Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyWtóre księgi królewskie które łacinnicy pospolicie czwartymi nazywają
1Roku jedennastego za panowania Faceasza, syna Romeliaszowego, został królem Achaz, syn Joatama, króla judzkiego. 2A było mu dwadzieścia lat, gdy królować począł, a królował w Jeruzalem szesnaście lat, a nie czynił tego, co by się było Panu, Bogu jego, podobać miało, jako Dawid, ociec jego. 3Ale chodził drogami królów izraelskich i syna też swego przenosił przez ogień według obrzydłości poganów, które Pan wygnał przed syny izraelskimi. 4Nadto ofiarował i kadził w kaplicach na górach i na pagórkach i pod każdym drzewem krzewistym. 5Tedy się ruszył na wojnę Rasyn, król syryjski i Faceasz, syn Romeliaszów, król izraelski, ku Jeruzalem i oblegli Achaza, a wszakoż go dobyć nie mogli. 6Tegoż czasu Rasyn, król syryjski, przywłaszczył zasię Elat ku Syrjej, a wykorzenił lud judzki stamtąd. Tedy Edomczycy przyszedszy, mieszkali w nim aż i do tego czasu. 7A tak Achaz wyprawił posły do Teglatfalazera, króla assyryjskiego, z tym poselstwem: Jestem twój sługa i syn twój, pódźże a wybaw mię z rąk króla syryjskiego i z rąk króla izraelskiego, którzy powstali przeciwko mnie. 8Tedy Achaz wziąwszy śrebro i złoto, które nalazł w kościele Pańskim i w skarbie królewskim, posłał za dar królowi assyryjskiemu. 9Na co mu przyzwolił król assyryjski. A ruszywszy się ku Damaszkowi, wziął je, a lud z niego zagnał do Cyreny; k temu zabił i Rasyna. 10Zatym król Achaz jechał przeciw Teglatfalazerowi, królowi assyryjskiemu, do Damaszku, a tam ujźrzawszy ołtarz, posłał do Uriasza kapłana podobieństwo i wszytek kształt jako był urobiony. 11I zbudował Uriasz kapłan ołtarz wedle onego wszytkiego kształtu, jako mu był król posłał z Damaszku, a dobudował go pierwej niżli się król stamtąd wrócił. 12Potym, gdy król przyjechał z Damaszku, a ujźrzał ołtarz, tedy przystąpiwszy ku niemu, sprawował ofiary na nim. 13I sprawował paloną ofiarę swoję, ofiarą śniedną i kropił krwią spokojnych ofiar swoich podle ołtarza. 14A ołtarz miedziany, który stał miedzy ołtarzem Pańskim i miedzy miejscem świętym, odemknął na stronę i postawił ji przy stronie ku północy. 15Potym rozkazał król Achaz Uriaszowi kapłanowi tymi słowy: Na tym więcszym ołtarzu będziesz sprawował ofiary palone poranniejsze i ofiary śniedne odwieczorne. Przytym palone ofiary królewskie z śniednymi ofiarami jego. Nadto ofiary palone wszytkiego ludu i z śniednymi, a mokrymi ich ofiarami. A k temu wszytkę krew od ofiar palonych i ze wszytką krwią od innych ofiar będziesz kropił podle niego. Ale ołtarz miedziany obrałem sobie dla porady. 16A tak Uriasz kapłan uczynił we wszytkim dosyć rozkazaniu króla Achaza. 17Nad to jeszcze król Achaz poodcinał podstawki i pozbierał wanny. K temu kocieł wielki zjął z wołów miedzianych, którzy byli pod nim, a położył ji na posadce kamiennej. 18A zasłonę sabatną, która była zbudowana w kościele i drzwi zewnętrzne, którymi król wychadzał precz, obrócił je w dom Pański dla króla assyryjskiego. 19Ale ine sprawy Achazowe, które czynił, napisane są w kronikach królów judzkich. 20Potym zasnął Achaz z ojcy swymi i pogrzebion jest z nimi w mieście Dawidowym, a po nim królował Ezechiasz, syn jego.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
Tej nocy ukazał mu się Pan, mówiąc: Jam jest Bóg Abrahama, ojca twego. Nie bój się, bom Ja z tobą i będę ci błogosławił, i rozmnożę potomstwo twoje przez wzgląd na Abrahama, sługę mego.
I Mojż 26:24
I Mojż 26:24
W Chrystusie
Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości I macie pełnię w nim; On jest głową wszelkiej nadziemskiej władzy i zwierzchności,
Kol 2:9-10
Kol 2:9-10
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Biblia zaczyna się od wesela (Adam i Ewa – I Mojż 2:21-25) i kończy się weselem (Baranek Jezus i Jego oblubienica Kościół – Obj 19:7-8, Obj 21:2).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję. Dopókiż wy wszyscy napadać będziecie na człowieka, by go rozbić, Jakby był ścianą pochyłą, zwalonym murem? Zaiste, zamyślają go strącić z wysoka, Lubują się w kłamstwie, Ustami swymi błogosławią, Ale w sercu swym złorzeczą. Sela. Jedynie w Bogu jest uciszenie duszy mojej, Bo w nim pokładam nadzieję moją! Tylko On jest opoką moją i zbawieniem moim, Twierdzą moją, przeto się nie zachwieję.
Ps 62:3-7
Ps 62:3-7
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?