, przywiózł go do Egiptu i tamże umarł. 35A Joakim dał złoto i śrebro faraonowi i kazał szacować ziemię, aby płacił ono śrebro wedle rozkazania faraonowego, biorąc od ludu ziemię wedle szacunku każdego, złoto i śrebro, aby je dawał faraonowi Nechowi. 36I miał Joakim dwadzieścia i pięć lat, gdy królem został, a królował jedenaście lat w Jeruzalem, a imię matki jego było Zebuda, córka Fadaje z Rumy. 37I żył przed Panem złościwie wedle tego wszytkiego, co przodkowie jego czynili.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Tylko nie buntujcie się przeciwko Panu. Nie lękajcie się ludu tej ziemi, będą oni naszym pokarmem; odeszła od nich ich osłona, a Pan jest z nami. Nie bójcie się ich!
IV Mojż 14:9
IV Mojż 14:9
W Chrystusie
Ale weźmiecie moc Ducha Świętego, kiedy zstąpi na was, i będziecie mi świadkami w Jerozolimie i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi.
Dz 1:8
Dz 1:8
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Ewangelia Jana nigdy nie wspomina o Saduceuszach.
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
A takimi niektórzy z was byli; aleście obmyci, uświęceni, i usprawiedliwieni w imieniu Pana Jezusa Chrystusa i w Duchu Boga naszego.
I Kor 6:11
I Kor 6:11
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?