„Nie spiesz się twoimi ustami, a twe serce niechaj nie będzie skore do wypowiedzenia słowa przed obliczem Boga; bowiem Bóg w niebiosach, a ty na ziemi; dlatego niech będą nieliczne twoje słowa.”

Nowa Biblia Gdańska: Księga Koheleta 5,1

Nawigacja

Lista rozdziałów

Biblia Brzeska
Księga: 1 Księga Samuela 26:24

Tytuł oryginalny
Pierwsze Księgi Samuelowe
1I przyszli Zyfejczycy ku Saulowi do Gabaa, a powiedzieli mu: Izali się nie kryje Dawid na pagórku Hachila, który jest przeciw Jesymon? 2Ruszył się tedy Saul i ciągnął ku puszczy Zyf, aby tam szukał Dawida, a miał z sobą trzy tysiące mężów z Izraela prawie na wybór. 3I położył się Saul z wojskiem na pagórku Hachila, które jest przeciw Jesymon podle drogi, a Dawid mieszkał na puszczy i dowiedział się, iż go Saul gonił aż na puszczą. 4Posłał tedy Dawid szpiegi a dowiedział się, że Saul przyszedł za pewne. 5Przetoż przyszedł aż ku miejscu, gdzie Saul leżał z wojskiem i widział kędy spał Saul i Abner, syn Nerów, hetman wojska jego. Bo Saul spał w obozie, a lud leżał około niego w namieciech swoich. 6I mówił Dawid ku Achimelechowi Hetejczykowi i ku Abisajemu, synowi Sarwiego, bratu Joabowemu, tymi słowy: Kto ze mną pójdzie ku Saulowi do wojska? Odpowiedział Abisaj: Ja z tobą pójdę! 7A tak Dawid i Abisaj przyszli w nocy do wojska, a Saul leżał śpiąc w obozie, a szefelin jego był wetknion w ziemi u głowy jego. Abner też z ludem inem spali około niego. 8Tedy rzekł Abisaj ku Dawidowi: Podał dziś Bóg nieprzyjaciela twego w ręce twoje. A przetoż teraz proszę cię niechaj go przebiję oszczepem ku ziemi jedno raz, a więcej nie powtórzę. 9Ale Dawid rzekł ku Abisajemu: Nie zabijaj go, abowiem któż nie zostanie winien, jesliżeby się targnął swą ręką na pomazańca Pańskiego? 10Nad to rzekł Dawid: O jakoć Pan żywie, żeć go on sam zabije, abo przyjdzie dzień jego, iż umrze, abo na wojnę pociągnie i tam zginie. 11Ale mnie uchowaj tego Panie, abych się miał targnąć ręką swoją na pomazańca Pańskiego. Przeto teraz weźmi szefelin, który jest w głowach jego i dzban wodny, a pódźwa precz. 12A tak Dawid wziął szefelin i dzban wodny, który był u Saula w głowach i odeszli, a żaden nie widział, ani czuł, ani się ocucił, ale wszyscy spali, abowiem był Pan dopuścił na nie sen twardy. 13I przeszedszy Dawid na inszą stronę przeciw onej, stanął na wierzchu góry z daleka, a był plac niemały miedzy niemi. 14I zawołał Dawid na lud i na Abnera, syna Nerowego, tak mówiąc: A nie ozowieszże mi się Abner? A on mu odpowiedział: Ktoś ty jest, co wołasz na króla? 15Tedy Dawid rzekł k niemu: A więceś ty to mąż? A któryż taki jest, jakoś ty w Izraelu? Przeczżeś nie strzegł króla, pana twego? Abowiem oto przyszedł jeden z ludu, chcąc zabić króla, pana twojego. 16Zaisteś to niedobrze uczynił, a jako żywie Pan, żeście godni śmierci, którzyście nie strzegli pana swego, pomazańca Pańskiego. Patrzajże teraz, kędy jest szefelin królewski i dzban wodny, co był u głów jego? 17Poznał tedy Saul głos Dawidowy i rzekł: A twójże to głos, synu mój Dawidzie? Odpowiedział Dawid: Tenci jest królu, panie mój. 18Nad to rzekł: Przeczże mię prześladujesz, służebnika swego? Cóżemci wżdy zawinił, a com wżdy uczynił tak złego? 19A tak teraz proszę królu, panie mój, usłuchaj słów służebnika twego. Jesliże cię Pan pobudził przeciwko mnie, tedy niechaj będzie ubłagan ofiarą, ale jesliż ludzie, niechajże będą przeklęci przed Panem, którzy mię dziś wyganiają, abych nie stał przy dziedzictwie Pańskiem, a przypędzają mię, abych służył bogom cudzem. 20Lecz Pan nie dopuści, aby krew moja była rozlana na ziemię, chociaż wyszedł król izraelski szukać pchły jednej, jakoby też kto gonił kuropatwę po górach. 21Rzekł tedy Saul: Zgrzeszyłem. Wróćże się, synu mój Dawidzie, abowiemci już dalej nic złego nie uczynię, gdyżeś tak dziś sobie zacnie poważył zdrowie moje. Otociem ja głupie uczynił i zbłądziłem niewymownie. 22Zatym rzekł Dawid: Oto szefelin królewski, chodź hajw który z służebników a weźmi ji. 23Niechajże odda Pan każdemu wedle sprawiedliwości i wierności jego, abowiem podał cię był dziś Pan w ręce moje, alem ja nie chciał podnieść ręki mej na pomazańca Pańskiego. 24A oto jakom ja dziś zacnie u siebie poważył zdrowie twoje, tak też i moje niechaj będzie zacnie poważone przed Panem, a on mię niechaj wyrwie ze wszytkiego ucisku. 25A Saul rzekł ku Dawidowi: Błogosławionyś ty jest, synu mój Dawidzie. Zaiste ty zacnem będziesz w sprawach swoich. Odszedł potym Dawid w drogę swą, a Saul się też wrócił do miejsca swego.

Nawigacja

Nie bój się! - Werset na dziś

Wersety o pokoju na 365 dni w roku!

I rzekł do nich Jozue: Nie bójcie się i nie lękajcie się, bądźcie silni i odważni, bo tak uczyni Pan wszystkim waszym nieprzyjaciołom, z którymi będziecie walczyć.
Joz 10:25

W Chrystusie

I każdy, kto tę nadzieję w nim pokłada, oczyszcza się, tak jak On jest czysty.
I Jan 3:3

Kim jesteś i co masz w Chrystusie.

Czy wiesz że?

"Szofar" (przetłumaczony jako "trąba" 68 razy i "trąbka" 4 razy w KJV) którym był zakrzywiony barani róg jest najczęściej wspominanym instrumentem w Biblii.
Szofar

Fakty i ciekawostki Biblijne.

Obietnice Boże

Tym bardziej więc teraz, usprawiedliwieni krwią jego, będziemy przez niego zachowani od gniewu.
Rzym 5:9


"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."

Szukaj w dialogach Beta

Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.

BlueLetterBible.org

Np. Jhn 3:16 lub John 3:16 lub glory, heaven, majesty etc.



Warto odwiedzić