Wyszukiwanie
Tytuł oryginalnyPierwsze księgi Mojżeszowe które zową językiem greckim Genesis a po polsku Początkiem albo Rodzajem
1Był tedy wąż chytrszy nad ine wszytki źwierzęta polne, które był Pan Bóg sprawił. Ten rzekł do niewiasty: I także wam Bóg rzekł: Nie będziecie jeść z każdego drzewa sadu tego? 2Odpowiedziała tedy niewiasta wężowi: My pożywamy owocu drzewa każdego w sadu tym. 3Ale z owocu drzewa tego, które jest w pośród sadu, tak powiedział Bóg: Nie jedzcie z niego, ani się go dotykajcie, byście snadź nie pomarli. 4Tedy rzekł wąż niewieście: Żadnym sposobem nie pomrzecie. 5Aleć Bóg wie, iż jak skoro z niego jeść będziecie, otworzą się oczy wasze, a będziecie jako bogowie znając dobre i złe. 6Widząc tedy niewiasta, iż drzewo wyborne było ku jedzeniu, a iż było wdzięczne na wejzreniu, a drzewo pożądliwe dla nabycia umiejętności, wzięła z owocu jego i jadła, a potym też dała i mężowi swemu, który z nią był, a on też jadł. 7Zatym się oczy obiema otworzyły i poznali, że byli nagiemi i spletli liście figowe, a poczynili sobie szorce. 8Potym wnet usłyszeli głos Pana Boga, który chodził po sadu z wiatrem dniowem. Tedy Adam i żona jego skryli się od oblicza Pana Boga miedzy drzewinę sadu. 9I zawołał Pan Bóg na Adama, a rzekł k niemu: A gdzieżeż? 10Który odpowiedział: Słyszałem głos twój w sadzie i zlękłem się, abowiemem jest nagim, a takżem się skrył. 11Któremu powtóre rzekł: Któż ci to pokazał, iżeś jest nagim? Zażeś nie jadł z drzewa, któregom zakazał tobie, abyś z niego nie jadł? 12Tedy Adam rzekł: Niewiasta, ktorąś mi dał, aby była ze mną, ona mi podała z tego drzewa i jadłem. 13Zatym Pan Bóg rzekł do niewiasty: Przecześ to uczyniła? Tedy niewiasta rzekła: Wąż on mię zwiódł i przetożem jadła. 14Rzekł tedy Pan Bóg do węża: Iżeś to uczynił, przeklętym zostaniesz nad wszytki źwierzęta i nad wszytki bestyje polne. Płazić się będziesz na piersiach twoich, a proch żrzeć będziesz po wszytki dni żywota twego. 15Położę też nieprzyjaźni miedzy tobą i miedzy niewiastą, miedzy nasieniem twym i nasieniem jej. To potrze głowę twą, a ty potrzesz piętę jego. 16Potym też rzekł do niewiasty: Rozmnożę obficie boleści twoje i poczęcie twe. Będziesz rodzić w boleści dziatki, a wola twa poddana będzie mężowi twemu i on nadtobą panować będzie. 17Tamże rzekł do Adama: Iżeś był posłusznym głosowi żony twojej, a jadłeś z drzewa o któremem ci zakazał mówiąc: Nie będziesz jadł z niego. Ziemia dla ciebie przeklęta będzie. W pracy pożywać z niej będziesz, po wszystki dni żywota twego. 18A ona tobie rodzić będzie ciernia i osty i będziesz pożywał ziela polnego. 19W pocie oblicza twojego będziesz pożywał chleba, aż się obrócisz w ziemię, z której jesteś wzięt. Abowiemeś ty jest proch i w proch się obrócisz. 20I wezwał Adam żonę swą Ewą, iż ona jest matką wszech żywiących. 21Potym uczynił Pan Bóg Adamowi i żenie jego odzienie skórzane i oblókł je. 22Tedy rzekł Pan Bóg: Oto Adam stał się jako jeden z nas, wiedząc dobre i złe. A teraz snadź ściągnie rękę swą, a weźmie z drzewa żywota, a będzie jadł i żył na wieki. 23A przetoż wypędził go Pan Bóg precz z sadu Eden ku sprawowaniu ziemie, z której był wzięt. 24A tak wypędziwszy człowieka, postawił cherubiny ku wschodowi sadu Eden i miecz płomienisty a błyszczący się zewsząd ku strzeżeniu drogi do drzewa żywota.
Porównaj werset ...
Schowek
Kopiuj werset
Zaznacz / Odznacz
Zaznacz wszystkie
Odznacz wszystkie
Link do wersetuNawigacja
Wczytywanie listy ksiąg ...Nie bój się! - Werset na dziś
Wersety o pokoju na 365 dni w roku!
A gdy was wydadzą, nie troszczcie się, jak i co macie mówić; albowiem będzie wam dane w tej godzinie, co macie mówić.
Mat 10:19
Mat 10:19
W Chrystusie
I są usprawiedliwieni darmo, z łaski jego, przez odkupienie w Chrystusie Jezusie
Rzym 3:24
Rzym 3:24
Kim jesteś i co masz w Chrystusie.
Czy wiesz że?
Izaak miał 75 lat a Ismael 89 lat gdy oboje pochowali swojego ojca Abrahama (I Mojż 21:5, I Mojż 16:15, I Mojż 25:7).
Fakty i ciekawostki Biblijne.
Obietnice Boże
Jak niezgłębione są dla mnie myśli twe, Boże, Jak wielka jest ich liczba! Gdybym je chciał zliczyć, Byłoby ich więcej niż piasku; Gdybym skończył, Jeszcze byłbym z tobą.
Ps 139:17-18
Ps 139:17-18
"Uczyłem mój lud, że może mieć, to co mówi, lecz oni ciągle mówią, to co mają."
Szukaj w dialogach Beta
Pozostaw to pole puste aby wyświetlić wszystkie wypowiedzi tej lub do tej osoby.
Czy napewno chcesz wykonać tę operację ?