Tytuł oryginalnyList pierwszy do wszech wobec Jana świętego apostoła
1Obaczcie jaką miłość dał nam Ociec, to jest, abyśmy byli nazwani syny Bożymi. Dla tego świat nas nie zna, iż też nie zna jego. 2Namilejszy! Teraz synmi Bożymi jesteśmy, ale się jeszcze nie okazało, co będziemy, lecz wiemy, iż gdy on się okaże, jemu podobni będziemy, abowiem ujzrymy go, jako jest. 3A ktokolwiek ma tę nadzieję w nim, oczyścia się, jako i on czysty jest. 4Ktokolwiek popełnia grzech, pogotowiu zakon przestępuje; gdyż grzech jest przestępstwo zakonu. 5Przytym wiecie, iż on się okazał, aby grzechy nasze zgładził, a grzechów w nim nie masz. 6Ktokolwiek w nim mieszka, nie grzeszy. Ktokolwiek grzeszy, nie widział go, ani go zna. 7Synaczkowie! Niechaj was żaden nie zwodzi, ktokolwiek czyni sprawiedliwość, sprawiedliwy jest, jako i on jest sprawiedliwy. 8Który grzech popełnia, ze diabła jest, gdyż od początku diabeł grzeszy. Ku temu się okazał Syn Boży, aby zepsował uczynki diabłowe. 9Ktokolwiek się narodził z Boga, grzechu nie popełnia, gdyż nasienie jego w nim trwa, ani może grzeszyć przeto, iż z Boga się narodził. 10Tym znaczni są synowie Boży i synowie diabłowi. Ktokolwiek nie zachowywa sprawiedliwości, nie jest ci z Boga i kto nie miłuje brata swego. 11Abowiem toć jest poselstwo, coście słyszeli od początku, abyśmy się społecznie miłowali. 12Nie jako Kain, który był z onego złego i brata swego zabił. Dla którejże go przyczyny zabił? Iż uczynki jego złe były, a brata jego sprawiedliwe. 13Nie dziwujcie się, bracia moi! Jesli was nienawidzi świat. 14My wiemy, iż jesteśmy przeniesieni z śmierci do żywota, iż miłujemy bracią. Kto nie miłuje brata trwa w śmierci. 15Ktokolwiek nienawidzi brata swego, mężobójca jest. A wiecie, iż wszelki mężobójca nie ma żywota wiecznego w sobie trwającego. 16W tymeśmy poznali miłość, iż on duszę swą za nas położył; a tak mamy za bracią duszę kłaść. 17A kto by miał majętności świeckie i ujzrał brata swego potrzebującego, a zawarłby wnętrzności swe przed nim, jakoż w nim trwa miłość Boża? 18Dziatki moje! Nie miłujmy słowem, ani językiem tylko, ale uczynkiem i prawdą. 19Po tym znamy, iż z prawdy jesteśmy i przed nim bezpieczne serca nasze mamy. 20Abowiem jesliby nas osądziło serce nasze, mocniejszyć jest Bóg niż serce nasze i wie wszytki rzeczy. 21Namilejszy! Jesli serce nasze nas nie osądza, my ufanie mamy u Boga. 22A oczkolwiek prosimy, bierzemy od niego, abowiem rozkazania jego zachowywamy, a rzeczy wdzięczne przed oblicznością jego czyniemy. 23Tać jest tedy nauka jego, abyśmy wierzyli imieniowi Syna jego, Jezu Krysta, i miłowali jedni drugich jako nam przykazanie dał. 24Abowiem który chowa przykazania jego, w nim mieszka, a on w nim; a po tym wiemy, iż mieszka w nas, to jest z Ducha, którego nam dał.
Wyszukiwanie

Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetu
Wczytywanie listy ksiąg ...







Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?